Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Το άλλο της μάτι


Η μητέρα του είχε μόνο ένα μάτι… Ντρεπόταν γι’ αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε.

Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους… Δεν ήθελε να του μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με… ένα μάτι. Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα…

Μα από μικρόs είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.

Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό, πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια. Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένos. «Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό»;… αναρωτιόταν… Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε. Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!.. Ήθελε να πεθάνει. Ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!». Αυτή δεν του απάντησε…

«Δεν μ’ ένοιαζε τί είπα ή τί αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε αργότερα σ’ ένα φίλο του. «Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές… και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει… Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;…».
Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!

Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος της ζήτησε η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.
Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της. Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει. Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!». Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους…

Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε… Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια… Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι’ αυτόν:

«Αγαπημένε μου γιέ, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Έγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός. Βλέπεις… όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι… Έχεις πάντα όλη την αγάπη μου».

Η μητέρα σου.

11 σχόλια:

  1. a sto diaolo re invictus mou..en ipamen to klaman kami ritides??? eklamourises me pale. tha sou stilo ena poem gia ti mana pou ine poli klamousiariko sto email sou

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @she demon
    Επίσης είπαμε ότι το κλάμα ξαλαφρώνει τη ψυχή...in fact, εσύ το είπες αυτό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα συμφωνήσω με την she demon και δεν χρειάζεται να πω τίποτε άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εν θα πώ τίποτε. εσύ μου είπες ότι είμαι πολλά ευαίσθητος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Mana mu re!!! Ida gaurin jinos o gios tis...Alla e3ipni i mana, ekamen ton na nio8i ti4is gia to ipolipo tis zois tu-demoniko!-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @aspromavro
    Να πείς φίλε μου! Το ότι είπα ότι είσαι ευαίσθητος εν για καλό που το είπα, όι για κακό ;)

    @Dreamer
    Το μήνυμα που βγαίνει για την αγάπη της μάνας είναι που έχει σημασία. Σκοπός της μάνας δεν νομίζω να ήταν να φορτώσει το παιδί της με τύψεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εξαναδιάβασα τουτην την ιστορία παλιά και εσυγκινήθηκα, ακόμα και τωρά οφείλω να ομολογήσω.. έχουμε τούντην ευαισθησία μέσα μας προπάντον όταν πρόκειτε για τους πλάστες μας...

    Έχω μιαν απορία όμως..

    Γιατί εν του εμίλαν πιό γρήγορα και να του εξηγούσε για ποιούς λόγους έν έπρεπε να ντρέπεται για τη μάνα του; Στο κάτω κάτω αξίζει της να πάρει ένα δείγμα αγάπης που το παιδί της και να έχει λίη εκτίμηση χωρίς να πληγώνεται και η ίδια που πληρώνεται με αδιαφορία.

    Λάθος του μιτσή βέβαια που εντρέπετουν γιατί είχε ένα μάτι η μάνα του και ουσιαστικά έν έφταιε γιατί έν έκαμε και κανένα κακούργημα, λάθος όμως και της μάνας που έφτασε σε έτσι σημείο να αφήσει γράμμα χωρίς να επιδιώξει να κάμει κάτι για να κάμει το γιό της να μεν κρίνει για λάθος πράματα και να ντρέπεται.

    Έβλαφτε ένας διάλογος 3 λεπτών; τόσο θα έπερνε..

    Μερικές φορές πρέπει να δείχνουμε πόσο αγαπούμε τον άλλο, να του εξηγούμε γιατί εν έτσι κάποιες καταστάσεις και να τον κάμνουμε να καταλάβει τη θέση μας.. Όπως και να'χει.. η αγάπη εν έχει όρια, κάνενας εν είναι αλάνθαστος στις σχέσεις του, ούτε ικανή να κρίνω είμαι γιατί και εγώ σιωπώ πολλά.. αλλά σκέφτου πόσο πιο ωραία θα ήταν τούτη η σχέση.. έν θα άλλαζε πολλά;

    αλλά εν κρίμα, τόση αγάπη να μεν έχει ανταπόκριση...

    Αχ τούτες οι μάνες, πόσην αγάπη πλέον σκλαβώνουν με, προπάντον η δική μου εν χαλί να την πατίσω... κάποτε σκέφτουμε τρόπο να την ευχαριστήσω αλλά έν θα νιώθω οτι εν αρκετό για να το καταλάβει και στεναχωριούμαι.

    Χαίρομαι που έκαμες έτσι πόστ, έκαμες με να ξανασκεφτώ κάποια πράματα.. σόρρυ που επολλομίλησα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Art8sally
    Να μεν στενοχωρκέσαι καθόλου που επολλομίλησες, χαίρομαι που το έκαμες :)
    Έτσι κι αλλιώς τέτοιες ιστορίες (είτε αληθινές είτε φανταστικές) προσφέρονται για σκέψη και προβληματισμό.
    Όντος αν εμιλούσε η μάνα με το παιδί της θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ίσως όμως η ιστορία να είναι τέτοια για να εξυψώσει ακόμη περισσότερο τη μάνα και να δείξει ακόμα πιο έντονα την ανιδειοτέλεια της αγάπης της με προσωπικό κόστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όπως το είπες πιο πάνω φίλε, για να μεταδώσει το μήνυμα της .
    Εγώ πάντα είχα απορί τι έκαμεν ο γιος μετά που εθκιάβασε το γράμμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γράφω τζιαι τα δάκρυα μου τρέχουν πας το keyboard.
    Μόνον τούτον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...