Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Πριν το τέλος




Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα
κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα
σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι
σε κρατούσα απ'το χέρι ότι ζούμε μου λες δεν μου φτάνει

Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν
χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν

μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία

Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι
πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει
Μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στο δρόμου τη σκόνη
Σκέψου να ΄ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σου το πιόνι
μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία

Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

11 σχόλια:

  1. είχα αρχίσει να ανησυχώ, μα μόνο μια ανάρτηση σήμερα;
    τι ωραίο τραγούδι, τι ωραίο τραγούδι.
    εξ από ανέκαθεν μου άρεσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Mana
    Διάβαζα το μπλόγκ του γλάρου Ιωνάθαν γιατί τώρα τον "ανακάλυψα". Προσπάθησα να ρουφήξω όση πιο πολλή θετικότητα μπορούσα από το μαχητικό γλάρο. Του έστειλα και email για να μου δώσει πρόσβαση στο νέο του μπλόγκ. Μετά έμαθα -ο άθλιος- ότι ο γλάρος "έφυγε" για το αιώνιο ταξίδι...
    Μελαγχόλησα.
    Εξού και το τραγούδι.
    Λατρεμένο. Εξ από ανέκαθεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Link του blog?
    Ωραίο τραγούδι, από παλιά αγαπημένο όντως άνκαι τον ψιλοβαρεθήκαμε τον Βασίλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. like like!

    αύριο ρώτα με να σου πω

    neerie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. to tragoudi teleio... molis ethkievasa tziai gw ton Ionathan.
    gmt.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τον γλάρο Ιωνάθαν τον διάβασα όταν ήμανε 15. περιττό να πω ότι σημαδεύ'κα.
    το τραγούδι αυτό μου το τραγούδησε ο δικός μου πριν ξενιτευτώ στη χαβούζα (αθήνα)
    το τι κλάμα έριξα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. άλλες κοινές λέξεις
    "χατάς"
    "κάτος"

    στη πορεία θα βρω κιάλλες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δε το http://www.youtube.com/watch?v=4DVwlFUERBs
    Πήαινε στο 1.15

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @neerie
    Εν μυστικο;

    @posbabylon
    ΑΔΙΚΟ. Με μια λέξη.

    @maria
    Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον τζαι ο Μικρός Πρίγκηπας εν που τα βιβλία που ο κάθε άνθρωπος οφείλει να διαβάσει. Τζαι που θα σημαδέψουν τον κάθε άνθρωπο.

    @Defiance
    Ωραίο φίλε! Δεν το είχα υπόψιν μου!

    @tinkerbell
    Ξέρω...εν που τα τραγούδια που ξεχειλίζουν που αναμνήσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...