Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Τα δικά μου ανεκπλήρωτα εννέα όγδοα

Πριν χρόνια ξεκίνησε ένας φίλος να προσφέρει μαθήματα χορού στον υποφαινόμενο και κάποιους άλλους φίλους. Σε ένα φοιτητικό διαμέρισμα που είχαμε τότε.
Για μένα τα μαθήματα σταμάτησαν ένα βράδυ όταν ο "δάσκαλος" κοίταξε το πόδι μου περίεργα:

"Μου φαίνεται φουσκωμένο το γόνατο σου"

Η αλήθεια είναι ότι το ένιωθα λίγο "βαρύ" εκείνη τη μέρα. Δεν πονούσε αλλά με δυσκόλευε σε κάποιες κινήσεις.

Πέρασαν σχεδόν 4 μήνες και αρκετά πειράματα από διάφορους γιατρούς του κώλου μέχρι να ανακαλύψει ένας Γιατρός τί είχα. Ήταν μια σπάνια πάθηση η οποία (σύμφωνα με τις στατιστικές) εμφανίζεται ξανά και ξανά. Ο γιατρός μου, με διαβεβαίωσε ότι θα με έκανε καλά. Κι αυτό έγινε. Ο όγκος αφαιρέθηκε με επιτυχία από το γόνατο μου στις 20 του Σεπτέβρη του 2002. Δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά. Μετά την επέμβαση, το φυσιοθεραπευτήριο έγινε το δεύτερο σπίτι μου. 3 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα, για 6 μήνες.

Το πρόβλημα ξεπεράστηκε μεν, η όλη διαδικασία όμως μου άφησε κι ένα "κουσούρι". Το δεξί μου πόδι δεν λυγίζει εντελώς. Κι αυτό με εμποδίζει σε κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις. Δεν μπορώ για παράδειγμα να κάτσω σταυροπόδι (πάνω που έλεγα να αρχίσω γιόγκα χεχεχε), ούτε μπορώ εκείνο το "βαθύ κάθισμα" του χασάπικου.

Αν ποτέ μάθω να χορεύω ζεϊμπέκικο κι αν το πόδι μου δεν είναι εμπόδιο, θα ήθελα να χορέψω αυτό το τραγούδι. Μόνος μου. Στη βροχή. Και το "είσαι μικρός και δε χωράς τον αναστεναγμό μου" θα ήθελα να το φωνάξω μέχρι να ματώσει ο λαιμός μου...

21 σχόλια:

  1. Δεν θέλεις λυγισμένο πόδι για ζειμπέκικο..και βρέχει αυτές τις μέρες.

    Τις καλημέρες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Ινβίκτους, το ζεϊμπέκικο το καλό και όχι της φιγούρας θέλει κινήσεις σαν να πονείς το πόδι σου και θα πέσεις κάτω. που το διάβαζα τώρα αυτό; Νομίζω σε ένα βιβλίο του Παπανδρέου ήταν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. she
    υπέροχο και ανθρώπινο ποστ. μιλά στις ψυχές μας. το ζειμπέκικο δεν το χαρακτηρίζουν οι μάγκικες κινήσεις. αλλά το πάθος που νιώθεις όταν το χορεύεις. με αυτή την έννοια, δεν χρειάζεσαι γόνατα Νουρέγιεφ για να χορέψεις. Μόνο καρδιά και πάθος. και από το τελευταίο, φαίνεται έχεις μπόλικο. φτάνει να το λέει η ψυχή σου και το είναι σου.
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Rania
    Χμμμμ...μένει να μάθω τις φιγούρες τότε. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Mana
    Διαβάζεις Μπλερ, διαβάζεις Παπανδρέου. Ανησυχώ για σένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @she demon
    πφφφφ Νουρέγιεφ! Τί είναι ο Νουρέγιεφ μπροστά μου; :P
    Καλημέρες ντήαρ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα, με άγγιξε βαθύτατα. Έτσι πρέπει να βλέπουμε την ζωή…!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συμφωνω με την ρανια οτι το ζειμπεκικο δεν θελει λυγισμενο ποδι. Θελει κλειστό σακάκι, το οποίο συμβολίζει το περιορισμο που υφιστανταν οι μαγκες του Πειραία.
    Τα ακροβατικά και τα αεροπλανικά, μαλλον απο κανα Ciao Ant1 ξεκινησαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. polla dinato tragoudin Invicte, eimai siourh oti h zempekkia giouta sou tyiai as men ligizei telia to gonaton!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Α θωρώ είσαι του σκληρού metal

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εθκιάβασα τζαι την ομιλία του Χριστόφια στο Brookings επίσης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Mana, να διαφωνήσω τζι εγώ μαζί σου - το ζεϊμπέκικο θέλει ίσιο κορμί τζιαι λεβεγκιάν με τα χέρια στην έκταση (εν έκταση το πλευρόν έννεν;), όι "έππεσεν μου χαμέ ένα σελίνι τζιαι γυρεύκω το"

    ωραίον το τραούδιν σου ινβίχτους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @patinios
    Τη ζωή τη βλέπω πάντα θετικά. Δόξα το Θεό, κι αυτή έτσι με βλέπει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Okyalos
    Κλειστό σακάκι ε; :)
    Όντως, τα ακροβατικά δεν αρμόζουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @postbabylon
    Το θέμαν είναι να της γιουτίσω τζι εγώ :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @Mana
    Ε τότε είσαι έτοιμη για Α' Level αγγλικών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Sike
    έππεσεν μου χαμέ ένα σελίνι τζιαι γυρεύκω το

    Για την ακρίβεια είναι:

    έππεσεν μου χαμέ ένα σελίνι τζιαι γυρεύκω το, βρίσκω το, πιάννω το μιαν με το έναν shέριν τζαι μιαν με το άλλον, ώσπου τζαι διώ μιαν πας το παπούτσιν μου τζαι ξαναππέφτει μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Μα είναι σα να σε βλέπω να το χορεύεις... με τόσο πάθος που το περιγράφεις! Η μισή (και πιο δύσκολη) δουλειά έχει γίνει ήδη!!!
    Να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. το ζεϊμπέκικο θέλει καημούς και πάθη. όπως περιγράφεις και στο πιο πανω ποστ..
    πριν φύγω για το Πειραιά, ήξερα μόνο να "πατώ τα σταφύλια".ούτε ένα σβουριιν να κάνω της προκοπής..
    πριν λίγο καιρό βγήκαμε στη σαλονίκη, πήγαμε σ ένα καραόκε και ο Άκης τραγούδησε "σ αναζητώ" του μητροπάνου.
    περιττό να σου πω πως με καταχειροκρότησαν κι ας μην είμαι άντρας.. θέλει πάθος και καημό! το ξαναλέω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...