Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Nothing else matters

Παίρνοντας αφορμή που το πρόσφατο ποστ της Αχάπαρης, είχα σκοπό να κάμω τζαι μια δική μου λίστα. Όι απαραίτητα με το "Τοπ-10" των τραγουδιών που αγαπώ (γιατί θα δυσκολευτώ πολλά εν η αλήθκεια να τα περιορίσω σε 10, πόσο μάλλον να τα βάλω σε σειρά!) αλλά μια λίστα με τραγούδια που διαχρονικά μου αρέσκουν τζαι που σημαίνουν κάτι για μένα. Το πρώτο τραγούδι που μου ήρτε στο μυαλό ήταν το "Nothing else matters" των Metallica. Τζαι μαζί με τζίνο, ήρτε μου στο νου τζαι η ιστορία που μου θυμίζει το συγκεκριμένο τραγούδι. Τζαι επειδή η ιστορία η συγκεκριμένη έshει να κάμει τζαι ένα παλιό αγαπημένο φίλο τζαι επειδή ο συγκεκριμένος φίλος περνά ζόρικη φάση τωρά, λέω να θυμηθώ τα παλιά. Το "Τοπ-10" μπορεί να περιμένει...



Είμαι που λες -εν έτει 1994- στο σπίτι του φίλου μου του Σταύρου. Κυριακή νύχτα. Αθλητής του επι κοντώ τότε ο φίλος μαζί με τον αρφό του το μιτσή. Κουβένταν της κουβέντας, επιάαμεν συζήτηση για το στίβο τζαι τες προπονήσεις κλπ. Σε ανύποπτη φάση, φκάλλει που μες το αρμάριν ένα ζευκάρι "σπάϊκς" τζαι διά μου τα.

- Αύριο θα έρτεις μαζί μου προπόνηση, να ξεκινήσεις τζι εσύ...
- Μα...
- Εν έshει μα...νάρτεις να δοκιμάσεις τζι αν δεν σου αρέσει φεύκεις
- Μα εν έκαμα ποττέ κανένα άθλημα ρε...
- Να δοκιμάσεις ότι θέλεις...
- ...

Πιάννω τα "σπάϊκς" τζαι πάω έσσω. Την επομένη, βάλλω τα αθλητικά μου, πάω που σπίτι του τζαι πάμε μαζί στο ΓΣΖ για προπόνηση. Συστήννει με στον προπονητή του τζαι τζίνος ρωτά με τί ακριβώς θέλω να δοκιμάσω...τί άθλημα...Εν είχα ιδέα. Έτσι όπως εστεκούμαστεν τζιαμέ στην είσοδο του στίβου του ΓΣΖ, στα αριστερά μας ήταν η "τάφρος". "Άλμα εις μήκος!" λαλώ του. Στέκεται στην πάντα τζαι βάλλει με να βουρήσω τζαι να κάμω έναν άλμα. Εν νομίζω να έδωκεν τζαι πολλήν σημασία. Εβούρησα, επετάχτηκα τζαι την ώραν που αντίνασσα τους άμμους που πάνω μου είπεν μου κοφτά "Θα έρτεις μαζί μου τζαι θα κάμεις επί κοντώ!". Ήντα να κάμω τζι εγώ...

Πάμεν στην απέναντι πλευρά που ήταν ο εξοπλισμός για το άλμα επί κοντώ. Τζιαμέ ήταν τζαι ο Φώτης ο Στεφανή. Ο Φώτης εν ό,τι καλλύττερον έshει να επιδείξει η Κύπρος όσον αφορά το άλμα επί κοντώ. Σπουδαίος αθλητής τζαι σπουδαίος Άνθρωπος. Εσύστησεν με τζαι είπεν του να με αναλάβει. Εκάμαμεν την προθέρμανσην μας τζαι ύστερα εκάτσαμεν χαμέ στο ταρτάν τζι εκάμναμεν τεντώματα. Τεντώματα τρόπος του λέγειν δηλαδή διότι οι άλλοι εκάθουνταν τζι επιάνναν τες πατούσες τους, εγώ απλά εποταβρίζουμουν (ποιός τες έβαλεν τζικάτω τζι σιόρ;!). Εν θα ξεχάσω την πρώτη κουβέντα του Φώτη: "Μα είσαι τέλλεια ξυλάγγουρον εσύ ρε!". Ξυλαγγουρότερος εν εγίνετουν νομίζω...

Δειλά-δειλά αρκέψαμεν τζαι τα πρώτα άλματα, αρχικά χρησιμοποιόντας τον πήχη για κοντάρι (στο δεύτερο-τρίτο άλμα έσπασα τον τζι έπνασα) τζαι στη συνέχεια με κανονικό κοντάρι.

Μετά το πέρας της προπόνησης στο χώρο του στίβου, εκατεβαίναμε κάτω στο γυμναστήριο του ΓΣΖ για τα περεταίρω. Εν θα ξεχάσω την πρώτη φορά τζιμέσα. Κρίκοι που εκρέμμουνταν που το ταβάνι, ξέρεις ποτζίνους που θωρείς στην τηλεόραση που κάμνουν ανάποδους σταυρούς τζαι γωνιώσεις τζαι τσουκαχάρα κλπ. Πιάννω τους κρίκκους τζαι κρέμμουμαι που τζιπάνω. Πουκάτω είshεν στρώματα. "Μάζεψε τα γόνατα σου στο στήθος τζαι γύρε πίσω" λαλούν μου. Μάχουμαι τζι εγώ ο ατσούμπαλος τζαι βρέθουμαι τελικά με την κκελλέ ίσια κάτω τζαι τα πόθκια ίσια πάνω να κρέμμουμαι που τους κρίκκους. Που τζιαμέ τζαι τζι, ορκίζουμαι ότι τους άκουσα να λαλούν "ξαπόλα τα σιέρκα σου τζι εν θα ππέσεις"...μα ήντα λαφαζάνιες που ήταν α!

[5 λεπτά διάλειμμα για να βάλω το ζυνίshιν μου στον τόπο του. Θενξ]

Με τούτα και με κείνα, ετζυλούσαν οι μέρες τζαι οι προπονήσεις ήταν όλο και πιο ενδιαφέρουσες. Σιγά-σιγά άρκεψα να διπλώννουμαι παραπάνω τζαι οι φορές που έππεφτα πίσω (χαμέ δηλαδή) αντί πας το στρώμα μετά το άλμα επεριοριστήκαν στο ελάχιστο.

Συχνά-πυκνά, ο Τόνυς (ο προπονητής μας) έρκετουν με κάμερα στην προπόνηση. Έστηννεν την πας στο τριπόδι τζαι εβιτεογράφαν μας την ώρα που εκάμναμε άλματα. Μια μέρα, μετά το τέλος της προπόνησης εκάλεσε μας σπίτι του. Έβαλε μας στο βίντεο αθλητές παγκόσμιου βεληνεκούς να κάμνουν άλματα σε αγώνες (Μπούμπκα, Γκαλφιόν κλπ). Μετά έβαλεν μας την κασέττα όπου ΕΜΕΙΣ εκάμναμεν άλματα. Αντιλαμβάνεσαι.

Στο σχολείο ελάμβανα μέρος στους "ενδοσχολικούς αγώνες" στο άλμα επί κοντώ. Οι 4 πρώτοι αθλητές επροκρίνουνταν για τους "επαρχιακούς μαθητικούς αγώνες". Είμασταν 4 οι αθλητές του επί κοντώ στο σχολείο. Ατς! Επροκριθήκαμεν στους "επαρχιακούς". Στους πρώτους μου αγώνες (τους ενδοσχολικούς) έκαμα άλμα 2,50μ. Ομοίως, οι 4 πρώτοι αθλητές στους "επαρχιακούς" επροκρίνουνταν για τους "παγκύπριους μαθητικούς αγώνες". Είμασταν 4 οι αθλητές του επί κοντώ στην επαρχία Λάρνακας. Ατς! Επροκριθήκαμεν τζαι στους "παγκύπριους". Στους "επαρχιακούς" αγώνες έκαμα πάλε 2,50μ τζαι μετά ακολούθησαν οι "παγκύπριοι μαθητικοί αγώνες στίβου" οι οποίοι εγίναν στο Μακάρειο στάδιο στη Λευκωσία.

Όταν επήαμε για τους Παγκύπριους Αγώνες, εμάθαμεν ότι ο "πήχης" για το άλμα επί κοντώ θα εξεκινουσεν που τα 3 μέτρα. Έλεος ρε κουμπάρε, σκεφτείτε μας τζι εμάς τους αχάπαρους των 2,50μ! Εζήτησεν ο προπονητής μου αν γίνεται να τον κατεβάσουμε λλίον τον πήχη τζαι να ξεκινήσουν τα άλματα που πιο χαμηλά. Ευτυχώς, είshεν τζι άλλους αθλητές του δικού μου βεληνεκούς τζι έτσι οι κριτές αποφασίσαν να κατεβάσουν τον πήχη στο 2,80μ. Ασσέν.

Εν τω μεταξύ λαλώ-λαλώ ιστορίες τζαι το τραούδιν εν κολλά πουθενά α; Ε κάτσε να σου πω σιόρ!
Που λες...ο Τόνυς τότε είshεν μας πει την ώρα που εκάμναμεν προθέρμανση (ειδικά πριν τους αγώνες) εν καλά να βάλλουμε τα headphones τζαι να ακούμεν τραούθκια που μας αρέσκουν για να "πορωννούμαστεν". Ούλλοι είχαμεν τα walkman μας τζαι ακούαμεν μουσική την ώραν που εφακκούσαμεν γυρούς του στίβου για προθέρμανση. Μες το δικό μου το walkman είχα μιαν κασέττα με 3 τραούθκια τα οποία εφακκούσαν γυρόν. Το "Nothing else matters" των Metallica, το "Unforgiven" επίσης των Metallica  τζαι το "Nightmare" των MSG. Τζαι έκαμνα τζίνο το οποίο μου είshεν πει τζαι ο προπονητής μου...εβούρουν τζαι εχάννουμουν μες τη μουσική. Εν ήμουν τζιαμέ, ήμουν αλλού.

Πίσω στους Παγκύπριους Αγώνες...
Όταν εξεκινήσαμεν τα άλματα, ήμουν σικκηρτισμένος μεν γιατί έπρεπεν με το πρώτον άλμα να πεταχτώ 30 πόντους πιο ψηλά που το "ατομικό μου ρεκόρ" (μη χε) για να μπορώ να προχωρήσω. Εν τζαι είχα επιλογή όμως, έτσι ήταν οι κανόνες. Πρώτον άλμα αποτυχημένο, δεύτερο άλμα αποτυχημένο.
Τραβά με στην πάνταν ο προπονητής μου...

- Ξέχνα τζαι τες τεχνικές τζαι τα λυγίσματα τζαι τα τεντώματα τζαι ούλλα. Πήεννε απλά τζαι πέρνα τον πήχη
- Εν το έχω το ύψος coach...
- Δε με μες τα μμάθκια! Θωρείς τους τούτους ούλλους που ππηδούν μαζί σου; Νομίζεις εν καλλύττεροι; Αγγούρκα! Ούτε τεχνικήν έχουν, ούτε τίποτε. Είμαστεν εγώ τζι εσύ τωρά δαμέ, ξήαστους ούλλους. Πιάστο κοντάρι σου τζαι κάμε με περήφανο! Μόνον εγώ τζι εσύ...

Ακριβώς όπως ελάλεν τζαι το τραγούδιν που είχα ακούσει προηγουμένως...nothing else matters...

Όπερ και εγένετο. Έπιασα το κοντάρι μου, επήρα φόρα τζαι επέρασα το 2,80μ. Εχάρηκα εν φαντάζεσαι πόσο. Εχάρηκεν τζι ο προπονητής μου. Επόμενος στόχος τα 3 μέτρα. Πρώτη αποτυχημένη, δεύτερη αποτυχημένη. Κακά τα ψέματα, ήταν δύσκολο να φκω αλλό 20 πόντους πάνω, έτσι είπα σικκιμέ τζαι άφησα το τελευταίο μου άλμα για το 3,10μ. Απέτυχα. Έμεινα στο 2,80μ τζαι ετερμάτισα 8ος που τους 12 αθλητές που ελαμβάναν μέρος. Είshεν τζαι shειρόττερους μας τελικά... :)

Εν το εχώνεψα όμως που εν επέρασα τα 3 μέτρα αλλά λλίον τζαιρόν μετά, σε άλλους αγώνες επέρασα τζαι τα 3 μέτρα τζαι έπνασα. Εν ασχολήθηκα τζαι πολλύν τζαιρό με το στίβο, 1-1,5 χρόνο τζαι τα 3 μέτρα ήταν το πιο ψηλό μου (επίσημο) άλμα. Στην προπόνηση μπορεί να επετάχτηκα τζαι παραπάνω αλλά officially, εσταμάτησα στα 3 μέτρα. Γελοίον αν σκεφτείς ότι ο Μπούμπκα τότε επετάσσετουν 6,13μ αλλά κάθε φορά που θωρώ το ταβάνι του δωματίου που εν στα 3 μέτρα λαλώ πουμέσα μου ότι στα νιάτα μου εκράτουν ένα κοντάρι τζαι επετάσσουμουν τούτον το δωμάτιο. Τζαι ξαφνικά τα 3 μέτρα φαίνουνται πελώρια τζαι γελώ όπως τον χάχα μόνος μου...

Φίλε μου καλέ, κράτα καλά...nothing else matters...

45 σχόλια:

  1. Ωραίο ρε.
    Τούτη η μουσική κάμνει θαύματα. Την πόρωση καταλαβαίνω την, εν ό,τι πρέπει στο γυμναστήριο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Leni
    Εν το μυαλό μας που κάμνει θαύματα. Η μουσική απλά βοηθά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Invictus, φίλε μου, άσε τα βιτεούθκια κατά μέρος και γράφε κείμενα! Περνά σου και είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες οι ιστορίες σου από ό,τι νομίζεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα,δεν ξέρω γιατί συγκινήθηκα τωρά.Είναι ο τρόπος που γράφεις,είσαι ευγενική ψυχή ντήαρ!Όσα ζόρια και να περνά ο φίλος σου,να μην τα βάλει κάτω!έχει καλούς φίλους,να μην φοβάται τίποτα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ ωραία ανάρτηση! Συμφωνώ με τον anti-christo, να γράφεις πιο συχνά, γιατί γράφεις καλά...By the way, το χθεσινό βιτεάκι με το greek condom δεν είχε λάθος-γέλασα πολύ:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κι εγώ συμφωνώ με τα παιδιά. Γράφε περισσότερο.
    Το άλμα επί κοντώ ήρθε ως άθλημα τέλη των 90ς στις κορούδες ή εν η ιδέα μου; Πάντως,εχρειαστήκαμε προυπολογισμό για τα κοντάρια την 1η χρονιά χάρη στα ηρωικά σπασίματα των 2 κοριτσιών.Έκαμνα δίπλα τους άλμα εις μήκος και φοβόμουνα μην πέσουν πάνω μας αντί στο στρώμα.
    Την επόμενη χρονιά δεν είχαμε αθλήτρια για το επί κοντώ.Μπορεί να βαρέθηκε το σχολείο να πληρώνει κοντάρια;
    Ξυλάγγουρο ξυλάγγουρο αλλά θέλεις κότσια για τούτο το άθλημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ινβήχτε πολλά ωραίο τζιαι αληθινό, έσιει δίκαιο ο αντίχρηστος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Kou/pa
    Μεν μου συγκινείσαι τζαι άκου την Πρασινάδα ποννάρτει τζαι να τα λουθεί τωρά! :)

    @Ανώνυμος (27 Σεπτεμβρίου 2011 11:02 π.μ.)
    Θα γράφω πιο συχνά λέμε :)

    @thalassamov
    Η αλήθεια είναι ότι εν λλίο "φοητσιάρικο" σαν άθλημα αλλά εν πολλά πολλά ενδιαφέρον! Μπορεί να μεν ασχολήθηκα για πολύ καιρό αλλά έζησα πάρα πολλές εμπειρίες εκείνο το διάστημα!

    @Νηπενθές
    Να 'σαι καλά φίλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. έπεισες με. το απόγευμα θα πάω στο ΓΣΠ να δοκιμάσω ύψος επί κοντώ. τζάμπα το έχω το χάρισμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Mana
    Εμ...το ΓΣΠ εν ποδοσφαιρικό γήπεδο ντήαρ, εν έshει στίβο :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εσυγκίνησες με!

    Εγέμωσα δύναμη! Άμα θωρούμεν δύναμη στους άλλους ανθρώπους, παραδείγματα, κομμάτια της ψυχής τους, παίρνουμε κουράγιο και προχωράμε...

    Συμφωνώ απόλυτα με τον anti-christo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Neraida
    Μεγάλο σουξέ τελικά ο Anti-Christos!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Άτε αφού έχει σουξέ ο Anti-Christos να συμφωνήσω κι εγώ μαζί του:)

    Πάντα νόμιζα ότι με το επι κοντώ πρέπει να έχεις σχεδόν την αίσθηση ότι πετάς οπότε προφανώς πρέπει να είναι συγκλονιστικό! Όσο για τον Κόουτς αν ζει ακόμα πιάνουμε τον στον Ολυμπιακό που θα ψάχνουμε σε 2-3 αγωνιστικές :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. καλή δύναμη στον φίλο σου καταρχάς!
    ναν γερός- δυνατός, τζαι τζίνος τζαι η οικογένειά του...

    τζαι τα τρία τραούθκια εν αγαπημένα. είχαμεν ένα σιντί μέστο αυτοκίνητο με κάμποσα τραούθκια (συμπεριλαμβανομένων τζαι των συγκεκριμένων)με τους παρέες μου τζαι εβάλαμεν τα ξανά τζαι ξανά...

    ο αρφός μου κάμνει προπόνηση με τον Τόνυ αλμά επί κοντώ στο ΓΣΖ! εν αθλητικός τύπος τζαι καταφέρνει τα, αλλά η κκελλέ του εν αλλού, εν 15...
    ήρτεν τζαι 1ος επαρχιακούς! (έπαιζε μονος του όμως ....) :p
    επήεν τζαι παγκύπριους τζαι νομίζω ήρτεν 2ος- 3ος εν αθυμούμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Mανα μου ρε τι ωραίο post. Συμφωνώ με Αντιχριστο εννοείται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @nonis, τζιαι που ήρτεν 2ος-3ος έπαιζεν μόνος του;

    αντίχριστος για πρόεδρος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @ sike

    οί, νομίζω τζαμε ηταν παραπάνω (6-7)...
    χαχαχαχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Brenda
    Με το επι κοντώ υπάρχουν δύο βασικά είδη αισθήσεων που νιώθεις...η αίσθηση του πετώωωωωωωω τζαι η αίσθηση του ππέφτωωωωωωωωω *ττάκ* :Ρ
    Όσον αφορά τον Ολυμπιακό, χλωμό το βλέπω να μπορεί να βοηθήσει ο Τόνυς...έννεν της μάππας χαχαχα

    @Nonis
    Κάμνει προπόνηση με τον Τόνυ στο ΓΣΖ ο αρφός σου; Μεν μάσιεσαι! Λεβέντης ο coach α; χεχεχε
    Είχαμεν πλάκες πολλές με το Τόνυ τζαι τες προπονήσεις, άσε να τα πούμε σε άλλην ανάρτηση :)

    @Αχάπαρη
    Ούλλοι εσυμφωνήσαν, εσύ ήταν να κόψεις πίσω; :Ρ

    @Sike
    Ε στους Παγκύπριους εβρεθήκαν αλλό κανένας-θκιό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γιατί εν της μάππας ο Παπαδόπουλος? :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @Brenda
    Ε μα τζι εσύ κάτι ομάδες που θκιαλέεις... :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Τζαι το ΓΣΖ εν ποδοσφαιρικό γήπεδο, αλλά τζαμέ είπες ότι επηαινες για πρόβες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @Mana
    Το ΓΣΖ ΔΕΝ είναι αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο. Εξού και ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν θα μπορέσει να είναι "έδρα" του χαϊρκού. Στο ΓΣΠ δεν υπάρχει στίβος γύρω από το χορτοτάπητα του γηπέδου, πώς να το πώ πιο απλά; Ε Μοτορτζή, μα ούτε τα βασικά εν της έμαθες ρε κουμπάρε; :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. το ΓΣΠ έχει πίσω γήπεδο στίβου. Μάνα πήαινε και εννά έβρεις τόπο να προπονηθείς!

    Συμφωνώ με Anti-Christo...πολλά ωραίο το κείμενο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. @Rania
    Άτε, ήβραμε τζαι τόπο να προπονηθεί η Μάνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Άψογο τζαι στρωτό ποστ. Επαραπλάνησες μας λλίο με τη λίστα τραουθκιών η αλήθκεια. Συμφωνώ με την απάντηση σου στην Leni. "Εν το μυαλό μας που κάμνει θαύματα. Η μουσική απλά βοηθά".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. @Defiance
    Όι τζαι επαραπλάνησα σας ρε...αφού είπα ότι εν για μιαν ιστορία που αφορούσε το τραγούδι το συγκεκριμένο. Ε, έπρεπε να πιάσω την ιστορία που την αρχή για να φκει νόημα χεχεχε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Πώς ακριβώς σε εμψυχώναν τα τραγούθκια που άκουες?

    Αντί να βάλεις κανένα fly away του cravitz ή χέρια ψηλά του χατζηγιάννη...

    οξά εν είσιεν χατζηγιάννη τότε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. @Neerie
    Χέρια ψηλά + κοντάρι = fly away.
    Not in a good sense :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ήρτα τελευταία τζαι κατα...λουμένη όπως είπες φιλέ Ινβ! Πολλά ωραία η ιστορία σου τζαι ο τροπος που μας την εξιστόρησες. :))

    Καλά τα βίτεο σου τζαι γελουμε αλλα πλιιιιιζζζζζζζ γράφε μας παραπάνω (όι στα παλια σου τα υποδήματα όμως)!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. @Πρασινάδα
    Να 'σαι καλά ντήαρ :)
    Will do so!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. an sou po oti tixaia molis eida to post sou epeze to sigkekrimeno tragoudi sto pc pistefkeis to??

    p.s. san simera epethane o Cliff Burton

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ωραίο νοσταλγικό κείμενο.. Συμφωνώ και εγώ ότι πρέπει να γράφεις πιο συχνά τέτοια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. @kaisi
    Το αίτημα σας έχει καταγραφεί. Σας ευχαριστούμε που κι απόψε επιλέξατε το Όι λαομόν για την ενημέρωσή σας. Μείνετε συντονισμένοι για την επανάληψη της σειράς "Τα πεζούνια της Παραshεφκούς". Η επόμενη προγραμματισμένη ενημέρωσή σας δεν έχει καθοριστεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. invicte
    pareta to grapsimo kai piene stous olympiakous tou 2012. prolavenis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. @she demon
    Εγώ προλαβαίνω...τζίνοι προλαβαίνουν; :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Ωραίον φίλε. Αρέσκουν μου τζιαι μέναν τούτες οι ιστορίες...
    Εύχομαι ναν καλά ο παρέας σου. Nothing else matters!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. @Itsmylife
    Nothing else matters ρε, πράγματι! Να 'σαι καλά

    @Pasxalina
    Thanks for listening! Reading that is... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Μα τι ωράια ιστορία... Όταν ήμουν εγώ δημοτικό εν είχαμε πάντως το άθλημα. Εγώ έκαμνα άλμα εις ύψος. (Γιατί είπαμε εμείς οι ψηλοί εν είμαστε ΜΟΝΟ για να κάμνουμε τα αγγούρκα του σχολείου στες γιορτές).
    Έχω το ακόμα το δίπλωμα που κάτι αγώνες τζαι σhαίρουμαι μόνη μου.

    Τέσπα, ωραία η ιστορία σου, τζαι σhαίρουμαι άμα θυμούμαι πράματα που τζίνα που γράφετε εσείς (ούλλοι, εν τζαι μιλώ σου σαν να είσαι 3!).

    Χαιρετίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. ε μη χάσω και γω, θα συμφωνήσω με τους άλλους, πολύ όμορφη ιστορία, να μας λες τέτοιες κ άσε τα βίδεος..πλέον ξέρουμε να φοράμε καπότες χωρίς τη βοήθεια απ όλο το σόι :Ρ :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Πε του φίλου δύναμην τζιαι που μένα.. Φοβερή η ιστορία τζιαι μπράβο που τη θυμάσαι με τόσες λεπτομέρειες.

    Το τραούδι εν που τα πιο ωραία ήπια κομμάθκια της metal, όμως γυρίζει μου αφάνταστα που εκατάντησεν (χωρίς να φταίει, ξέρω το) να το ξέρουν ακόμα τζιαι οι ξεμωραμένες που νυχτοξημερώνουνται μες τα σκυλλάδικα τζιαι πορώνουνται με κωλοτράουδα (ονόματα μη λέμε, διότι εν έχω όρεξη να θκιαβάζω ππππποστς αφιερωμένα σε μένα) τζιαι έχουν νοημοσύνη ίση με τζείνην του ινδικού χοιριδίου.

    Ελπίζω να μεν εχάλασα την ατμόσφαιρα! Η ιστορία ήταν πολλά ζεστή, αλλά εν τζιαι η απογοήτευση μου αρκετά ζεστή, σχετικά με το κομμάτιν :)

    Υ.Γ.: Μουσική μες τα φκια + χαμός = my life.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Φίλε μου χάρηκα πολύ αυτήν την ανάρτηση, επήρες με πολλά χρόνια πίσω όταν ξεκινούσα και εγώ τον στίβο!!! Επιβεβαιώνω και όσα λες για τον Φώτης ο Στεφανή .
    Πες μου τον βασιλιά του χόρτου (γρασιδι ) έφτασες τον? Θυμάσαι τον?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. @Moonlight
    Ούτε εμείς το είχαμε στο δημοτικό. Η ιστορία μου είναι από το λύκειο :)

    @maria
    Ε άμα ξέρεις πλέον να βάζεις μόνη σου τις καπότες να αφήσω τα επιμορφωτικά βίντεο :Ρ

    @TwistedTool
    Τούτον ισχύει με πολλά τραούθκια φίλε, έννεν μόνο με το συγκεκριμένο. Ο καθένας ακούει το κάθε τραγούδιν για διαφορετικό λόγο. Κάποιοι ακούν το απλά γιατί ακούν το πολλοί, χωρίς να σημαίνει τζαι τίποτε στην ουσία για τους ίδιους. Δε βαριέ...

    @patinios
    Τον βασιλιά του χόρτου; Χμμμμμ δε μου λέει κάτι...θυμούμαι ένα τύπο που ανεβοκατέβαινε τες κερκίδες του ΓΣΖ καβάτζιν πάντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...