Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Oh, not that song AGAIN !!!

Έτυχε σου ποττέ να κάμνεις κάτι τζαι να παίζει στο ράδιο ένα τραγούδι τζαι μετά σε άλλη φάση να ξανακάμνεις το ίδιο πράμα τζαι να ξαναπαίζει το ίδιο τραγούδι; Ή να περνάς που κάπου τζαι να επαναλαμβάνεται τούτο το σκηνικό; Εμένα έτυχε μου πολλάκις, τζαι επρόσεξα το για πρώτη φορά πριν χρόοοονια. Εξού και εσύνδεσα διάφορα τραγούδια με τοποθεσίες/άτομα/καταστάσεις. Τζαι όι κατ' ανάγκην τραγούδια που μου αρέσκουν...τραγούδια άσχετα πολλές φορές που απλά έτυχε να επαναλαμβάνονται σε ένα εκνευριστικά τακτικό μοτίβο.

Αβάντι μαέστρο!

Τον τζαιρόν του τσιηφτέ, της melita τζαι του μάλλοου (τότε που ήμουν δημοτικό δηλαδή) επρόσεξα ότι κάθε πρωΐ...let me make this clear enough...ΚΑΘΕ ΠΡΩΪ που με έπαιρνεν η μάνα μου στο σχολείο, έπαιζεν που το ράδιο το Ρίτα-Ριτάκι των Κατσιμιχαίων. Μα ορκίζουμαι πως ήταν κάθε μα κάθε μέρα τούτη η ιστορία! Εν γίνεται σιορ! Επρόσεξα το μετά που χρόνια ότι εσυνέβαινε τούντο πράμα τζαι έκαμε μου τρομερή εντύπωση θυμούμαι. Αγαπημένο τραγούδι του τζαιρού μας...



"Ρίτα-Ριτάκι" των Χάρη-Πάνου Κατσιμίχα = καθοδόν προς το δημοτικό σχολείο

Προχωρούμε μερικές δεκαετίες όταν ο υποφαινόμενος υπηρετούσε τη θητεία του στον Άη Γιάννη της Μαλούντας. Όποτε επέστρεφα στο στρατόπεδο μετά που άδεια/διανυκτέρευση, αναλάμβανε δράση ο Κουρκούλης. Περίπου τζιαμέ που εν ο "Κκελλετζής" (αν δεν έφαες οφτόν που τον Κκελλετζή, εν έφαες οφτόν) επετάσσετουν ο Κουρκούλης που το ράδιον τζαι ελάλεν μας να ξηχάσουμεν το όνομα του.



Μεν μου το παίζεις κουλτούρα! Θωρώ σε που σούζεσαι τζαι σιγοτραγουδάς! Σε τα μας;

"Το όνομα μου" του Νίκου Κουρκούλη = επιστροφή στον Άη Γιάννη της Μαλούντας

Ομοίως με την περίπτωση του Κουρκούλη, είχαμεν τζαι τον Τριαντάφυλλο ο οποίος ετρυπιέτουν σαν το τριαντάφυλλο (ας πούμεν σήριουσλι!) κάθε φορά που έφευκα που το στρατόπεδο για άδεια/διανυκτέρευση. Τζαι ο Τριαντάφυλλος εμφανίζετουν πριν τον "Κκελλετζή", περίπου τζιαμέ που εν ο καφενές του χωρκού.



"Μη με τρυπάς" του Τριαντάφυλλου = διανυκτέρευση

Παραμένουμε ντυμένοι στο χακί τζαι θυμούμαστε τον τζαιρό που ήμουν εκπαιδευτής στην Πάφο. Είπαμεν τα ξανά, τότε είχα πάθει κόλλημα μεγάλο με το "Καληνύχτα Ιωάννα" του Άκη Δείξιμου (ναι ξέρω, αν δεν ήταν τζαι κάτι τάλεντ σόου, εν θα τον έξερεν ούτε η μάνα του). Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί μου είshεν κολλήσει τότε το συγκεκριμένο άσμα, δεδομένου ότι Ιωάννα δεν υπήρξε ποττέ στη ζωή μου. Πάντως τζίνο το διάστημα έτυχε να το ακούσω πολλές φορές στο ράδιο, εξού και η σύνδεση.



"Καληνύχτα Ιωάννα" του Άκη Δείξιμου = ΚΕΝ Πάφου

Τους τελευταίους 6 μήνες της θητείας μου έκαμα τους σε άλλο στρατόπεδο, καθώς είχα πάει μετάθεση στη Μηχανογραφική Υπηρεσία του ΓΕΕΦ. Τζαι για να σε προλάβω εσένα που ετοιμάζεσαι να ρωτήσεις "μα πόσο μέσο γιε μου!", να σε ενημερώσω ότι η μετάθεση ήταν εν αγνοία μου. Ένας παλιός συμφοιτητής έβαλεν μέσο για να πάει τζιαμέ, τζαι όταν ο Διευθυντής της Υπηρεσίας τον ερώτησεν αν ξέρει τζι άλλους κομπιουτεράδες (διότι έθελεν τζι άλλον προσωπικό), υπέδειξεν με εμένα τζαι 2 άλλους. Ένεγουεϊ, μακάρι ναν καλά ο παρέας, εζήσαμεν ωραίες στιγμές τζίνους τους 6 μήνες τζι έχω να σου διηγηθώ στιγμές απερίγραπτες με τον διοικητή τζιμέσα! Που λες, τζίνο το διάστημα τζαι για κανένα μήνα περίπου, επαίρναν μας σε ένα στρατόπεδο στη Λεμεσό για κάτι απογραφές. Εβάλλαν μας μες το minibus τζαι ισιώνναμεν για Λεμεσό. Τζαι κατά τη διάρκεια της καθημερινής διαδρομής, έκαμνεν μας συντροφιά η Καιτούλα. Every single fucking day! Εν μας κόφτει σιόρ τί εν τούτο το "κάτι που θέλεις", ξαπόλα μας! Σατσιήν μάνα μου!



"Αυτό το κάτι που θέλω" της Καίτης Γαρμπή = καθοδόν προς τη Λεμεσό για απογραφή

Φκάλλουμεν το χακί τζαι πάμεν πίσω μερικά χρόνια, όταν ο υποφαινόμενος ήτω φοιτητής. Τότε, το (σχεδόν μόνιμο) στέκι μας ήταν το "Μαντάτο" σε μια πάροδο της Ονασαγόρου. Τες φορές που εν επηένναμεν "Τρένο" that is. Στο "Μαντάτο" λοιπόν, είμασταν τακτικοί θαμώνες τζαι ο Παντελής είshεν μας το κάμι τταρίφαν το πράμαν. Επίνναμεν ήνναμπου επίνναμεν (συνήθως μια μπουκάλα J&B, μπύρες τζαι τεκίλες), εδιούσαμεν του 50 λίρες τζαι επηένναμεν στο καλό. Δεν εφεύκαμεν όμως αν δεν ακούαμεν την "Καινούρια ζάλη" την οποία επροσπαθούσαμεν να τραγουδήσουμεν τζαι να κουτσιήσουμεν τζαι τους στίχους. Ανεπιτυχώς. Κάθε φορά. Περιττό να πω ότι οι βραδιές στο "Μαντάτο" ετελειώναν με τον Παντελή να μας φωνάζει "σπίτια δεν έχετε ρε;;;"



"Καινούρια ζάλη" από Τρύπες = αλκοολικές βραδιές στο "Μαντάτο"

Την ίδια χρονική περίοδο, είχα πάρε-χώσε πάρε-δώσε με μια περίεργη τύπισσα η οποία στο άκουσμα του "Τώρα μου μιλάει" της Στέλλας Γεωργιάδου, έφκαλλεν τα ρούχα της. Μη ρωτάς το γιατί (που λαλεί τζι ο Γονίδης), έτσι έκαμνεν τζαι ένσταση δεν εφέρναμεν.



"Τώρα μου μιλάει" της Στέλλας Γεωργιάδου = η τύπισσα που ετιτσιρώννετουν

Επιστρέφουμε πίσω αρκετά χρόνια, τα χρώματα θολώνουν κάπως, η Φρύνη Παπαδοπούλου ετοιμάζεται για το δελτίο ειδήσεων τζαι η "Τόλμη και γοητεία" έshει πρεμιέρα. Τότε που ήμουν Γυμνάσιο δηλαδή. Ahhhh τα 90's! Τότε που ένας χορός "σλόου" ήταν το κοντινότερο που θα έφταννες στην συμμαθήτρια σου με την οποία ήσουν ερωτευμένος τζίνην την εφτομάδαν. Το σκηνικό ήταν πάντα το ίδιο, το μόνο που άλλασσε κάθε φορά ήταν το σπίτι που εφιλοξενούσεν το ππάρτυ. Τζαι φυσικά, δεν έλειπεν ποτέ (ποτέ όμως) ο αγαπητός Elton ο οποίος εγίνετουν "θυσία" για μας τζαι για τη συμμαθήτρια που εχουφτώναμεν εσυνοδεύαμε στο χορό.



"Sacrifice" του Elton Jonh = χορός "σλόου" στα μαθητικά πάρτυ των 90's

Επιστρέφουμε ξανά στα φοιτητικά χρόνια. Ξέρω το, εζάλισα σας έτσι που πετάσσουμαι τες δεκαετίες αλλά γράφω τα όπως τα θυμούμαι, εν θα κάτσω να σας τα βάλω τζαι σε χρονολογική σειρά! Στο "Τρένο" που λες, όπου επηένναμεν τζαι ακούαμεν τον Τζιώρτζην τζαι τη Στέλλα τη Φυρογένη (αργότερα επροστεθήκαν τζι άλλοι τραγουδιστές στο σχήμα), ακούαμεν κάθε μα κάθε φορά τους δύο καλλιτέχνες να μας λαλούν την ιστορία της Βασιλικής που επήρε πολύ βαρύ τον έρωτα.



"Βασιλική" του Νίκου Ζιώγαλα = αλκοολικές βραδιές στο "Τρένο"

Υ.Γ: εν σας έβαλα το τραγούδιν που εστοίχειωνε τον κάθε γάμο στον οποίο επαρεβρέθηκα όταν ήμουν μιτσής (τότε που η έννοια του catering ήταν το φορτηγό με τους χτιστούς φούρνους μες την κάshια τζαι οι πορτοκαλιές πλαστικές καρέκλες του "Αχτύπητου") για να μεν φκείτε πας τα τραπέζια γραφεία τζαι να γυρεύκετε ντέφιν...

56 σχόλια:

  1. Oh my God αν επήαινες Μαντάτο πρέπει να έχουμε συναντηθεί. λαλείς να εχορέψαμε τζαι κανένα σλόου; χα χαχαχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμενα εκόλλησε μου το La isla Bonita της Μαντόνας τζιέ κάμποσα των Duran-Duran όταν ήμουν στόν στρατό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Mana
    Είμασταν τρόφιμοι του Μαντάτου λέμε! χαχαχα
    Σλόου εν εχορέψαμεν όι. Ε Μοτορτζή μεν με ζαοθωρείς ρε κουμπάρε...εν εχούφτωσα τη γεναίκα σου λαλούμεν!

    @marco
    Πρέπει να είσαι "σειράς" καλό χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Για την ηλικία σου, αθθυμάσαι καλά ρε Ινβίχτε :D

    Αστειεύκω ρε, απλά προσπαθώ να μεν σχολιάσω τες ΤΡΑΟΥΔΑΡΕΣ που εθυμήθηκες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χαχαχαχ αθάνατο μαντάτο! ασχέτως με τα νεύρα του Παντελή. Ήταν όμως ένας άλλος τύπος με μακρύ μαλλί πολλά πράος τζίνος εχάθηκε τέλια από τα κυπριακά δρώμενα.

    Υ.Γ άνθρωπος που επίεννε μαντάτο + τρένο invictus πως τζαι έβκαινε με μια κοπέλα που την έβρισκε με το τώρα μου μιλάει?:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @TwistedTool
    Προς το παρόν αθθυμούμαι ρε, εν ξέρω σε λλία χρόνια χαχαχα

    @daffodil lament
    Νεανικά παραστρατήματα ντήαρ :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λατρεμένο ποστ, λατρεμένο και το τώρα μου μιλάει που θυμούμαι ότι ηχογράφησα το σε κασέτα και έβαζα το μπρος πίσω για να μάθω και τα λόγια του 'ράππερ' χαχαχα Δεν ξέρω γιατί με ανέβαζε το συγκεκριμένο άσμα (υπόσχομαι τα ρούχα μου εν τα έφκαλλα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Brenda
    Φιουξ! Προς στιγμή ανησύχησα...ενόμισα είσαι η τύπισσα χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. παιδιά...τι εν το μαντάτο?!!!

    το τρένο ξέρω το,τον Τζώρτζη ξέρω τον (της Αυλαίας υποθέτω) και την Φυρογένη ξέρω την ως ηθοποιό..το μαντάτο όμως σε ποιά ηλικία έπαιζε????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. daffodil εν για τον μπάρμαν που λαλείς?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. είshεν ταλεντ show που ήσουν στρατό;; ααα, οι αφετηρίες;!

    η βασιλική τον ερωτα θυμίζει μου μαντάτο...

    τρελλαίνεις την πυξίδα μου και δείχνει όπου πας, θυμίζει μου τον δίδυμο αρφό του τότε boyfriend, τον οποίo έθελα αλλά the closest i could get to him was his brother χα χα χα saaaaaad...
    εν ήταν ποτζείνους που μοιάζουν όι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μα σάμπου εσυναούμαστεν καμπόσοι bloggers στο Μαντάτο οξά φαίνεσται μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ράνια το μαντάτο ήταν ένα σπιτούι στην ονασαγόρου πολλά ωραίο θα έπρεπε να επιένες στην εφηβεία σου αν επίενες + τρένο εν πολλά κοντά στο habana αλλά νομίζω εν λειτουργεί πλέον εν ξέρω.άλλαξε και όνομα σε κάποια φάση

    @neerie ναι+εκείνος καλαμαράς νομίζω

    ίντα τζαιροί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Τα οχήματα της μνήμης :) Ευχαριστούμε που τα εμοιράστηκες. Είμαι σίουρος ότι έχεις κι άλλα ακόμα να διηγηθείς.

    Το Μαντάτο είχεν πλάκα...

    δικό αντίστοιχο παλιό με τραγουδάκι:
    http://kounoupin.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html

    Καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @άλμπατρος
    "οχήματα της μνήμης"! Άρεσε μου τούτο! Καλημέρα φίλε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. α? είπεν τίποτε η sike?..εν άκουσα:p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. έκαμνεν μου ψυχανάλυσην τζείνος... χαχαχα
    αλλά έννα σπάσω, εν θυμούμαι το όνομαν του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μαντάτο ποττέ εν μου εκατσε. ήμουν του Καφεωδείου με τον Παυλάρα, λία μέτρα παρακατω. Ο Παντελής όμως όντως μορφή. έκλειε που Μαντάτο τζιαι έρκετουν Τρένο. Άκουες τον πριν τον δεις.


    Τούτη η άτιμη Βασιλική εν που το Εναλλάξ που μας εστεναχωρούσε. Την καημένη, τον πήρε πολύ βαριά τον έρωτα τζιαι τόσα χρόνια ακόμα να συνέλθει

    Ατε εβίβα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. th melita etroa thn ki ego,egorazan mas tis me ta paketa 8umoume akoma th geusi ths.
    tous gamous me ton axtupito eftasa tous(nomizo o axtupitos eine o trikkis).
    ton kourkouli akouame ton polla sto gymnasio.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. όντως ήταν πολλοί οι μλπόγκερς στο μαντάτο. να διευκρινήσεις ποιους εχουφτωσες σε παρακαλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @ neerie νιώθω ότι κάποια πράματα στη ζωή μας εν θα αλλάξουν ποτέ μαντάτο ξιμαντάτο

    @αππωμένη επίεννα +εγώ καφεωδείο με τον pencil (?) τον σκύλο

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. εγώ εν εχόρευκα σλόου στο μαντάτο πάντως

    συνήθως έπινα μόνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Εγώ δεν είμαι νιάνιαρο όπως τη Ράνια (28) και τούτο το Μαντάτο πρώτη φορά το ακούω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. daffondil_lament,
    λαλείς να τα επίναμε παρέα;
    αααχ, τζιαι επεθύμησα το Καφεωδείο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. @Rania
    Ναι ναι παίζε πελλόν :Ρ

    @Neerie
    Τζίνου ποιός του έκαμνεν ψυχανάλυση μετά; Ο Τζιώρτζης; :D

    @Αππωμένη
    Εδιούσαμεν τον γυρόν μας τζαι που το καφεωδείον τζαι ερουφούσαμεν τζαι τον ναργιλέν μας χεχεχε
    Εννοείται ότι επήεννεν Τρένο μετά ο Παντελής. Τζαι μετά στο Βασίλη στην πλατεία για σάντουϊτς πριν να πάμεν να ππέσουμεν

    @Ανώνυμος (5 Οκτωβρίου 2011 12:29 μ.μ.)
    Ναι ο "ακτύπητος" εν ο σημερινός "Τρίκκης". Ήταν πάντα επιχειρήσεις γάμων :Ρ

    @Mana
    Θέλεις την αλφαβητικά τη λίστα; χαχαχα

    @Neerie
    Neerie συγκεντρώθου πληζ. Κανένας εν εχόρευκεν σλόου στο Μαντάτο. Τα σλόου εχορεύκαμεν τα εν οίκω, όχι εν αλκοολοίκω

    @Brenda
    Μα πού εκυκλοφορούσετε σιόρ; Δαμέ ξέρουμεν το εμείς που εν είμαστεν καν Λευκωσιάτες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Αππωμένη said: "Ο Παντελής όμως όντως μορφή. έκλειε που Μαντάτο τζιαι έρκετουν Τρένο. Άκουες τον πριν τον δεις."

    Sometimes, it's scary how we remember the same things in the same way..

    Θέλω να ξαναδώ τη Φυρογένη να τραγουδά το "Τρένο". Τι έγινε κείνο το τρένο που ε-ε-βλε-πεεεε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Πολλά ωραία ιδέα τουτη για το με τι συνδέουμεν τραούθκια!! :) Γινετε να αντιγράψουμε την ιδέα σε κάποια φάση;;

    Για τους τοπους που εσυχνάζετε ενιξερω κανένα....ατιμα μαυρα ξένα;;; οξά εν που ειμαι μικρή και τριανταφυλλένια;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. το μαντάτο ξέρω το ως το πρώην αβάνα, αλλά εν ξέρω αν εν τζίνο που θυμούμαι να υπάρχει.
    είχε αυλή με κάντζελα μπροστά;

    το τρένο εν ήταν τζίνο στο καϊμακλί; αν όι, ποίο ήταν τζίνο στο καϊμακλί;

    καφεωδείο είχα πάει που ήμουν γυμνάσιο αλόπως...

    κατά τα άλλα τον τζιώρτζι εμάθαμεν τον στα γεράματα (αλλά πριν να γίνει παπάς).

    έχω τζι εγώ τραγούδια συνδεδεμ΄νεα με φάσεις, αλλά τα πιο εντυπωσιακά εν άμα πηαίνω κάπου τζαι σαν φκαίνω που τα αυτοκίνητο παίζει ένα τραγούδι, τζαι μετά που ξαναμπαίνω στο αυτοκίνητο παίζει το ίδιο τραγούδι- ΟΙ που ΣΙΝΤΙ!!!!

    Τέσπα, εγελάσαμεν τζαι σήμερα!

    Cheers!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. νομίζv invictus το επόμενο ποστ να αφορά τα νιάτα μας στο μαντάτο και στους παρελκόμενους τόπους να μοιραστούμε όλοι τις εμπειριες μας.

    λολ neerie ειλικρινα να σε δω να χορευκεις σλοου μέσα στο μαντάτο και δεν θέλω τίποτε άλλο :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. @Ασυγχώρητη
    Για να μεν πω για της πικροδάφνης τον ανθό...

    @Πρασινάδα
    Βεβαίως τζαι γίνεται! Εν τζι έχουμεν πατενταρισμένα πράματα δαμέ χεχεχε
    Το μικρή και τριανταφυλλένια όπως βλέπεις το προσπερνώ :Ρ

    @Moonlight
    Ναι είχε αυλή και κάγκελο. Το τρένο ήταν ποτζί που εν το ΣΟΠΑΖ

    @daffodil lament
    Φωνάξετε μου τζι εμένα αν δείτε τη Neerie να χορεύκει σλόου στο Μαντάτο α!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ασυγχώρητη,
    ε μα εν τζιαι ξηχάνεται ο ατιμος:)

    @Moonlight κ λοιποί που είσαστεν στην νήσο:
    τι εννοείς έγινε παπάς ο Τζιώρτζης; της εκκλησίας όξα παπάς κάποιου; όποιο τζιαι τα 2 να ισχύει εσιοκαρίστηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. σαν λεμεσιανή δεν έχω ιδέα τους τόπους που λέεις αλλά γέλασα με τα τραγούδια και τες συντομεύσεις σου, πχ ""Τώρα μου μιλάει" της Στέλλας Γεωργιάδου = η τύπισσα που ετιτσιρώννετουν" :-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. 1. Παρόλο που δεν αντέχω τέτοιους τόπους, ομολογώ ότι ήπια κι εγώ μπίρα στο 'Μαντάτο'.

    2. Επέθανα με το "...τον τζιαιρό του mallow!" Λάτρευα Mallows στο Δημοτικό.

    3. Ρίτα-Ριτάκι και προτιμώ να πεθάνω παρά να το ξανακούσω. ΕΛΕΟΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. @Αππωμένη
    "όποιο τζιαι τα 2 να ισχύει εσιοκαρίστηκα!"

    Same here! Moonlight δώσε εξηγήσεις πάραυτα!

    @Ουφ!
    Ελπίζω μόνο να μεν με διαβάζει η τύπισσα τζαι να παρεξηγηθεί :Ρ

    @Anti-Christos
    Έshεις ιδέα τί πράμαν ήταν τζίνη η αφρώδης γέμιση του mallow; Έχω βάσιμες υποψίες ότι ετρώαμεν κάτι εξωγήινης προέλευσης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. εν η μάνα που είπεν για χουφτώματα. βλόγγερς. στο μαντάτο. τζαι σλόου

    ο μπάρμαν μια χαρά επερνούσε. αν μη τί άλλο εν εβαρκέτουν τζι έσιει ιστορίες να λαλεί σήμμερα στα μωρά του.

    daffodil εν είσιεν chance, κάπου στο μπαρ θα ήμουν με τις σιταροπούλες αγκαλιά ή σε κάποια γωνιά να λιώνω για τους χαμένους έρωτες μου τζαι να πνίουμαι που τους καπνούς... εν ηξέραν τί σημαίνει εξαερισμός τζειμέσα

    όσοι εν επρολάβαν τρένο τζαι μαντάτο... να μας δείχνουν σεβασμό, κατέχουμεν όλην την κουλτούραν των 90s!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. ρε Invictus, μα ιντα σειρά είσαι? πέρκιμον να είσαι 71Β. Εκαμα Ah Γιάννη , Μαλούντα τζιαι εφαα οφτόν του Κκελλετζή, εν γιαυτό που διερωτούμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. @Ανώνυμος (5 Οκτωβρίου 2011 11:00 μ.μ.)
    Εν είμαι τόσο παλιός ρε! 77Β η δική μου η σειρά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. 77B? έχει έτσι σειρά; κωλόψαρα γαμότο (φοβερή φράση που δικαιολογείται μόνο από το ότι ήμασταν 17 χρονών ροκόλοι τότε)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. καλά το εκατάλαβα πως είσαι καμμιάν δεκαρκάν γρόννια μιτσότερος μου-είμαι 67Β

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. @Νυχτερινός Ποδηλάτης
    γαμώτο κι όχι γαμότο. Τον τζαιρόν σας εν εμαθαίνετε ορθογραφίαν; :Ρ

    @marco
    Είσαι πάλιουρας εσύ :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. άλλο το "γαμώ το".
    και άλλο το "γαμότο" που είναι στιλ επιφώνημα.

    αλλά για σιγουριά να ανοίξω τον μπαμπινιώτη άμα πάω σπίτι. πιστεύω είναι και τα 2 ορθά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. είδες που έπρεπε να γράφεις πιο συχνά;
    :)))))))))))))))))))))))))))))))))

    Το Μαντάτο δεν θυμάμαι πολύ καλά ποιό ήταν. Μήπως εννοείς το "και καλά ροκάδικο" ανάμεσα στην Ονασαγόρου και στην Λήδρας,που είχε και μικρή αυλή;Όποτε πήγαινα εκεί,πετύχαινα στην είσοδο τραγούδι του Παπακωνσταντίνου.
    Οι Τρύπες όμως, αιώνια αγάπη!!!

    Όντως, την Βασιλική ακούγαμε την στο Εναλλάξ,στην προ Τρένου εποχή.
    ααααααααααααααααααααααχ...

    Πρας μου, εμείς επρολάβαμεν τα μαθήτριες.Στις τελευταίες τάξεις. Εν είμαστε τόσο μικρές όσο νομίζουμε! :)))))))))))))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. εγώ που κάμνω τωρά την θητεία μου με τι εννα συνδέσω τον στρατο; με το "παιξε μαζι μου" της φουρειρα;;; please god!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. ιντα ωραία... o dreamer έshει δίκιο! Τωρά εκατάλαβα πού εν τούντο μαντάτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. εν έχει γαμότο. μόνο γαμώτο. απολογούμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. τότε θυμούμαι το μαντάτο αλλά εν επήεννα.
    επίσης το τρένο υπήρχε ως χώρος ως πέρσι σίουρα αλλά έφερνε κάτι σε κολλάδικο που λαλούν τζαι οι καλαμαράδες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. εσκεφτουμουν το θεμα τις τελευταιες μερες... τελικα εχω τραγουδια τζιε εγω συνδυασμενα κυριως με το δρομο για το σχολειο... "το γκουτσι φορεμα" το βερσιον με κοκκινου ήταν στο λεοφωρειο για γυμνασιο. στις αρχες του λυκειου η επανΕΚΤΕΛΕΣΗ του "οταν πηγαιναμε μαζι σχολειο".. τουτα μου ήρταν ως τωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. O πράος Καλαμαράς με τα μακριά μαλλία που αναφέρετε ηταν ο Άγγελος και βρίσκεται ακόμα στην Κύπρο. Έχω μεταφέρει τα post στον Παντελή και έχει συγκινηθεί πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. @Ανώνυμος (7 Δεκεμβρίου 2011 10:52 μ.μ.)
    Είναι ακόμα στο Ζανέττο ο Παντελής; Δώσε του πολλούς χαιρετισμούς...από την παρέα των 50 λιρών!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  51. @Ανώνυμος
    Σπίτια δεν έχετε ρεεεεεεεεεεεεεεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  52. τελεια χρονια και αξεχαστες εποχες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  53. @Παντελής
    Ναι ρε κατάλαβα! Τί καιροί κι εκείνοι ε; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...