Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Samba!

Ξέρεις με ντήαρ ότι εκτός που τη ψυχαγωγία σου τζαι την ενημέρωση για κάθε είδους ανυποθεθκιάν που κυκλοφορεί εντός κι εκτός διαδικτύου, ασχολούμαι τζαι πολλά σοβαρά  με την ενημέρωση σου. Ξέρεις ότι εν μου αρέσκει να σε αφήνω με απορίες.

Συνεπώς, σήμερα θα σου λύσω τζαι μιαν απορία που είμαι σίουρος ότι έshεις. Εγώ πάντως είχα την για χρόνια. Εν τζαι επίκαιρο το θέμα μας: καρναβάλι!

Όι όι εν μιλώ για τες βουλευτικές εκλογές, μεν μου συγχίζεσαι. Έχουμεν τζαιρόν για τζίντο καρναβάλι! Μιλώ για το άλλο το καρναβάλι, το original. Το καρναβάλι του Ρίο Ντε Τζανέϊρο. Ξέρεις, σάμπες, ζάμπες και τα λοιπά.


Είχα που λες, πάντα απορία πώς γίνεται να χορεύκουν samba οι Βραζιλιάνες ασταμάτητα για τόσες ώρες. Πού βρίσκουν ρε παιδί μου τόσην ενέργεια; Τί εν τζίνο που τους διά την απαραίτητη "ώθηση"; Έshεις τζι εσύ απορίαν α;

Επειδή το ζήτημα εν λεπτό και ενδεχομένως να είναι και ολίγον τι schocking, είπα να μεν σου βάλω τες φωτογραφίες δαμέ ξαπόλυτες (τζαι να έχω τζαι την Αχάπαρη πας τη κκελλέ μου ύστερα). Έτα λινκ τζαι πάτα για να σου λυθεί η απορία σου.

Προσοχή: οι σκηνές που ακολουθούν είναι ακατάλληλες για άτομα κάτω των 18 ετών. Παρακαλώ όπως απομακρύνετε μικρά παιδιά και μάστρους πριν ανοίξετε τις φωτογραφίες. Ευχαριστώ.

Φωτογραφία 1
Φωτογραφία 2
Φωτογραφία 3
Φωτογραφία 4

Vamos!



Σε είδα στη City...

Συμφωνείς φαντάζομαι μαζί μου ντήαρ όταν σου λαλώ ότι μακράν το πιο ενδιαφέρον section στην εφημερίδα City εν το "Σε είδα στη City..." στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας. Σήμερα έτυχε να διαβάσω το τεύχος 247 (25 Φεβρουαρίου - 3 Μαρτίου) τζαι σου μεταφέρω μερικές από τες καταχωρήσεις:

 * τα σχόλια με μπλέ εν δικά μου, τα άλλα μεταφέρω σου τα αυτούσια

Βάλε το τραγούδι να παίζει και πάμε...



Δεν σε είδα την Τρίτη με το άσπρο σου το αυτοκινητούι. Επεθύμησα σε τζιαι ας είσαι με άλλην. Αφου ξέρω ότι τζιαι εσύ επεθύμησές με. Εμφανίστου! Το παραστράτημά σου!
Παραστράτημα, έχω ήδη επικοινωνήσει με το Νεόφυτο τον Mystifier τζαι υποσχέθηκεν μου ότι θα κάμει ότι μπορεί για να τον εμφανίσει. Αλλά εν τζαι μπόρω να υποσχεθώ τίποτε...


Δεν σε είδα, αλλά θέλω να σε δω στην καφετέρια του ΤΕΠΑΚ. Ξέρεις ποια, μαθηματικούλη μου!
Μαθηματικούλη, παρακαλώ όπως εμφανιστείς πάραυτα στην καφετέρια του ΤΕΠΑΚ για να μεν σου φάει τη γκόμενα ο χημειούλης!


Σε είδα στο "La Mode" στη Μακαρίου να τρώεις βάφλα, όμορφη Παραλιμνίτισσα. Μην ξαναπάεις Παραλίμνι. Μείνε Λευκωσία!
Λοιπόν αγαπητή Παραλιμνίτισσα. Δαμέ έχουμε θέμα. Τζαι για να σε πάρει πρέφαν ο τύπος ότι είσαι όντως Παραλιμνίτισσα, δύο ενδεχόμενα υπάρχουν: ή που επήες στο "La Mode" στη Μακαρίου με τη φανελλούα που γράφει "I was born in Paralimni" ή που ερώτησες (μεγαλοφώνως) το σερβιτόρο μόλις σου έφερεν τη βάφλα "ε πού εν τα αμπελοπούλλια ολάν;". Either way, έκαψες μιαν καρκιάν! Λευκωσιάτικην.


Χιόνα μου αγαπώσε. Ρα πελλή μου, πε μου "ναι" να τελειώσει το μαρτύριό μου. Ο "Σ" σου.
Σ, ούσσου. Ούτως ή άλλως η χιόνα έννεν δαμέ. Εν σε έναν εξοχικό με κάτι νάνους. Θεός τζι η ψυshή τους τί κάμνουν τζιμέσα...


Σε βλέπω στο "Casa", μελαχρινέ μου σερβιτόρε. Ανάφκεις με κάθε φορά που σε βλέπω. Να χαρείς τα μάθκια σου τα όμορφα τζιαι την ελιά σου τη sexy, δώσε μου λίην σημασία γιατί έλυσα δαμέσα, τζιαι εν να γίνω χορηγός σας άλλο λίο. Ε.
Που τη στιγμή που σε ανάφκει, εν λογικό ότι εννα λύσεις. Η ελιά η sexy εν irrelevant.

Σε βλέπω συχνά σε αυτοκίνητο της Gan Direct. Σε ακολούθησα και ανακάλυψα πως μένεις Πρόδρομο. Θέλω να μου ασφαλίσεις τη ζωή, sexy ασφαλιστή.
Αν τον εθώρες με αυτοκίνητο του Κρίστη ήνναμπου ήταν να θέλεις να σου κάμει δηλαδή, αναρή;


Σε είδα που χαμογέλασες όταν είδες το msg που σου έστειλα, αλλά δεν απάντησες. Χώρισέ τον. Θέλω σε Carolina, πράσινα γλυκά μου μάτια. Α.
Α ρε Κκάρολαϊν, χώριστον ολάν τζίντον Ρίτch τον τετραγωνοσάουνον...εν θωρείς ότι ο Θόρν λυσσιά σε;


Σε είδα σε κατάσταση πανικού στις φοιτητικές εστίες του Α.Ξ.Ι.Κ. να ζητάς απεγνωσμένα να σταματήσει να παίζει Πέγκυ Ζήνα. Παιδί του 104 είσαι ωραίος.
Ντήαρ, τζι εγώ να ήμουν τζαι να άκουα να παίζουν Πέγκυ Ζήνα, πάλε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης θα ήμουν. Ο μπλόγκερ του 203.


Θωρώ σε κάθε μέρα να περπατάς στο Terra Santa με τα μπλε air max τζιαι το γκρίζο Playlife. Μουθκιάζω! Είσαι άντρακλας βαρβάτος, trendy και μουσάτος!
Εμούθκιασεν ο εγκέφαλος μου με τη ρίμα τη βαρβάτη, την κουλή και τη φευγάτη.


Σε είδα που με είδες στο ΙΚΕΑ όταν έψαχνα κεριά. Όταν ξαναήρθα δεν σε είδα. Δεν δουλεύεις πια εκεί;
Ε μα τζι εσύ, επήες ολόϊshια στα κεριά όταν εξαναπήες; Εν εκοίταξες πηλέμου δίπλα που εν οι κούππες οι στέλλεστιλ; Τζιαμέ πον τα γουόκ; Τα κουρτινόξυλα;


Σάββα σε είδα ξανά στο "Gloria" της Έγκωμης. Πραγματικά λυσσιώ σε. Θέλω να γίνω το καλαμάκι στο ice tea σου.
Ήμουν παρόν πριν χρόνια όταν κάποιος επέταξεν (πριν να καταπιεί τη σιεφταλιά) την ατάκα "θέλω να πιώ από την κοκα-κόλα σου" για να "ρίξει" μιαν που έκαμνεν το μοντέλλον σε ένα εργοστάσιο ρούχων. Πάντα επίστευκα ότι ήταν η πιο lame pickup-line που είχα ακούσει. Mea culpa. I was wrong.


Τούτο το Σάββατο ήρτες με ούλλους τους security και τις barwomen στο "Potato Jack" τζιαι επιάσαν με τα νεύρα. Έσhεις τα με κανέναν που τζίνους μελαχρινή μου πατατούα; Ν.Κ.
Όι καστανόξανθε πουρέ. Εν τα έshει με κανέναν.


Σε συνάντησα στο "Six" όταν έπαιζα πιλόττα. Ήρθες και με συμβούλεψες να παίζω σωστά. Θέλω να σε ξαναδώ καθηγητή Κόκο.
Ο Κόκος ο ρέπηλος με το νάμιν. Respect.


Σε είδα στο Mall. Έτρωγες McDonalds με τη φίλη σου. Με είδες και εσύ. Σε πλησίασα, σου μίλησα, αλλά δυστυχώς η ενεργώς διατομή του σώματός μου δεν ήταν αρκετά μικρή για να αποφύγει την κρούση με τη χυλόπιτα. Ο φανερός θαυμαστής.
Ενεργώς διατεμνημένα ομιλούντες, θαυμάζω τη φανερότητα σου.


Σε είδα στο "Ζορπά" της Παλλουριώτισσας να τρώεις κρυφά κούπες πίσω που την κολόνα. Να σου αγοράσω μια ντουζίνα, πίσση!
Μεν ξηχάσεις τα λεμόνια! Κούπα δίχα λεμόνι, λιλλίν που δεν καβλώνει.

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Return Of The Geriatric

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά

Μια παραγωγή του Λουκά Λελόβα, μαθητή του 2ου Γυμνασίου Πρέβεζας.
Πρώτο βραβείο Πανελλήνιου διαγωνισμού ΕΡΤ 2010.

Try saying...

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Η νοικοτζυρά η καλή φαίνεται που τον τρόπο που κρατά τη σκούπα...

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Righeira - Vamos a la playa

Οφείλω να σου πώ ντήαρ ότι το βίντεοκλιπ του συγκεκριμένου τραγουδιού πρώτη φορά το είδα. Τζαι για να είμαι απόλυτα ειλικρινής θα επροτιμούσα να μεν το εθόρουν!
Έθελα να σχολιάσω κάποια πράματα αλλά επειδή εν ξέρω πόθθεν να αρκέψω τζαι πού να τελειώσω εν θα σχολιάσω τίποτε! Άτε, κούνα το τζι εσύ...



Υ.Γ1: Θωρώ την κλατσούα σου τη φούξια!
Υ.Γ2: Εγεράσαμεν α;

No comment

Συναυλία των υακίνθων

Στάσου λιγάκι πιο κοντά στη σιωπή και μάζεψε τα μαλλιά της νύχτας
αυτής που ονειρεύεται γυμνό το σώμα της. Έχει πολλούς ορίζοντες,
πολλές πυξίδες, και μια μοίρα που καίει ακούραστη κάθε φορά και τα
πενήντα δύο χαρτιά της. Ύστερα ξαναρχίζει με κάτι άλλο - με το
χέρι σου, που του δίνει μαργαριτάρια για να βρει έναν πόθο, ένα νη-
σίδιο ύπνου.

Στάσου λιγάκι πιο κοντά στη σιωπή κι αγκάλιασε την πελώριαν
άγκυρα που ηγεμονεύει στους βυθούς. Σε λίγο θα 'ναι στα σύννεφα.
Κι εσύ δε θα καταλαβαίνεις, μα θα κλαις, θα κλαις για να σε φιλήσω,
κι όταν πάω ν' ανοίξω μια σχισμή στο ψέμα, έναν μικρό γαλανό φεγ-
γίτη στη μέθη, θα με δαγκάσεις. Μικρή, ζηλιάρα της ψυχής μου
σκιά, γεννήτρα μιας μουσικής κάτω απ' το σεληνόφωτο

Στάσου λιγάκι πιο κοντά μου.

Εδώ - μέσα στα πρώιμα ψιθυρίσματα των πόθων, ένιωσες για πρώτη
φορά την οδυνηρή ευτυχία του να ζεις! Μεγάλα κι αμφίβολα πουλιά
σχίζαν τις παρθενιές των κόσμων σου. Σ' ένα σεντόνι απλωμένο
έβλεπαν οι κύκνοι τα μελλοντικά τους άσματα κι από κάθε πτυχή της
νύχτας ξεκινούσαν τινάζοντας τα όνειρά τους μες στα νερά, ταυτίζον-
τας την ύπαρξή τους με την ύπαρξη των αγκαλιών που προσμέναν.

Μα τα βήματα που δεν έσβησαν τα δάση τους αλλά στάθηκαν στη
γλαυκή κόχη τ' ουρανού και των ματιών σου τι γύρευαν; Ποιο ένα-
στρο αμάρτημα πλησίαζε τους χτύπους της απελπισίας σου;
Μήτε η λίμνη, μήτε η ευαισθησία της, μήτε το εύφλεκτο φάντασμα
δυο συνεννοημένων χεριών δεν αξιώθηκαν ποτέ ν' αντιμετωπίσουν
ένα τέτοιο ρόδινο αναστάτωμα.

Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας - μέρα λαξεμένη με κόπο πάνω στ'
αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ, ξεφεύγει απ' τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου σαν πικροδάφνη γίνεσαι οιωνός τρυ-
φερού ταξιδιού μες στην αθανασία.

Πέντε χελιδόνια - πέντε λόγια που έχουν εσένα προορισμό. Κάθε
λάμψη κλείνει απάνω σου. Πριν απλοποιηθείς σε χόρτο αφήνεις τη
μορφή σου απάνω στο βράχο που πονεί ανεμίζοντας τις φλόγες του
προς τα μέσα. Πριν γίνεις γεύση μοναξιάς τυλίγεις τα θυμάρια θύ-
μησες.

Κι εγώ, φτάνω πάντοτε ίσια στην απουσία. Ένας ήχος κάνει το ρυ-
άκι, κι ό,τι πω, ό,τι αγαπήσω μένει άθικτο στους ίσκιους του. Αθωό-
τητες και βότσαλα στο βυθό μιας διαύγειας. Αίσθηση κρυστάλλου.

Περνώντας και παίρνοντας το χνούδι της ηλικίας σου ονομάζεσαι
ηγεμονίδα. Φέγγει το νερό σε μια μικρή παλάμη. Όλος ο κόσμος
ανακατώνει τις μέρες του και στη μέση της μέθης του φυτεύει ένα
μάτσο γυακίνθους. Από αύριο θα' σαι η επίσημη ξένη των αποκρύ-
φων σελίδων μου.

Μέσα στα δέντρα τούτα που θα επιζήσουνε το αίθριο πρόσωπό σου.
Η αγκαλιά που θα μετατοπίσει έτσι απλά τη δροσιά της. Ο κόσμος
που θα μείνει χαραγμένος εκεί.

Ω τα κλεισμένα λόγια που έμειναν μες στους φλοιούς των ελπίδων,
στους βλαστούς των νιόκοπων κλαριών μιας φιλόδοξης μέρας - τα
κλεισμένα λόγια που πικράνανε τ' ομοίωμά τους κι έγιναν οι Υπερη-
φάνειες.

Συγκίνηση. Τα φύλλα τρέμουν ζώντας μαζί και ζώντας χωριστά πάνω
στις λεύκες που μοιράζουν άνεμο. Πριν απ' τα μάτια σου είναι αυτός
που φυγαδεύει αυτές τις θύμησες, αυτά τα βότσαλα - τις χίμαιρες! Η
ώρα είναι ρευστή κι εσύ στυλώνεσαι πάνω της ακάνθινη. Συλλογίζο-
μαι αυτούς που δε δεχτήκανε ποτέ ναυαγοσωστικά. Που αγαπούν το
φως κάτω απ' τα βλέφαρα, που σαν μεσουρανήσει ο ύπνος άγρυπνοι
μελετούνε τ' ανοιχτά τους χέρια.

Και θέλω να κλείσω τους κύκλους που άνοιξαν τα δικά σου δάχτυλα,
να εφαρμόσω επάνω τους τον ουρανό για να μην είναι πια ποτέ ο
στερνός τους λόγος άλλος.
Μίλησε μου· αλλά μίλησε μου για δάκρυα.

Στο βυθό της μουσικής τα ίδια πράγματα σ' ακολουθούν μετουσιωμέ-
να. Η ζωή παντού μιμείται τον εαυτό της. Κι εσύ κρατώντας το φώ-
σφορο στην παλάμη σου κυκλοφορείς ασάλευτη μέσα στις ίνες της
πελώριας τύχης. Και τα μαλλιά σου ποτισμένα στην Ενάτη καμπυ-
λώνουν τις θύμησες και περνούν τους φθόγγους στο στερνό αέτωμα
της αμφιλύκης.

Πρόσεξε! Η φωνή που άλλοτε ξεχνούσες ανθίζει τώρα στο στήθος
σου. Το κοράλλι αυτό που ανάβει ολομόναχο είναι το τάξιμο που δεν
έστερξες ποτές σου. Κι η μεγάλη πυρά που θα σ' αφάνιζε είναι αυτός
ο ανάλαφρος ίλιγγος που σε δένει μ' απόχρωση αγωνίας στα λοίσθια
των μενεξέδων.
Στο βυθό της μουσικής συνταξιδεύουμε...

Εγώ δεν έκανα τίποτε άλλο. Σε πήρα όπως εσύ πήρες την αμεταχείρι-
στη φύση και τη λειτούργησες είκοσι τέσσερις φορές στα δάση και
τις θάλασσες. Σε πήρα μέσα στο ίδιο ρίγος που αναποδογύριζε τις λέ-
ξεις και τις άφηνε πέρα σαν ανοιχτά και αναντικατάστατα όστρακα.

Σε πήρα σύντροφο στην αστραπή, στο δέος, στο ένστιχτο. Γι' αυτό
κάθε φορά που αλλάζω μέρα σφίγγοντας την καρδιά μου ως το ναδίρ,
εσύ φεύγεις και χάνεσαι νικώντας την παρουσία σου, δημιουργώντας
μια μοναξιά Θεού μια πολυτάραχη ανεξήγητη ευτυχία.
Εγώ δεν έκανα τίποτε άλλο από κείνο που βρήκα και μιμήθηκα σε
Σένα

Ακόμα μια φορά μέσα στις κερασιές τα δυσεύρετα χείλη σου. Ακόμα
μια φορά μέσα στις φυτικές αιώρες τ' αρχαία σου όνειρα. Μια φορά
μέσα στ' αρχαία σου όνειρα τα τραγούδια που ανάβουν και χάνονται.
Μέσα σ' αυτά που ανάβουν και χάνονται τα ζεστά μυστικά του κό-
σμου. Τα μυστικά του κόσμου.

Ψηλά στο δέντρο των άσπρων ταξιδιών με το εωθινό κορμί σου χορ-
τάτο από μαΐστρο ξεδιπλώνεις τη θάλασσα που γυμνή παίρνει και δί-
νει τη ζωή της στα γυαλιστερά φύκια. Φέγγει το διάστημα και πολύ
μακριά ένας άσπρος ατμός σφίγγεται στην καρδιά του σκορπίζοντας
τα χίλια δάκρυα. Είσαι λοιπόν εσύ που ξεχνάς τον Έρωτα μες στα
ρηχά νερά, στα ύφαλα μέρη της ελπίδας. Εσύ που ξεχνάς μέσα στα
μεσημέρια φλόγες. Εσύ που σε κάθε λέξη πολύχρωμη βιάζεις τα φω-
νήεντα συλλέγοντας το μέλι τους στην καρποδόχη!

Όταν γυρίσει το φύλλο της ημέρας και βρεθείς άξαφνα ξανθή κι η-
λιοκαμένη μπρος στο μαρμάρινο αυτό χέρι που θα κηδεμονεύει τους
αιώνες θυμήσου τουλάχιστον εκείνο το παιδί που φιλοδοξούσε κατα-
μόναχο μες στην οργή του πόντου να συλλαβίσει την ανυπέρβλητη
ομορφιά της ομορφιάς σου. Και ρίξε μια πέτρα στον ομφαλό της θά-
λασσας, ένα διαμάντι μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου.

Πάρε μαζί σου το φως των γυακίνθων και βάφτισέ το στην πηγή της
μέρας. Έτσι κοντά στ' όνομά σου θα ριγήσει ο θρύλος, και το χέρι
μου νικώντας τον κατακλυσμό θα βγει με τα πρώτα περιστέρια.

Ποιος θα προϋπαντήσει αυτό το θρόισμα, ποιος θα τ' αξιωθεί σιμά
του, ποιος είναι αυτός που θα σε προφέρει πρώτος όπως προφέρει ο
μέγας ήλιος το βλαστάρι!

Κύματα καθαρίζουνε τον κόσμο. Καθένας ψάχνει το στόμα του. Που
είσαι φωνάζω κι η θάλασσα τα βουνά τα δέντρα δεν υπάρχουν.

Πες μου τη νεφελόπαρτη ώρα που σε κυρίεψε όταν η βροντή προη-
γήθηκε της καρδιάς μου. Πες μου το χέρι που προχώρησε το δικό
μου χέρι μέσα στην ξενιτιά της θλίψης σου. Πες μου το διάστημα και
το φως και το σκοτάδι - το παρείσαχτο κυμάτισμα ενός τρυφερού
ιδιωτικού Σεπτέμβρη.
Και σκόρπισε την ίριδα, στεφάνωσε με.

Να ξαναγυρίζεις στο νησί της αλαφρόπετρας μ' ένα τροπάριο ξε-
χασμένο που θα ζωντανεύει τις καμπάνες δίνοντας θόλους ορθρι-
νούς στις πιο ξενιτεμένες θύμησες. Να τινάζεις τα μικρά περβόλια
έξω από την καρδιά σου κι υστέρα πάλι να φιλεύεσαι απ' την ίδια
τους θλίψη. Να μη νιώθεις τίποτε πάνω απ' τους αυστηρούς βράχους
κι όμως η μορφή σου ξαφνικά να μοιάζει με τον ύμνο τους. Να σε
παίρνουν τ' ανώμαλα πέτρινα σκαλιά ψηλά ψηλά κι εκεί να καρδιο-
χτυπάς έξω απ' την πύλη του καινούριου κόσμου. Να μαζεύεις δάφνη
και μάρμαρο για την άσπρη αρχιτεκτονική της τύχης σου.
Και να 'σαι όπως γεννήθηκες, το κέντρο του κόσμου.

Η μαγνητική βελόνα κινδυνεύει. Όπου και να γυρίσει θαμπώνεται
από το φλογοβόλο πρόσωπο της εγκάρδιας ανατολής. Πέτα λοιπόν
τους γυακίνθους, τρέξε πάνω από τρυγητούς αφρών προς το ευοίωνο
εξαφτέρυγο άγγελμα!

Η ανάσα του μέλλοντος αχνίζει έμψυχα δώρα.

Κρύψε στο μέτωπο σου τ' άστρο που θέλησες να βρεις μέσα στο πέν-
θος. Και μ' αυτό προχώρησε και μ' αυτό πόνεσε πάνω απ' τον πόνο
των ανθρώπων. Κι άφησε το λαό των άλλων να χαμηλώνει. Εσύ ξέ-
ρεις πάντοτε περισσότερα. Γι' αυτό άλλωστε αξίζεις και γι' αυτό σαν
σηκώνεις τη σημαία σου ένα χρώμα πικρό πέφτει στις όψεις των
πραγμάτων που παρομοιάζουν τον τιτάνιο κόσμο.

Τίποτε δεν έμαθες απ' αυτά που γεννήθηκαν κι απ' αυτά που πεθάνα-
νε κάτω απ' τους πόθους. Κέρδισες την εμπιστοσύνη της ζωής που δε
σ' εδάμασε και συνεχίζεις τ' όνειρο. Τι να πουν τα πράγματα και ποια
να σε περιφρονήσουν!

Όταν αστράφτεις στον ήλιο που γλιστράει επάνω σου σταγόνες κι α-
θάνατους γυακίνθους και σιωπές, εγώ σ' ονομάζω μόνη πραγματικό-
τητα. Όταν γλιτώνεις το σκοτάδι και ξανάρχεσαι με την ανατολή,
πηγή, μπουμπούκι, αχτίδα, εγώ σ' ονομάζω μόνη πραγματικότητα.

Όταν αφήνεις αυτούς που αφομοιώνουνται μες στην ανυπαρξία και
ξαναπροσφέρεσαι ανθρώπινη, εγώ από την αρχή ξυπνώ μέσα στην
αλλαγή σου...
Μην παίζεις πια. Ρίξε τον άσο της φωτιάς. Άνοιξε την ανθρώπινη
γεωγραφία.

Μελαχρινή μαρμαρυγή - νανούρισμα των βλεφάρων πάνω απ' τη
μυθική απλωσιά του κόσμου.
Είναι καιρός που ρίχτηκε η σιωπή κατάστηθα στον άνεμο, είναι
καιρός που ο άνεμος ένα ένα ονομάτισε τα σωθικά της.

Τώρα η φύση πιάνεται απ' το χέρι τρέχοντας πέρα σαν παιδί, ξαφνιά-
ζοντας τα μάτια της μ' έναν γαλάζιο παραπόταμο μ' ένα φωταγωγημέ-
νο φύλλωμα, μ' ένα σύννεφο καινούριο σε μορφή αιθρίας. Κι εγώ -
σκαλίζοντας την καρδιά της καρυδιάς, πασπατεύοντας την άμμο της
ακρογιαλιάς, βυθομετρώντας το απέραντο διάστημα έχασα τα σημά-
δια που θα σε γεννούσανε. Πού είσαι λοιπόν όταν στερεύει την ψυ-
χή ο νοτιάς κι η Πούλια νεύει στη νυχτιά να λευτερώσει το άπειρο,
πού είσαι!

Αυτό το μπουμπούκι της φωτιάς θ' ανοίξει όταν εσύ βαφτίσεις αλ-
λιώς την παπαρούνα σου.
Από τότε, όπου και να γεννηθείς πάλι, όπου και να καθρεφτιστείς,
όπου και να συντρίψεις τ' ομοίωμα σου, το πάθος μου θα βρίσκεται
στον Απρίλη του ανοίγοντας με την ίδια οδυνηρή ευκολία τις εφτά
συλλογισμένες φλόγες του.

Τόσο φως, που κι η γυμνή γραμμή απαθανατίστηκε. Το νερό σφάλισε
τους όρμους. Το μονάκριβο δέντρο ιχνογράφησε το διάστημα.
Τώρα δε μένει παρά να 'ρθεις εσύ ω! σμιλεμένη από την πείρα των
ανέμων και ν' αντικαταστήσεις το άγαλμα. Δε μένει παρά να' ρθεις
εσύ και να γυρίσεις τα μάτια σου προς το πέλαγος που πια δε θα 'ναι
άλλο από τ' ολοζώντανο το αδιάκοπο το αιώνιο ψιθύρισμά σου.
Δε μένει παρά να τελειώσεις στους ορίζοντες.

Έχεις μια γη θανάσιμη που τη φυλλομετράς αδιάκοπα και δεν κοιμά-
σαι. Τόσους λόφους λες, τόσες θάλασσες, τόσα λουλούδια. Κι η μια
καρδιά σου γίνεται πληθυντική εξιδανικεύοντας την πεμπτουσία
τους. Κι όπου κι αν προχωρήσεις ανοίγεται το διάστημα, κι όποια λέ-
ξη κι αν στείλεις στο άπειρο μ' αγκαλιάζει. Μάντεψε, κοπίασε,
νιώσε: Από την άλλη μεριά είμαι ο ίδιος.


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Μαζί με τη βασιλιτζιά, κρεμμάζεται τζι η γλάστρα



Μπορείς να αγοράσεις που [δαμέ]

Ο Χοσέ Ντε Παναής τζι ο Μαλέκκος

Ναι ξέρω ότι θα ήθελες να ξέρεις να μιλάς καμπόσες ξένες γλώσσες (postbabylon μεν γελάς) αλλά τί να σου κάμω, εν τζαι μπόρω εγώ να σε μάθω. Μπορώ όμως να σε ενημερώσω για κάποιες ξενόγλωσσες φράσεις που εν γνωστές σε ούλλους (τζαι που μπορεί τζαι να τες εχρησιμοποίησες κάποιες φορές). Εν θα έθελες να ξέρεις πόθθεν επροήλθαν τούτες οι φράσεις; I thought so...

Ήταν που λες τότε που έχτιζεν ο Ντάντε πουπάνω που τα πεθθερικά του τζικάστιν Αργεντινή.
Ήταν με τον Χοσε Ντε Παναήν τον εργολάβο τζαι τον αρκάτην τον Τσέκε που τη Χιλή.
Ο Τσέκε ήταν πας την ταρράτσαν με τη μάτσα (τη βαριοπούλα όπως την λαλούν οι εξ Ελλάδος αδελφοί ημών) για να σπάσει κάτι τοιχούθκια που εμποδίζαν τζαι ο Χοσέ Ντε Παναής ήταν στο σπίτιν πουκάτω τζαι επαρατήραν άμπα τζαι σπάσει η πλάκα τζαι ρέξει η μάτσα που την άλλη. Ο Ντάντε ήταν πόξω τζαι επαρακολούθαν με αγωνίαν την εξέλιξη.

Χ: Τσέκε!
Τ: Εεεεεε
Χ: Βάρα!
<Ττάκκα> <Ττούκκου>
Ν: Έφκην που την άλλην;
Χ: Κόμα, κόμα...
Χ: Τσέκε!
Τ: Εεεεεε
Χ: Βάρα!
<Ττάκκα> <Ττούκκου>
Ν: Έφκην που την άλλην;
Χ: Κόμα, Ντάντε...κόμα!
Χ: Τσέκε!
Τ: Εεεεεε
Χ: Βάρα!
<Ττάκκα> <Ττούκκου>
Ν: Έφκην που την άλλην;
Χ: Κόμα, Ντάντε...κόμα!

Όσπου εφάκκαν ο Τσέκε, παραπάνω αγχώννετουν ο Ντάντε τζαι ερώταν ούλλον τζαι πιο επίμονα

- Τσέκε! Βάρα!
- Έφκην που την άλλην;
- Κόμα Ντάντε!

Τζαι δώστου φατσιές ο Τσέκε, τζαι δώστου ερωτήσεις ο Ντάντε, ο Χοσέ Ντε Παναής ήταν να πελλάνει!

Τσέκε βάρα!
Κόμα Ντάντε...τσέκε βάρα!

Ε πε τζαι να πείς, έμεινεν η κουβέντα του Ντε Παναή...ήντα ο Παπακωνσταντίνου ετραγούδησεν την τζιόλας...


Γιατί το άλλον;
Ήταν τότε που ήταν μιτσής ο Μαλέκκος (πριν να γινεί κοτσούθκιας)
Ήταν μες το δωμάτιον του με τον Καϊάφα (τον Κωστάκην that is) τζαι επαίζαν Atari.
Arcanoid.
Είχαν έρτει κάτι συγγενείς της μάνας του Μαλέκκου τζαι εκάθουνταν ποτζί στη σάλα τζαι εκουτσομπολεύκαν.
Στην πολλήν την ώραν επήεν η μάνα του ποτζί να του πεί να πάει να τους πεί ένα γεια γιατί "εν αντροπή γιέ μου, πήεννε πε των πλασμάτων ένα γειά τζι έρκεσαι πάλε"
Πόσην ώραν να τον σουξουλά τον μιτσήν, εσηκώστην να πάει.
Πάει στην κουζίνα, εν είδεν κανέναν τζι εστράφην

- "Στη σάλα, Μαλέκκο!" λαλεί του η μάνα του

Πάει στο καθιστικό ο Μαλέκκος (ήταν ανέκαθεν αφηρημένος), εν θωρεί κανέναν τζαι στρέφεται

- "Σάλα, Μαλέκκο! Σάλα, Μαλέκκο!" φωνάζει η μάνα του σικκηρτισμένη

Στα πολλά ήβρεν τα τζι επήεν να τους σιερετίσει. Που τη σιαστιμάρα του τζαι το άγχος που του επροκάλεσεν η μάνα του, αντί "γειά" είπεν τους "σάλα Μαλέκκο".
Που τότε έμεινεν του τζι όποτε έθελεν να σιερετίσει ελάλεν "Σάλα Μαλέκκο"

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Ε όι λαομόν!

έτη ακόμα δύο χωρών δικαστηρίων σε Larnaca

LARNACA - αλλαγές χωρών δικαστηρίων του Kevin μετά από αυτήν την εποχή οριστικά Feyenoord σε AEK Larnaca. Τα του οποίου γενέθλια προσώπων αυτό isperson τα του οποίου γενέθλια είναι πρόσωπο τα του οποίου γενέθλια είναι verdediger έχουν βάλει πρόσφατα την υπογραφή του στο πλαίσιο μιας διετούς σύμβασης στη λέσχη Cypriotische.

Χώρα δικαστηρίων μισθώματος Larnaca αυτή η εποχή Feyenoord, όπου ο oud-διεθνής έχει μια σύμβαση aflopend.

"Παιχνίδι είμαι πολύ παρακινημένου σε αυτό το άροτρο και όλα θα κάνουν τους ανθρώπους που αυτοί μεταφέρουν στην ανταμοιβή" έχουν κάνει, κατά συνέπεια χώρα δικαστηρίων στο χώρο διαδικτύου Larnaca ενδεχομένως.

"Θεωρώ AEK ως μεγάλη και επαγγελματική λέσχη." η χώρα δικαστηρίων έχει gezelschap πολλών συμπατριωτών στη λέσχη Cypriotische, κάτω από την οποία τεχνικός διευθυντής Jordi Cruijff και βαρέλι Caanen λεωφορείων.

© ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΥΠΟΥ 




Η είδηση ότι ο Kevin Hofland ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ΑΕΚ Λάρνακας για άλλα 2 χρόνια εκυκλοφόρησε σε διάφορες ολλανδικές ιστοσελίδες, ενώ αναφέρτηκε και σε μια κυπριακή ιστοσελίδα.
Μια από τις ολλανδικές ιστοσελίδες που αναφέρει την είδηση είναι αυτή [εδώ].
Δεν θα μπορούσα βέβαια να συγκρατηθώ και να μην χρησιμοποιήσω το μεταφραστή (το worldlingo στην προκειμένη περίπτωση) για να διαβάσω την είδηση στα ελληνικά (;). Σόρυ, αλλά ήταν μεγάλος ο πειρασμός!

Και επειδή υποθέτω ότι είσαι lost in translation, να σου το αναλύσω λίγο:

Στα δικαστήρια του Kevin (έχει πολλά) θα παιχτεί αλλαγή χωρών.
Η αλλαγή θα γίνει στη Λάρνακα.
Τα γενέθλια του Kevin στην πραγματικότητα είναι πρόσωπο υπαρκτό. Το οποίο πρόσωπο μάλιστα, πρόσφατα έβαλε την υπογραφή του σε μια σύμβαση με τη λέσχη Cypriotische.
Η Λάρνακα που έχει μισθωθεί από τα δικαστήρια (του Kevin) για την αλλαγή των χωρών θα αναλάβει και την aflopend σύμβαση που υπάρχει.Το κόστος θα το επωμισθεί ο κύπριος φορολογούμενος μέσω της εισαγωγής ειδικών τελών μεταβίβασης χωρών.
Το παιχνίδι που παίζεται με το άροτρο είναι (σύμφωνα με τον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών) πολύ παρακινημένο και ενδεχομένως να κάνει τους ανθρώπους που μεταφέρουν την ανταμοιβή σκεπτικούς. Οπόταν η πράξη μπορεί να γίνει τελικά μέσω διαδικτύου.
Η χώρα δικαστηρίων πάντως (η Κύπρος that is) έχει στην κατοχή της πολλά gezelschap στη λέσχη Cypriotische, στην οποία τεχνικός διευθυντής είναι ο Jordi Cruijff.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Caanen αφού είδε ότι δεν συμφέρει πλέον η δουλειά του προπονητή, αποφάσισε να κάνει στροφή στην καριέρα του και να μετατραπεί σε βαρέλι λεωφορείων.

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Αποδείξεις

Πάλε καλά που είshεν έκπτωση!


Μπαταρίες, panties, massager, λιπαντικά, αγγουράκια...
χμμμμ νομίζω ξέρω τί παίζεται δαμέ!


Προφανώς το ketchup ήταν out of stock


Ποιός είπε ότι ο γάμος στοιχίζει;


Τίποτα δεν είναι δωρεάν σε τούτη τη ζωή...


Τα κέϊκ λευχαιμίας εν που το κατάστημα. 
Μόνο οι τάρτες ηπατήτιδας χρεώνονται...


Yeap, the cashier just came out of the closet!


Ομολογουμένως εν βρίσκεις stripper πιο φτηνά...


Έshει τζαι σε άλλο χρώμα δηλαδή;

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Εν ευκαιρία λαλώ σου!!! Βούρα να προλάβεις!!!

Τα 100 τετραγωνικά μέτρα, ούτε 17 εκατομμύρια ευρώ* εν είναι !!!
Μούχτιν πράμαν λαλώ σου !!!


* εν ακριβώς €16,990,000.00

Να θυμηθώ να παραγγείλω...

...ένα book page turner! Χρησιμότατο!



Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Αν δεν πίνεις τον καφέ μας...

Έτσι μοιάζει μια φωτογραφία των 17 Gigapixel


Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Passing gas the japanese way


Συμπέρασμα: αν είσαι στην Ιαπωνία τζαι δείς κάποιον να γυρίζει πίσω να σε θωρεί τζι εν καπνίζει, σόρυ αλλά μόλις σου έκλασεν!

philtrum ferrule aglet punt lunule tittle glabella muntin lemniscate fourchette

Εσύγχισεν σε ο τίτλος α;
Άνοιξες λεξικόν πιλέ;
Μεν μου αγχώννεσαι, θα σου τα εξηγήσω ούλλα!
Σήμερα ντήαρ, θα σου μάθω πράματα. Ή μάλλον θα σου μάθω ονομασίες. Ή μάλλον θα σου μάθω πώς λέγονται κάποια πράματα τα οποία ποττέ εν επίστευκες ότι έχουν κάποιαν ονομασία.
Εσύγχισα σε παραπάνω α;
Πάμεν να τα δούμεν έναν-έναν...

philtrum 
Όι έννεν το φίλτρον του λαθκιού.
Ούτε το φίλτρον του αέρα.
Έννεν φίλτρον ολάν!
philtrum λοιπόν εν το κάθετον αυλακούιν που σχηματίζεται μεταξύ της μύτης και των χειλιών μας!
Τούτον δαμέ δηλαδή:


ferrule 
Είδες πολλές φορές να κρατούν μιαν ομπρέλλα κλειστή τζαι να περπατούν στο δρόμο τζαι να την χρησιμοποιούν περίπου σαν μπαστούνι. Όι για να στηρίζουνται, αλλά παραπάνω για το "στύλ". Τζαι να ακούεις όπως παρπατούν, τον ήχο που κάμνει το ferrule κάθε φορά που χτυπά στο έδαφος. Όπ! Άτε, έμαθες τζαι τί εν το ferrule!




aglet 
Εν έshει πιο σπαστικό πράμα που το να προσπαθείς να ρέξεις τα ράμματα που μες τες τρύπες των παπουτσιών (για τζίνους που φορούν παπούτσια με ράμματα that is) τζαι ναν ξυφτισμένον το ράμμαν τζαι να μεν ρέσσει μ' έναν κολάϊν που την τρύπα. Είχα πολλήν πρόβλημαν αθθυμούμαι με τα άρβυλα του στρατού τότε. Είδες ήνναμπου χρειάζουνται τα aglets;




punt 
Πούντο punt;
Έτο δαμέ...η μπουκάλα που κρατάς έννεν ελαττωματική. Ούτε εχτύπησεν πούποτε ο κώλος της τζι εβούλλωσεν. Εν το punt της τζίνον λαλούμεν!



lunule 
Παρατήρα τα νύshια των shιερκών σου.
Θωρείς έναν άσπρο κυκλικό σημάδι στη βάση του νυshιού, τζιαμέ που ενώννεται με το δέρμα;
Ε, εν το lunule σου τζίνον!




tittle 
Εγγλέζικα γράφεις. Άμαν γράφεις το i ή το j (σε μικρά όμως, όι κεφαλαία) εν βάλλεις τζαι τζίντην τελειούαν πουπάνω; Ε αφού θέλουν το tittle τους!



glabella 
Αν δεν είσαι σαν τον μακαρίτη τον Καραμανλή ή τον Μελέκκη τον ηθοποιό, τότε προφανώς θα έshεις θκιό φρύθκια τζι όι έναν. Τούτον σημαίνει ότι μεταξύ των θκιό φρυθκιών σου, έshει έναν κομμάτι δέρμα χωρίς τρίshες. Congratulations, έshεις glabella!




muntin 
Έννεν ούλλα τα παράθυρα ένα σκέττο κομμάτι γυαλλί μονοκόμματο. Έshει κάποια τα οποία εν χωρισμένα σε τετράγωνα (ή ορθογώνια ή οποιοδήποτε άλλο σχήμα εν πάσει περιπτώσει). Τζίνα τα παράθυρα έχουν διαχωριστικά κομμάθκια ξύλο/αλουμίνιο/pvc/σίδερο κλπ. Έχουν muntin δηλαδή.



lemniscate 
lemniscate φορές να σου το πώ ότι τούτον εν το όνομα για το σύμβολο του άπειρου, πάλε εν θα το θυμάσαι!



fourchette
Έννεν οι φουρκέττες (οι ποιές?) όι.
fourchette λοιπόν είναι (δώκε βάσην τωρά) το κομμάτιν το ύφασμαν που υπάρχει στα πλαϊνά των δακτύλων στα γάντια. Τωρά γιατί το πλευρινόν ρούχον έshει ξεχωριστόν όνομαν, ούτε ο Invictus εν το ξέρει!

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Together we are stronger. Sign now, for a cancer-free world



Μπορείς να υπογράψεις [εδώ]

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Πριν τα 32 σου

Ενίκησεν σε η αρρώστεια τελικά, εν τα εκατάφερες.
Είμαι περήφανος για σέναν όμως γιατί ήσουν παλλικάρι.
Ο αγώνας σου ήταν άνισος...έξερες το που την αρχή. Επάλεψες όμως ως την τελευταία στιγμή.
Ο γιατρός σου είπεν μας ότι εν θα αντέχαν πολλοί τούτα ούλλα που επέρασες εσύ τούντους 18 μήνες που αγωνίζεσουν.
Ησύχασες όμως. Έφυες ήρεμος τζαι γαλήνιος. Αρκετά υπόφερες.
Να μας προσέχεις εμάς που εμείναμεν πίσω που τζιπάνω ψηλά...γιατί εμείς εν είμαστεν τόσο δυνατοί.
Μεινίσκω ως δαμέ. Τα υπόλοιπα που θέλω να σου πώ, εννα τα πούμεν που κοντά που εννάρτει η ώρα να ανταμώσουμεν πάλε.

Δανείζουμαι ένα τετράστιχο του μακαρίτη του παππού μου:

Τζίντο κορμίν σου το χρυσό
να πνάσει στους αιώνες
που το τρυπούσαν οι γιατροί
με ορρούς τζαι με βελόνες

Καλό σου ταξίδι λεβέντη μου...ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει...

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Για το Βαλέ του Ντίνου

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Είναι ένα απλό κάγκελο...

Or is it?



Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Ένα καρουσέλ στο φλυτζάνι σου!


Μια ομολογουμένως εντυπωσιακή σειρά φλυτζανιών με καρουσέλ, τα οποία κυριολεκτικά "ζωντανεύουν" στο φλυτζάνι σου!

Δες το πώς φαίνεται:




Τα φλυτζάνια μπορείς να τα βρείς [εδώ]

20 signs you have been programming too long

  1. You reverse camelback Irish names like mCcourt and mCdonalds.
  2. You see yourself as the Moses of the "Mac or PC" debate, carrying around stone tablets with 10 reasons why your choice is the correct one. And most of the time you instigate the debates yourself just so you can quickly recite your reasons.
  3. On family vacations, sea shells on the beach make you want to write your own UNIX shell -- better than the one you wrote after the previous family vacation -- and brag about it.
  4. You impress the opposite sex by telling them you invented computers; and they actually believe you.
  5. You impress young people by telling them how little RAM your computers had "back in the day" and how you were able to crunch so many formulas. They don't really understand you but always just nod to make you feel better.
  6. You don't fear spiders, cockroaches, flies or bees. But P1 and P2 bugs give you nightmares.
  7. After 20 years, you still don't understand what the "business guy" is talking about during company meetings. You use those meetings to load up on muffins.
  8. When you overhear your coworkers debate whether it is better to use your allowed daily calories for beer or dessert, you think: "coffee, idiots."
  9. Nothing makes you cringe more than hearing business guys talk about saving CPU cycles by implementing some versions of their half-baked architecture ideas.
  10. Your work colleagues describe you as "very sweet when he is in a good mood" and the company fiscal calendar cycle coincides your elusive "good mood," which occurs quarterly.
  11. You indicate how funny things are by adding an appropriate number of "ha's" to your default "haha" -- in typed and spoken languages. You switch to 'jajaja' when communicating laughter to people from other countries, hoping that it reads closer to their native language.
  12. You once implemented four technical requirements in one game. (An old American TV show reference. Sorry for non-American audience).
  13. On rare occasions when you hike outdoors, you consistently have to be rescued by helicopters because you don't really pay attention to warning messages on the trails since they are not actual errors.
  14. The debate of whether "computers never do what you want them to do" and "computers do exactly what you tell them to do" has become your philosophical obsession and you are secretly writing a book on the topic.
  15. You have a higher reputation on StackOverflow than Joel Spolsky and sell secrets for getting all the gold badges to other programmers.
  16. Junior programmers at work are instructed not to bother you because you are doing something important, but no one really knows what it is (counting yourself on most days).
  17. You have a poster of Joel Spolsky hanging over your bed and one of James Gosling stashed in the closet because you just can't get yourself to throw it away yet.
  18. You do not know or really care about anyone else's job description in your company.
  19. You find that newer languages just aren't made like they used to be and become nostalgic when you think back to those gigantic Java exception stack traces.
  20. You now write code only in Shakespearean Iambic pentameter verse, 16 poetic lines of code at a time!

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Αυτό το τραγούδι ΘΑ είναι για σένα

Κανένας εν με επίεσε να αρχίσω μαθήματα πιάνου. Ήταν δική μου απόφαση. Ήμουν 7 χρονών ναι, αλλά εγώ εκφράστηκα τζαι είπα ότι θέλω να μάθω να παίζω πιάνο. Το ένα βέβαια έφερε το άλλο, αρχικά ήταν το πιάνο, μετά ήρτεν η Θεωρία, μετά το Σολφέζ, μετά η Αρμονία, η Ιστορία της μουσικής κλπ

Στα 10 χρόνια που αφιέρωσα σε μουσικές σπουδές εγνώρισα πολλούς μουσικούς. Τζαι εγνώρισα τζαι μερικούς Μουσικούς. Αν μου ελαλούσαν να εξεχώριζα έναν που τζίνους τους Μουσικούς, θα ήσουν εσύ Ζαχαρία. Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Εν ήσουν απλά ο δάσκαλος της Αρμονίας. Ήσουν πολλά παραπάνω. Ήσουν...είσαι δηλαδή, άσιλας Μουσικός. Εν εζούσες που τη μουσική...εζούσες για τη μουσική.

Θυμάσαι...έρκουμουν στο πατρικό σου να κάμουμε μάθημα. Ένα μικρό προσφυγικό σπίτι στο συνοικισμό τζι ένα δωμάτιο "δύο επί τρία" που λαλεί τζι ο Πουλόπουλος. Γεμάτο μουσικά όργανα, βιβλία τζαι νότες. Είshες τζαι ένα computer που το keyboard του είshεν νότες πάνω. Ετζοιμάσουν όποτε έρκουμουν αφού εδούλευκες τες νύχτες σε γνωστό μαχαζί της εποχής τότε. Εξύπνουν σε τζαι επεριεργάζουμουν τα πράματα σου κάθε φορά ώσπου να κάμεις έναν καφέ να πιεις να ξυπνήσεις. Θυμούμαι μια φορά που έπιασα το σαξόφωνο σου τζαι επροσπάθησα να παίξω. Εν τα κατάφερα. Εν έφκαιννεν ήχος. Εγέλασες που ήρτες τζι είδες με τζαι εξήγησες μου πώς να φυσήσω για να ακουστεί ο ήχος.

Θυμάσαι...εκάμναμεν μάθημα μια μέρα τζαι ήρτεν ένας φίλος σου τζαι εδιάκοψεν μας. Ήρτεν ενθουσιασμένος με μιαν κόλλα χαρτί τζαι είπε σου ότι είshεν στίχους έτοιμους για να γράψετε τραγούδι για τη Γιουροβίζιον. Έριξες μιαν μμαθκιάν στους στίχους τζι έκατσες στο πιάνο σου. Έμεινα σαν τον χάχα να σε θωρώ να παίζεις μια μελωδία τζαι τζίνον να τραγουδά το τραγούδι λες τζαι ήταν γραμμένο που τζαιρό τζαι εκάμετε τζαι 100 πρόβες προηγουμένως! Όυτε πως πρώτη φορά εθώρες τους στίχους...ούτε πως απλά τζίντην ώραν έκατσες στο πιάνο τζαι ούτε καν είshες νότα γραμμένη. Τζίνο το πράμα εν το έζησα, εν γίνεται να ήταν αληθινό! Εν ήσουν σίουρος για την κουβέντα με τη Γιουροβίζιον. "Τώρα να δούμεν" είπες του τζι έφυεν. Εγώ έμεινα απλά χάχας.

Θυμάσαι...ήρτα μια φορά αθκιέβαστος. Εν είχα γράψει ούτε νότα που την άσκηση που μου έβαλες. Τζαι έκατσα ππάσα-ππάσα τζι έγραψα μερικές νότες ώσπου να ετοιμαστείς νάρτεις να αρκέψουμεν το μάθημα. Έπιασες το χαρτί τζαι έμεινες τζαι εθώρες το. Εγύρισες τζαι ερώτησες με: "τωρά τες έγραψες τούντες νότες, έννεν;". Εν απάντησα, αντράπηκα. Ερώτησες με αν θέλω να ακούσω τζίνο που είχα γράψει. Πάλε εν απάντησα. Έκατσες στο πιάνο να παίξεις τες νότες μου. Ήταν ότι πιο παράφωνο τζαι ανυπόθετο άκουσα ποττέ στη ζωή μου...

Βιβλίο εν είχαμεν. Είχα στοίβες χειρόγραφες σημειώσεις σου. Τζίνες οι σημειώσεις ήταν το βιβλίο μας. Βιβλία επέταξα πολλά κατά καιρούς. Τες σημειώσεις τζίνες έχω τες φυλάμενες ακόμα.

Ξέρεις, Ζαχαρία...στη ζωή μου γενικά εν μετανιώνω για πράματα που κάμνω. Όι με την έννοια του ότι αμαν κάμω κάτι κακό ή αμαν πληγώσω κάποιον εν νιώθω άshημα. Σαφώς τζαι νιώθω, σαφώς τζαι απολογούμαι. Απλά είμαι της άποψης ότι είμαι υπεύθυνος τζαι για τα σωστά μου τζαι για τα λάθη μου. Διότι ούλλα εν επιλογές μου. Καλές ή κακές. Υπάρχει ένα πράμα για το οποίο εμετάνιωσα. Εμετάνιωσα πικρά που εσταμάτησα λλίον πριν πιάσω το πτυχίο της αρμονίας. Τότε ερωτούσαν με τζαι ελάλουν ότι είχα κουραστεί...έκαμνα πολλά μαθήματα, εν είχα ελεύθερο χρόνο καθόλου..όι έβρισκα αφορμή το στίβο που έκαμνα παράλληλα τον τελευταίο τζαιρό πριν να παρετήσω με τη μουσική, όι το ένα, όι το άλλο. Αν με ρωτήσεις σήμερα εν μπορώ να σου πώ γιατί τα επαρέτησα. Εμαραζώσαν πολλοί που τα επαρέτησα (γονιοί, φίλοι κλπ) τζαι ξέρω ότι εμαράζωσες τζι εσύ. Επλήγωσα σε. Απογοήτευσα σε προφανώς. Εν μπορώ να σου εξηγήσω πόσο μεγάλο βάρος το νιώθω τούτον μέχρι σήμερα. Εν σε είδα ποττέ που τότε. Εν έχω το θάρρος να σε δω μες τα μμάθκια. Μαθαίνω τα νέα σου όμως, ρωτώ ποτζί τζαι ποδά. Εχάρηκα όταν έμαθα ότι εδιορίστηκες τζι εννα δουλεύκεις φυσιολογικές ώρες πιον για να μπόρεις να Δημιουργείς τζιόλας.

Έδωκα μιαν υπόσχεση, Ζαχαρία. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι κάπου κάπως κάποτε θα γράψω έναν τραγούδι. Στίχους τζαι μουσική. Ίσως για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι εν επήαν χαμένα τόσα χρόνια μες τα ωδεία. Αλλά εν το κάμνω για μένα αποκλειστικά Ζαχαρία. Το τραγούδι τούτο εν για σένα. Εν ξέρω πότε εννα γινεί πράξη τούτη η επιθυμία μου, εν ξέρω πού και πώς και αν θα το ακούσεις ποττέ αλλά τούτο το τραγούδι εννάν για σένα. Ενναν η συγγνώμη μου για την απογοήτευση που σου επροκάλεσα. Εννάν οι νότες που εννα καλμάρουν το βάρος που νιώθω μέσα μου τόσα χρόνια.

Το τραγούδι τούτο εξεκίνησα να το δουλεύκω πριν μερικά χρόνια αλλά εν μου άρεσεν η αρκή τζαι άφηκα το τζιαμέ μες τα drafts. Εν τζιαμέ τζαι κάθεται ώσπου να έβρω το κουράγιο τζαι την όρεξη να το ξανασμιλέψω.

Μεν ακούεις τί λαλούν τα Κρίνα...αυτό το τραγούδι θα είναι για σένα!




Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

Το σεξ της εξουσίας

Άκου να δείς τώρα ζόρια που τραβούν στο Βέλγιο! Σου μεταφέρω την είδηση από το sigmalive:

Αποχή από το σεξ μέχρι το σχηματισμό κυβέρνησης ζητά από όλες τις γυναίκες του Βελγίου η βουλευτής των Φλαμανδών σοσιαλιστών, Μαρλέν Τέμερμαν, ως άλλη Λυσιστράτη.

Σύμφωνα με τη γαλλόφωνη εφημερίδα Le Soir, η Φλαμανδή βουλευτής, γυναικολόγος στο επάγγελμα, προτείνει ένα «ακραίο μέσο άσκησης πίεσης» στους πολιτικούς, που διαπραγματεύονται το σχηματισμό κυβέρνησης στο Βέλγιο. «Είναι το έσχατο όπλο», δηλώνει η Μαρλέν Τέμερμαν, καλώντας όλες τις βελγίδες, και κυρίως τις συζύγους των πολιτικών, που διαπραγματεύονται για το σχηματισμό κυβέρνησης, να απέχουν από το σεξ, με την ελπίδα ότι έτσι θα επισπευστούν οι εξελίξεις, τονίζοντας ότι βρίσκει την όλη εκστρατεία άκρως διασκεδαστική.

Στη συνέντευξή της στη Soir η Μ. Τέμερμαν εξομολογείται, πάντως, ότι την ιδέα δεν την έκλεψε από τη Λυσιστράτη, αλλά της δημιουργήθηκε σε πρόσφατο ταξίδι της στην Κένυα, όπου πληροφορήθηκε ότι πριν από δύο χρόνια, όταν η Κένυα παρέμενε ακυβέρνητη και όλος ο κόσμος είχε κουραστεί, οι Κενυάτισες ανακοίνωσαν την αποχή από το σεξ. Ένα μήνα μετά, η Κένυα απέκτησε κυβέρνηση.

Συμπέρασμα: όσο ρέει το σπέρμα, κυβέρνηση τέρμα!

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Πρωτόγονη φυλή ανακαλύφθηκε στη ζούγκλα της Βραζιλίας

Origin of the names of every country


 [κλικ για μεγέθυνση]

Υ.Γ: επειδή ο βλόγερ έκοψεν τζι έραψεν την εικόνα, [δαμέ] μπορείς να την έβρεις σε full μέγεθος

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Thy expert

Εγκυμονείς κινδύνους ©;
Δυσκολεύκεσαι να αποφασίσεις το όνομα για το νεογέννητο;
Οι παππούδες/γιαγιάδες εν μπορούν να αποφασίσουν ποιός θα πρωτοκκοτσιαννιάσει το όνομα;
Worry not! Laura is here for ya!

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Absense of the towels

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Granny's fries

In the car with Michael...

Ποιός είπε ότι ο Michael Jackson πέθανε;
Ο Michael ζεί!
Στη Βραζιλία
Κι είναι ταξιτζής!

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

String - when it's wrong

When it's on the outside...


On the soccer field...


When it's trying to escape...


When it's on sideways...


When it's getting a bear hug...


When your armpits touch it...


When it's holding you together...


And finally, when you're back from the grave...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...