Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

TV ζάπιγκ

Καλά το εκατάλαβα εγώ ότι είσαι μιάλη πουτάνα εσύ!


Τζίνα του Lidl συμφέρουν πάντως!


Εφάντην οι λυπούροι που λαλούμεν


Πράγματι, μιαν ευτυχίαν νιώθει την το πλάσμαν.
Σκέφτου πόσην άσκοπην ταλαιπωρία γλυτώννεις κάθε
σεζόν που φκαίννουν νέα παπούτσια...


Εν ο χάρος μου τα drama-full relationships


Τί να σου πω τζι εγώ ο γέριμος...


Τη shύλλα ρε!


Παρόλον που εν έχω ιδέα ποιός εν ο Jeffrey Dahmer, πιστεύκω ότι καταρίφκεσαι


Ξέρω τζι άλλους κυρία Tajuana μου. Εδώκαν του τζι όνομαν
μάλιστα του gang τους: New Kids on the Block!


A OK, έπιασα το νόημα. I've got one too:
chairsexual: a politician that kisses other politician's ass to gain attention from voters


Έτσι ένι, ο Demetrius ξέρει την τέγνην μόνο για κόρες


Ως τωρά είshες το μυστικό δηλαδή; Πού το έshεις
το δεύτερο vagina? Πας το ζυνίshιν;


- Απετάξω τω Σατανά;
- Απεταξάμην!


Ο βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, κληθείς να σχολιάσει το γεγονός
δήλωσε λακωνικά: "ουδέν σχόλιο"


Έκαμες καλό deal νομίζω


Με πατάτες φαντάζουμαι...

Άσπρο πάτο!


Αν ποτέ βρεθείς στη Νέα Ζηλανδία, πέρνα από το Green Man Pub που βρίσκεται στο Wellington. Κι όταν φας το Green Man Steak Sandwich σου και πιείς και τη μπύρα σου, δοκίμασε και τα...shots τους!


The gastro-pub serves the drink chilled fresh from a Christchurch stallion farm and each shot contains about 300 million individual horse sperm cells.
Green Man pub co-owner Steven Drummond is to blame for the grimace-inducing drink, which he explained is knocked back by both male and female customers.
He advises his customers to shoot the sticky horse semen back in one gulp rather than attempt to sip the bizarre concoction.

Time gets better with age

I’ve learned that I like my teacher because she cries when we sing “Silent Night”.
Age 5

I’ve learned that our dog doesn’t want to eat my broccoli either.
Age 7

I’ve learned that when I wave to people in the country, they stop what they are doing and wave back.
Age 9

I’ve learned that just when I get my room the way I like it, Mom makes me clean it up again.
Age 12

I’ve learned that if you want to cheer yourself up, you should try cheering someone else up.
Age 14

I’ve learned that although it’s hard to admit it, I’m secretly glad my parents are strict with me.
Age 15

I’ve learned that silent company is often more healing than words of advice.
Age 24

I’ve learned that brushing my child’s hair is one of life’s great pleasures.
Age 26

I’ve learned that wherever I go, the world’s worst drivers have followed me there.
Age 29

I’ve learned that if someone says something unkind about me, I must live so that no one will believe it.
Age 30

I’ve learned that there are people who love you dearly but just don’t know how to show it.
Age 42

I’ve learned that you can make some one’s day by simply sending them a little note.
Age 44

I’ve learned that the greater a person’s sense of guilt, the greater his or her need to cast blame on others.
Age 46

I’ve learned that children and grandparents are natural allies.
Age 47

I’ve learned that no matter what happens, or how bad it seems today, life does go on, and it will be better tomorrow.
Age 48

I’ve learned that singing “Amazing Grace” can lift my spirits for hours.
Age 49

I’ve learned that motel mattresses are better on the side away from the phone.
Age 50

I’ve learned that you can tell a lot about a man by the way he handles these three things: a rainy day, lost luggage, and tangled Christmas tree lights.
Age 51

I’ve learned that keeping a vegetable garden is worth a medicine cabinet full of pills.
Age 52

I’ve learned that regardless of your relationship with your parents, you miss them terribly after they die.
Age 53

I’ve learned that making a living is not the same thing as making a life.
Age 58

I’ve learned that if you want to do something positive for your children, work to improve your marriage.
Age 61

I’ve learned that life sometimes gives you a second chance.
Age 62

I’ve learned that you shouldn’t go through life with a catchers mitt on both hands. You need to be able to throw something back.
Age 64

I’ve learned that if you pursue happiness, it will elude you. But if you focus on your family, the needs of others, your work, meeting new people, and doing the very best you can, happiness will find you.
Age 65

I’ve learned that whenever I decide something with kindness, I usually make the right decision.
Age 66

I’ve learned that everyone can use a prayer.
Age 72

I’ve learned that even when I have pains, I don’t have to be one.
Age 82

I’ve learned that every day you should reach out and touch someone. People love that human touch-holding hands, a warm hug, or just a friendly pat on the back.
Age 90

I’ve learned that I still have a lot to learn.
Age 92

από [εδώ]

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Master chef in the mix

Το λάπτοπ μου κωλοσύρνεται τελευταίως...

Πάφου συνεννόησις

* "Στο στρατό, όσα πιο λλία ξέρουν ότι ξέρεις, τόσο το καλύτερο για σένα". Τούτη τη συμβουλή εδώκαν μου την πριν να καταταγώ. Ομολογώ ότι απολύθηκα που το στρατό τζαι μετά να συνειδητοποιήσω πόσο σωστή κουβέντα είναι. Έμαθα το the hard way που λαλεί τζι ο Εγγλέζος. Διότι κκομπιουτεράς μες το στρατό σημαίνει καταλάβεις ποούλλα / ξέρεις να σάσεις τα πάντα / εν προλαβαίνεις να πάεις να ππέσεις, έχουμεν δουλειές πας το κκομπιούτερ / τούτον ήνταλος δουλεύκειιιιιιι??? / γιατί μου το φκάλλει τούτον???? / δακτυλογράφα μου τούντα χειρόγραφα εσύ που ξέρεις κλπ κλπ


* Άμαν είσαι πολλύν τζαιρόν στον ίδιον τόπον βαρκέσαι. Όσο καλά τζαι να περνάς, βαρκέσαι. Οπόταν μιαν αλλαγήν μέσα-μέσα θέλεις την


Και μετά τα απαραίτητα εισαγωγικά, πάμεν στο θέμαν μας...

Είμαι που λες στο μαύρον ανάθθεμαν όταν έρκεται χαρτίν που την Μεραρχία (στην οποίαν υπάγετουν η Μονάδα μας) που ελάλεν ότι η Μονάδα έπρεπεν να στείλει έναν υπαξιωματικό στο ΚΕΝ Πάφου για εκπαιδευτή. Τζαι προχωρόντας τζι έναν βήμαν πάρακατω, εισηγούνταν να πάει ο υποφαινόμενος. Έμαθα το που έναν "σειράν" που ήταν μες τα γραφεία τζαι είδεν το χαρτίν. Εχάρηκα εν φαντάζεσαι πόσον που επιτέλους ήταν να αλλάξει νάκκον η καθημερινότητα μου. Ήταν να πάω κάπου αλλού εν πάσει περιπτώσει, έστω τζαι για λλίον τζαιρόν. Κάτι εν τζαι τούτον. Τζίνον το διάστημαν, ως "κκομπιουτεράς", ενεκατώννουμουν τζαι μες σε ένα γραφείο τζι έκαμνα "δουλειές" κάποιου αξιωματικού. Ο οποίος αξιωματικός είδεν το χαρτίν που ήρτεν τζαι επήρεν πρωτοβουλία τζαι έστειλεν άλλον χαρτίν με το οποίον ενημέρωννεν τη Μεραρχία ότι ναι μεν η Μονάδα θα έστελλεν υπαξιωματικό στην Πάφο αλλά όι εμέναν! Άμπα τζαι μείνει το γραφείον δίχα "χαμάλην"! Τζαι εννοείται ότι εμέναν εν μου είπεν τίποτε. Αλλά (once again) έμαθα για το νέο χαρτί που τον ίδιο "σειρά". Έπιαν με η πελλάρα. Καυκάν πας τον καυκάν τζαι απειλές πας τες απειλές (εννα τα κάμω κλαβέττες δαμέσα δα αν δεν με πέψεις), έπεισα τον τζι εκαΐλισεν να πάω στην Πάφο.

Πιάννω τζαι μιαν διανυκτέρευσην απρογραμμάτιστην, σάζω τζαι τα ππουρτού μου τζι είμαι έτοιμος για την Πάφον! Τη Μεραρχία δεν την ενημερώσαν ότι τελικά εν θα πάει ο "άλλος υπαξιωματικός" τζι εννα πάει ο Invictus, συνεπώς ούτε η Μεραρχία ενημέρωσεν το ΚΕΝ Πάφου.

Ξεκινώ που λες ντήαρ που τη Λάρνακα τζαι ισιώνω για Πάφο μερκές. Φτάνω στο ΚΕΝ Πάφου φορτωμένος με το σάκκο μου και τα λοιπά συμπράκαλα μου τζι έναν χαρτίν στο σιέριν με τα στοιχεία μου. Ήμουν ο τελευταίος που τους υπαξιωματικούς/αξιωματικούς που θα επαρουσιάζουνταν στο ΚΕΝ για εκπαιδευτές. Που τα μεγάφωνα του ΚΕΝ εκάμναν ανακοινώσεις "να παρουσιαστεί στο Διοικητήριο ο τάδε". Όπου "τάδε" ΔΕΝ ήταν το δικό μου όνομα.

Αφήνω που λες τα πράματα μου μες το θάλαμο, πιάννω το χαρτί μου τζαι πάω πάνω στο Διοικητήριο. Φκαίννω πάνω τζαι θωρώ μπροστά μου 3 τύπου να στέκουνται τζαι να μιλούσιν. Ο ένας ήταν με μιαν άσπρην ξιμάσχαλην φανέλλαν πουπάνω. Ακολουθεί ο εξής διάλογος μεταξύ εμού (I) τζαι του τύπου με την ξιμάσχαλην φανέλλαν (Ξ). Στην παρένθεση τζίνα που είπα πουμέσα μου:

Ι: Καλημέρα, είμαι ο Invictus τζαι ήρτα να παρουσιαστώ κλπ κλπ...είσαι του 1ου Γραφείου;

Σε τούτο το σημείο, ο τύπος με την ξιμάσχαλην εκοτσιήνησεν τζαι -ειλικρινά που σου μιλώ- σάμπου είδα τζαι λλίους καπνούς να φκαίννουν που τα φκιά του...

Ξ: ΕΙΜΑΙ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΓΙΕ ΜΟΥ!!!!!! Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ!!!!!

Τζαι δώστου παουρκές τζαι κοφταρίσματα!

(ε τζαι πού έθελες να το ξέρω ρε τραουλλομάσιερον έτσι που σε θωρώ τίτσιρον; Έξερα σε τζι προχτές οξά εν οι αστέρες πας το μέτωπον σου;)

Ι: Ε πού να ξέρω; Χωρίς διακριτικά χωρίς τίποτε...
Ξ: ΠΩΣ ΜΙΛΑΣ ΕΤΣΙ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ!!!!!

(ατού ο Γαβρίλης! Βάλε ολάν το πουκάμισον σου να καταλαβαίνει ο κόσμος ποιός/τί είσαι τζαι μεν λάμνεις!)

Ξ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;;;;; ΠΟΘΘΕΝ ΕΡΚΕΣΑΙ;;;;;
Ι: Είμαι ο τάδε, που την τάδε μονάδα...ήρτα για εκπαιδευτής...έτο χαρτίν μου...

Διώ τους το χαρτίν, τσιεκκάρουν τα δικά τους τα χαρτιά, no match!
Τζίνοι είχαν άλλον όνομαν σημειωμένον ότι θα έρκετουν που τη συγκεκριμένη Μονάδα, εγώ έδωκα τους άλλον όνομαν.

Ξ: ΠΟΥ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΑ ΣΟΥ ΕΝ ΤΟΝ ΤΑΔΕ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ, ΟΙ ΕΣΕΝΑ! ΕΤΟ ΤΖΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΙΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΤΕΙΛΑΣΙΝ!

(εν τζι εν να συνεννοηθούμεν με τον κούντουρον σήμερααααααααααα)

Ι: Ξέρετε...αρχικά ήταν έτσι το χαρτί, μετά άλλαξε τζαι μετά άλλαξε πάλε. Εν σας ενημερώσαν που τη Μονάδα μου ότι έγινε αλλαγή;
Ξ: ΝΑΙ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΜΑΣ. ΕΙΠΑΝ ΜΑΣ ΟΤΙ ΕΝ ΘΑ ΕΡΤΕΙΣ ΕΣΥ ΤΖΙ ΕΝΝΑΡΤΕΙ Ο ΤΑΔΕ!
Ι: Ναι αλλά μετά άλλαξεν πάλε τζαι αποφασίσαν να με στείλουν εμένα...όπως ήταν αρχικά η απόφαση. Εν σας ενημερώσαν;
Ξ: ΟΙ!

Τέλοσπαντον να μεν τα πολυλογώ, μετά που 2-3 τηλεφωνήματα στη Μεραρχία τζαι στη Μονάδα μοη, εκαταφέραν να εξηγηθούσιν τζι έφυα τζι εγώ να πάω να χρεωθώ όπλο κλπ. Για όσον τζαιρόν ήμουν στο ΚΕΝ, ο Διοικητής εθώρεν με με το μισόν του. Τζι εθώρουν τον τζι εγώ με το άλλον μισόν (μου).

Κλείνω την ώρα του εθνοφρουρού ανάρτηση με ένα γνωστό (ήντα πράμαν???) τραγούδι του Άκη Δείξιμου (του ποιού???) το οποίον μου είshεν κολλήσει την τότε εποχή. Μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστη η αιτία του κολλήματος του εν λόγω άσματος, Ιωάννα δεν υπήρξε ποτέ στη ζωή μου.

Το συγκεκριμένο τραγούδι που λες (το "Καληνύχτα Ιωάννα") ήμουν πεπεισμένος ότι εν είshεν άλλον πλάσμαν που να το ξέρει (πέρα που τον ερμηνευτή). Μέχρι που μιαν ημέραν άκουσα κάποιον λοχία να το τραγουδά στη σκοπιά. Για όσον τζαιρόν ήμουν στην Πάφο, εκαληνυχτίζαμε μαζί τες Ιωάννες με το συγκεκριμένο λοχία.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Χούλα-χουπ

Άκουσες φαντάζουμαι ότι η Sike εδάμασεν το σπορ του χούλα-χουπ έννεν;

Κοίτα να δεις τί ανακάλυψα σήμερα...
Δύο αδέλφια, επιάσαν τζι εβάλαν κάμερα πάνω σε ένα χούλα-χουπ (που την μέσα πλευρά) για να μπορέσουν να δουν το χούλα-χουπ in action που άλλη οπτική γωνιά: που το view του χούλα-χουπ itself that is.

And here is the freaky part of our little story: τα αδέλφια που εκάμαν το πείραμα (ακολουθεί το σχετικό βίντεο) είναι η Laura και ο Nick Saik!  ο_Ο




Υ.Γ: μόνον εμένα φαίνεται μου σάννα τζαι το χούλα-χουπ φακκά γυρούς την Laura οξά έshει τζι άλλους;

Fuel checking 101

- Να το γεμώσω μάστρε;
- Μα ξέρω...άηστον πελάν εν θωρώ να δω αν έshει μέσα πεζίναν...εν σκοτεινά τα εβλοημένα...
- Ε άψε τίποτε να θωρείς ολάν!
- Εν καλά που λαλείς...έναν λεπτόν...

Να θυμηθώ να αγοράσω...

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Αυτά είναι! Βάλε αντηλιακό χωρίς να λερωθείς!

Αθάνατες ελληνικές πατέντες! χαχαχα



* Ευχαριστώ τον Κώστα για το λινκ!

M.U.R.K.

Έλα να κόψουμεν κανέναν κουρίν!















Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Αφού η Prasinada παίζει πελλόν...

...αγκάζιαρα την πεθερά μου! Μα εν τζι εν να σπάσει το πλάσμαν...

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Αυτά είναι combos!

Οι μεγαλύτερες αλήθειες είναι γραμμένες στους τοίχους

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Don't worry, I'll be gentle...

For that macho look...

Είπαμεν ότι πρέπει να δείχνεις macho στες παραλίες, εξού και το συγκεκριμένο αξεσουάρ. Alternatively, μπορείς να δοκιμάσεις τζαι τούντο αξέσορι, που εν τζαι made in England:




Τζαι μιας τζι έφερεν το η κουβέντα, ας απολαύσουμε και σχετικό άσμα:

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Πίτσες μπλέ!



Κόψε το εισητήριο σου που [δαμέ].
Όι λαομόν λαλώ σου!!!

all together now...

Communicating





Sean Connery - Steve Jobs: 1-0

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Βγάλε την τέχνη από μέσα σου

Οι αναγνώστες του παρόντος μπλόγκ είναι καλλιεργημένα άτομα. Και ως καλλιεργημένα άτομα ενδιαφέρονται σφόδρα για την τέχνη. Για κάθε είδους τέχνη. Και το συγκεκριμένο μπλόγκ ασχολήθηκε πολλάκις με θαυμαστά θέματα που αφορούσαν την τέχνη.

Τί να πρωτοθυμηθώ...τον Pricasso; Τον τύπο που ζωγραφίζει με το λίπος των χάμπουργκερ; Την τύπισσα που ζωγραφίζει με το αίμα της περιόδου της; Την έκθεση αρχιδιών;

Κι επειδή εν πάσει περιπτώσει δεν ασχοληθήκαμε εδώ και καιρό με ζωγραφιές, ας μιλήσουμε για ζωγραφική...



SHOWstudio: Millie Brown - Live Studio (Edit) from SHOWstudio on Vimeo.

Video chat fail

Zombie emergency procedure

Natuzzi τζαι πελλάρες...

- Καλάν ρε γάρε, έδωκες τόσα ριάλλια για έναν καναπέ; Εν τζι εν να τον πάρεις μαζί σου!
- Ποιός σου είπεν;

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Κυκλοφορεί σύντομα και το ντουέτο με την Janis Goblins

Κοιμήσου αγγελούδι μου

Τί πιο γλυκό και τρυφερό από ένα παραμύθι για να κοιμηθεί ένα παιδάκι;



















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...