Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Αν τύχει τζαι πάεις καμιά φορά στη Βολιβία...

...καλλύττερα ΜΕΝ πιείς αϊράνι...

Εμπλέξαμε τες βούρτσες...


Σε περίπτωση που έμεινε καμιά αρτηρία ανοικτή...

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Screwed Up

“Screwed Up is a lovestory and a story of not knowing a good thing until its gone. After a short honeymoon period monotony and arguments settle in. One deserts the other, but regrets that very decision soon after and embarks on a search for the missing other half.”



Screwed Up from Kris Hofmann on Vimeo.

Christianity Vs Atheism

Christianity
In the beginning there was an ultimate being. Which created everything.

Atheism
In the beginning there was nothing. Which exploded.

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

I'll sue you!



Κι αν δεν πετύχει η πατέντα με τον κόκκινο συνδετήρα, ξέρω κι άλλο εύκολο τρόπο για να γίνω εκατομμυριούχος...θα μηνύσω τη Microsoft!  Τί νόμισες, ο David Stebbins είναι πιο έξυπνος;

Τί εννοείς δεν ξέρεις ποιός είναι ο David Stebbins;;;;;;;;;;;;;!!!!!!!!!!

[shock τρίτου βαθμού]

[βαθιά ανάσα]

Ο David Stebbins που λες, έτσι για να μαθαίνουμε και λίγα πράγματα, μήνυσε τη Microsoft για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 500 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. 500 δις ζεστά ντάλαρς. Κι άκου να δεις πώς έχει το πράγμα...

Ο εν λόγω τύπος είχε αγοράσει ένα Xbox 360 και συνδέθηκε στο Xbox Live. Για την ολοκλήρωση της εγγραφής, δήλωσε ότι αποδέχεται τους όρους του συμβολαίου που εμφανίστηκαν στην οθόνη. Ως εδώ όλα καλά. Κάποια στιγμή όμως, ο Stebbins αποφάσισε μονομερώς να τροποποιήσει έναν όρο του συμβολαίου και ζήτησε από τη Microsoft να τον αποδεχτεί ή να τον απορρίψει εντός 24 ωρών. Η Microsoft φυσικά και δεν απάντησε σε αυτό το διάστημα, ο κύριος Stebbins θεώρησε την τροποποίηση που έκανε ως κοινά αποδεκτή και τώρα λέει ότι η Microsoft του οφείλει 500 δισεκατομμύρια δολάρια, όπως αναφέρει ο νέος όρος του συμβολαίου!

Ναι, η λογική λέει ότι ο κύριος Stebbins θα κλάσει τ' αρχίδια του Μπιλ Γκέϊτς και δεν πρόκειται να πάρει ούτε cent, ωστόσο αυτή η ιστορία αναδεικνύει ένα θέμα που απασχολεί ανέκαθεν αρκετό κόσμο. Στους όρους αυτών των συμβολαίων που εμφανίζονται κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων στον υπολογιστή μας, αναφέρεται ότι μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις ανά πάσα στιγμή. Οι εταιρείες, βέβαια, εννοούν ότι μπορούν να τροποποιήσουν μόνο οι ίδιες τα συμβόλαια, ο Stebbins όμως ισχυρίζεται ότι από τη στιγμή που είναι το ένα μέρος τους συμβολαίου, έχει τα ίδια δικαιώματα με το άλλο μέρος, δηλαδή την εταιρεία, τη Microsoft στην προκειμένη περίπτωση.

Αν μη τι άλλο, το όλο επιχείρημά του έχει μια κάποια βάση...

Ο άνθρωπος που ετοίμαζε το αυτοκίνητό του

* Από το βιβλίο: “Η Τέλεια Διαδρομή”, του Νίκου Δήμου (εκδόσεις Opera, 1996).

Ένιωθε την ανάγκη να είναι πάντα έτοιμος. ‘Εβλεπε τη ζωή σαν προετοιμασία, προγύμναση, προπόνηση. ‘Επρεπε πάντα να είναι σε φόρμα. Σωματικά και ψυχικά. Για κάτι σημαντικό που θα συνέβαινε, για μία περιπέτεια που θα απαιτούσε την μέγιστη απόδοση, για ένα μεγάλο πολύπλοκο ταξίδι στην άκρη των πάντων.

‘Οταν ήταν παιδί, διάβαζε και ξαναδιάβαζε Ιούλιο Βερν, επιστημονική φαντασία, εξερευνήσεις, περιπέτειες. Μετά έκλεινε το βιβλίο και ξαναζούσε την πλοκή, βάζοντας τον εαυτό του στη θέση του ήρωα. ‘Ηταν δεν ήταν έντεκα χρόνων, παραλίγο να παντρευτεί η αδερφή του έναν ομογενή, μεγαλοκτηματία στην Τανγκανίκα. Μήνες ολόκληρους πριν κοιμηθεί κάλπαζε μέσα σε απέραντες φυτείες κυνηγώντας λιοντάρια.

Μετά άρχισε να ονειρεύεται άλλες περιπέτειες, πιο ποιητικές. ‘Εγραφε και στίχους. Ερωτεύτηκε αλλά δεν αγάπησε. Για λίγο καιρό στο πανεπιστήμιο μπλέχτηκε με πολιτικά, μπήκε σε νεολαίες. Συζητούσε για οράματα μιας άλλης ζωής. Μετασχηματισμός ή επανάσταση; Κι αυτά του φαίνονταν πάλι ταξίδια. Στο μέλλον, με πολύ μεγαλύτερο ρίσκο.

‘Ωσπου μπήκε στη ζωή – από την πίσω πόρτα – κι άρχισε να κάνει αυτά που κάνουν όλοι. Δουλειά, σπίτι, παιδιά. Αλλά δεν έπαψε να ονειρεύεται. Και κάτι παραπάνω: Να ετοιμάζεται. Για τι πράγμα; Δεν ήξερε. ‘Ηταν σίγουρος πως κάτι σημαντικό θα συνέβαινε ξαφνικά – και θα έπρεπε να ξεκινήσει. Να φύγει, να αλλάξει τόπο και ζωή. Παίρνοντας μαζί μόνο το αυτοκίνητό του.

Αυτό ήταν ο συνένοχος και ο σύντροφός του στα όνειρα. Γιατί, βέβαια, μόνος του δεν θα έφτανε μακριά. Ενώ με την βοήθεια του τετράτροχου φίλου, θα ταξίδευε σίγουρα τις μεγάλες αποστάσεις. Γι αυτό συνεχώς ετοίμαζε το αυτοκίνητό του.

Πρώτα το είχε πάντοτε γεμάτο με βενζίνα, ξέχειλο. “Σκέψου” μονολογούσε “να ξεκινάς και να μην βρίσκεις πρατήριο”. Μόλις λοιπόν κατέβαινε ο δείκτης στα τρία τέταρτα, πήγαινε και το γέμιζε ως επάνω. Τον ήξεραν και στο βενζινάδικο: “φουλάρισμα – ένα χιλιάρικο!” φώναζε ο μικρός.

‘Επειτα το συντηρούσε σχολαστικά. ‘Αλλαζε λάδια κάθε χίλια χιλιόμετρα. (“Μπορεί να μη βρεις ΕΚΕΙ”, σκεπτόταν, “και να πρέπει να κάνεις τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα με παλιό λάδι!” Που ήταν το ΕΚΕΙ, δεν ήξερε. ‘Επρεπε όμως να λάβει υπ’όψη του όλα τα ενδεχόμενα.

Είχε μαζί του τα πάντα: Λάμπες για κάθε χρήση, ιμάντες, μπουζί, καπάκι ντιστριμπιτέρ, φίλτρα λαδιού και βενζίνας και πολλά άλλα ανταλλακτικά. Γέμιζαν το μισό πορτ-μπαγκαζ – όμως του έδιναν σιγουριά. (“Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε βρεί η βλάβη. Και πού!”)

Ακόμα και προμήθειες κουβάλαγε στο αυτοκίνητο – λίγες αλλά βασικές. “Μπορεί να πεινάσω στο δρόμο”, σκεπτόταν και είχε αποθηκεύσει φρυγανιές, κράκερς, ένα παγουράκι νερό. Τα άλλαζε μάλιστα από καιρό σε καιρό, να μην μπαγιατεύουν.

Το βράδυ, πριν κοιμηθεί, έκλεινε τα μάτια, σκεπτόταν το αυτοκίνητο πανέτοιμο και εξοπλισμένο ως τα μπούνια – και ένιωθε όμορφα. “Μπορώ να ξεκινήσω ανά πάσα στιγμή!” σκεπτόταν. “Ετοιμος!” Είχε και άδεια διεθνή στο αμάξι και τρίπτυχο, που το ανανέωνε τακτικά. ‘Εδινε πίσω το παλιό – αχρησιμοποίητο – και έπαιρνε το καινούργιο.

Τελικά, βέβαια, πήγαινε μόνο σπίτι-γραφείο, γραφείο-σπίτι. Καμιά φορά, το βράδυ, στα περίχωρα για φαΐ. Σπάνια, πολύ σπάνια, εκδρομές. Παλιά, όταν ήταν πιο νέος κυκλοφορούσε περισσότερο με το αυτοκίνητο. Είχε κάνει και δύο ταξίδια στο εξωτερικό. Ιταλία. Τώρα, είχε δουλειά ως και τα Σαββατοκύριακα. Και μετά υποχρεώσεις, παιδιά, συγγενείς.

‘Οσο όμως λιγότερο ταξίδευε, τόσο περισσότερο φρόντιζε το αυτοκίνητό του. Το γυάλιζε, το καθάριζε, το πλούτιζε με χρήσιμα αξεσουάρ, το συντηρούσε, το ετοίμαζε. Κάθε τρεις μέρες μετρούσε τα λάδια, τις στάθμες των υγρών, τις πιέσεις των ελαστικών. “Δεν ξέρεις ποτέ ποια στιγμή θα χρειαστεί να ξεκινήσεις”, συλλογιζόταν.

Να ξεκινήσει για πού; Αυτό δεν είχε σημασία. Φανταζόταν τον εαυτό του να τρέχει σε ανοιχτούς δρόμους, με βροχές, χιόνια, ανέμους δυνατούς – και να κυνηγάει κάποιον προορισμό που έμενε πάντα μακρινός. ‘Ισως να έψαχνε το Ιρκούτσκ του Μιχαήλ Στρογκώφ, ίσως ο δρόμος του ήταν η Παναμερικάνα – από τον Καναδά στην Παταγονία. Πήγαινε, έφευγε – μακριά από όλα, πιο κοντά σε τίποτα.

‘Οχι πως είχε και κανένα εξαιρετικό αυτοκίνητο. ‘Ηξερε από αμάξια, ήταν πάντα ενήμερος, αλλά, δυστυχώς, τα χρήματα δεν επαρκούσαν για καθαρόαιμο. Πάντως, όταν το αγόρασε, το είχε διαλέξει με προσοχή. Ενώ η γυναίκα του σκεπτόταν τις οικογενειακές ανάγκες, αυτός μετρούσε τις δυνατότητες για μεγάλα ταξίδια, την αντοχή σε ανώμαλους δρόμους, τις απαιτήσεις εξωτικών συνθηκών.

Αυτό ήταν το τρίτο του αμάξι. Τα προηγούμενα – που κι αυτά τα κρατούσε πάντα έτοιμα για μεγάλες αποδράσεις – δεν είχαν αξιωθεί να τις ζήσουν. ‘Οταν γέρασαν, τα πούλησε – κυρίως διότι δεν θα επαρκούσαν πια στις ανάγκες του Ταξιδιού. Κι ένιωσε άσχημα, όταν τα αποχαιρετούσε, επειδή δεν εκπλήρωσε αυτό που κάθε μέρα τους υποσχόταν.

Το σημερινό του αυτοκίνητο ήταν ιαπωνικό (“πιο φθηνά και πιο γερά”, έλεγε) εννέα ίππων και έξι ετών. Σκεπτόταν συχνά να το αλλάξει – αλλά με τις τιμές όπως είχαν απογειωθεί… Πάντως τον έτρωγε η ανησυχία, μήπως είχε γεράσει – μήπως το μοτέρ και η ανάρτηση δεν τα έβγαζαν πέρα, όταν θα έφτανε η στιγμή.

“Κι αν δεν έρθει η στιγμή;” ρωτούσε καμιά φορά τον εαυτό του. Αλλά αμέσως είχε υποκατάστατο όνειρο. Σ’αυτό, δεν έπαιρνε εντολή να φύγει. Ξεκινούσε από μόνος του. Κάποια στιγμή η ανάγκη ξεχείλιζε και – ξαφνικά, στην μέση μιας δουλειάς, στην μέση μιας ζωής – έφευγε. ‘Επαιρνε δρόμο, διέσχιζε όλη την Ευρώπη (ανάμεσα σε δάση, ποτάμια, πύργους και πόλεις) κι έφτανε μετά στα όρια, εκεί που είναι μοναξιά, ομίχλη, έρημος και ορίζοντας. Αυτά, πάντα, πριν κοιμηθεί.

Την άλλη μέρα σπίτι-γραφείο, σπίτι-γραφείο. Καμία αλλαγή στην διαδρομή, εκτός από το ότι κάποτε έβρεχε – κι άλλοτε είχε λιακάδα. ‘Αλλοτε διάλεγε κλασική μουσική κι άλλοτε ροκ. Τίποτε άλλο.
Βλάβες, χτυπήματα, τον γέμιζαν άγχος. ‘Οσο το αυτοκίνητο διανυκτέρευε στο συνεργείο – αυτός δεν έκλεινε μάτι. “Κι αν χρειαστεί τώρα να φύγω;” ‘Οταν ξαναγύριζε σπίτι, το όνειρο συνεχιζόταν: “Το παίρνω και φεύγω, περνάω χώρες, βουνά, κάμπους…”

‘Ένιωθε έτοιμος. Αυτό ήταν το σημαντικό. Δεν ζούσε, αλλά περίμενε. Η αναμονή είχε αντικαταστήσει τη ζωή. Πάντοτε μέσα του αυτή η ένταση της ετοιμότητας, σαν την χορδή του τόξου. Πάντοτε μέσα του η άλλη πραγματικότητα – σαν υπόσχεση. Και το αυτοκίνητό του, προέκταση και σύντροφος, έτοιμο, ρυθμισμένο, ανυπόμονο.

Το ξεκίνημα το οραματιζόταν νύχτα. ‘Εβλεπε τα ρείθρα του έρημου δρόμου να διαγράφονται άσπρα, υπερφωτισμένα, κάτω από τα μεγάλα φώτα ιωδίου. Στο βάθος, τα μάτια κάποιου ζώου να γυαλίζουν φευγαλέα στη δημοσιά. Ψύχραιμο, συστηματικό, γρήγορο οδήγημα – μπροστά του χιλιάδες χιλιόμετρα… Στροφές, ευθείες, άλλες στροφές. Η διαδοχή τους τον νανούριζε και τον κοίμιζε.

‘Οσα χρόνια κι αν περνούσαν, το όνειρο ίσχυε πάντα. Η ετοιμότητα πλήρης, η αναμονή έντονη. ‘Ισως εντονότερη με την πάροδο της ηλικίας. Τώρα το Ταξίδι έπαιρνε μυθικές διαστάσεις σαν τα παραμυθένια των γεωγράφων της αρχαιότητας, των χρονογράφων του Μεσαίωνα. Η Ατλαντίδα, οι Υπερβόρειοι, οι Κυνοκέφαλοι, τα νησιά των Μακάρων…

‘Οταν, εντελώς ξαφνικά, έφυγε για την οριστική διαδρομή – (ελπίζω κι αυτή να είχε ωραίες στροφές κι ευθείες) βρήκανε το γέρικο αυτοκίνητο φορτωμένο ως επάνω εργαλεία, ανταλλακτικά, τρόφιμα.. “Τι τα κουβάλαγε όλα αυτά ο μακαρίτης;” αναρωτήθηκαν.

Το αμάξι πουλήθηκε σε ένα συνταξιούχο. Ούτε αυτό έκανε το Ταξίδι…

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

- Εννα σου βάλω τέρμα ρε!

- Εννα σιέσεις!!!

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

IKEA οι Σουηδοί; 11 Furniture οι Κινέζοι!

Διότι το αντιγράφειν εστίν κινεζικείν









Where's the soap?


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Portable Pneumatic Variable Payload Delivery Device

ή πιο απλά: πίσσα και πούπουλα (για σένανε μπαμπέσσα)



και φυσικά μου θυμίζει αυτό

Γιόρντι μου, σήμερα έχουμε γιορτή!





Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Μια εικόνα, 1000 (πολιτικές) λέξεις

- Μάνα μου πέρτικα μου τζι ό,τι φάεις εν χαλάλιν σου!

- Sit Monica, sit!

Δαμέ σας έχω γραμμένους ούλλους σας...

- Είσαι σίουρος ότι εν δαμέ Πρόεδρε;
- Πιάννει μας ούλλους η φωτογραφία;

Metallica FTW!

- Έτσι λουμάτζιην ρε Γιωρκούϊν μου...δίχα το χαππούιν!

- Κκιάορκας σου ρε Νικολά μου τζαι ππέφτουν τα ποξαμάθκια τζι π' ον έχουν δόγκια!

- Τζι είπαμεν πούλλε μου πόψε α; Εννα σε περιμένω...

Πού ανάθθεμαν εν η Κύπρος σιόρ...

Έπρησεν μας τα ο κούνελλος...

Bones: n/a

Χμμμμ έχω 47 δευτερόλεπτα διαθέσιμα, τί να κάμω άραγε;
Χμμμμμ....Ήβρα το!!!
Να περάσω 4 φορές μέσα που τη ρακέττα μου!!! Yeah baby!!!



τραγουδάκι

Birth control


Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Ο κόκκινος συνδετήρας

Η Ούφ! στην τελευταία της ανάρτηση γράφει ότι ψάχνει τρόπους για να βγάλει λεφτά. Την ρώτησα αν έχει κόκκινο συνδετήρα. Ναι ξέρω, αναρωτιέσαι πού κολλάει ο κόκκινος συνδετήρας με τα λεφτά. ΟΚ, επειδή δεν είμαι και τόσο καλός στους προλόγους θα μπω κατευθείαν στο θέμα...

O Kyle MacDonald που λες, ήταν ένας 26χρονος Καναδός τύπος ο οποίος ήθελε λεφτά. Κατ' ακρίβειαν, ήθελε ένα σπίτι! Το μόνο που είχε ήταν ένας κόκκινος συνδετήρας. Κι επειδή δεν ήταν ο Μαγκάϊβερ για να μετατρέψει το συνδετήρα σε...σπίτι, σκέφτηκε να μπεί σε μια διαδικασία ανταλλαγών με απώτερο σκοπό να ανταλλάξει τον συνδετήρα του με ένα...σπίτι!

Οπόταν καταχώρησε στο craigslist την εξής αγγελία:

This might not surprise you, but below is a picture of a paperclip. It is red.



This red paperclip is currently sitting on my desk next to my computer. I want to trade this paperclip with you for something bigger or better, maybe a pen, a spoon, or perhaps a boot.

If you promise to make the trade I will come and visit you, wherever you are, to trade.

Hope to trade with you soon!


Kyle


PS
I'm going to make a continuous chain of 'up trades' until I get a house. Or an Island. Or a house on an island. You get the idea.


Λίγες μόνο μέρες αργότερα, δυο φίλες η Rhawnie και η Corinna από το Vancouver, ενδιαφέρτηκαν για τον συνδετήρα του Kyle και του πρότειναν να τον αναταλλάξει με ένα στυλό σε σχήμα ψαριού.

ο κόκκινος συνδετήρας "απέφερε" αυτό το στυλό

η πρώτη ανταλλαγή

Έτσι, ο κόκκινος συνδετήρας έγινε ένα στυλό σε σχήμα ψαριού. Το οποίο στυλό όμως έπρεπε να μπει κι αυτό στο "παιχνίδι" των ανταλλαγών προς επίτευξη του απώτερου στόχου! Οπόταν το στυλό σε σχήμα ψαριού μπήκε εκ νέου σε "αγγελία" για ανταλλαγή. 10 μόλις λεπτά χρειάστηκαν για να ενδιαφερτεί η Annie Robins για το εν λόγω στυλό, προσφέροντας ένα...πόμολο πόρτας σε σχήμα προσώπου!

το στυλό σε σχήμα ψαριού "απέφερε" αυτό το πόμολο

η δεύτερη ανταλλαγή


Και ξανά στη διαδικασία των ανταλλαγών. Αυτή τη φορά ο Shawn Sparks από το Amherst της Μασαχουσέτης, ενδιαφέρθηκε για το πόμολο του Kyle προσφέροντας ένα φορητό μπάμπεκιου.

το πόμολο "απέφερε" αυτό το φορητό μπάμπεκιου

η τρίτη ανταλλαγή

Και ξανά πίσω...
Αυτή τη φορά ο David, ένας αξιωματικός του στρατού, πρόσφερε μια κόκκινη ηλεκτρο-γεννήτρια 1000W για το φορητό μπάρμπεκιου.

το φορητό μπάρμπεκιου "απέφερε" αυτή τη γεννήτρια

η τέταρτη ανταλλαγή

Στη συνέχεια, ο Marcin πρόσφερε ένα βαρέλι μπύρα και ένα neon sign της Budweiser για τη γεννήτρια. Μάλιστα, χρησιμοποίησαν τη γεννήτρια κατά την ανταλλαγή για να φωτίσουν την πινακίδα!

η πέμπτη ανταλλαγή

Και προχωρούμε...
O Michele Barrette πρότεινε να ανταλλάξει το snowmobile του με το "instant party kit" του Kyle. Όπερ και εγένετω!

το "instant party kit" απέφερε αυτό το snowmobile

η έκτη ανταλλαγή

Και συνεχίζουμε...
O Jeff Cooper πρόσφερε ένα ταξίδι στο Yahk (British Columbia) για το snowmobile του Kyle. Εισιτήρια μετ' επιστροφής για δύο άτομα, φαγητό, σκι για μια μέρα και φυσικά χρήση του snowmobile στο Yahk.

η έβδομη ανταλλαγή
Και πάμε παρακάτω...
Για το ταξίδι στο Yahk ενδιαφέρτηκε ο Bruno από τη Cintas. O Bruno λοιπόν, πρόσφερε ένα βαν στον Kyle ως αντάλλαγμα για το ταξίδι στο Yahk.

το ταξίδι στο Yahk απέφερε αυτό το βαν

η όγδοη ανταλλαγή
Και συνεχίζουμε...
Η δισκογραφική εταιρία Brendan, πρόσφερε στον Kyle (ως αντάλλαγμα για το βαν) ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. Το συμβόλαιο προνοούσε τα εξής:

1. 30 ώρες ηχογράφησης
2. 50 ώρες μίξης
3. Μεταφορικά προς/από το Τορόντο από οπουδήποτε στον κόσμο
4. Διαμονή στο Τορόντο
5. Το άλμπουμ θα δωθεί σε στελέχη στη Sony-BMG και τον ραδιοσταθμό XM radio

το βαν απέφερε αυτό το δισκογραφικό συμβόλαιο

η ένατη ανταλλαγή
Και συνεχίζουμε τις ανταλλαγές...
Η Jody Gnant προσέφερε στον Kyle 1 χρόνο στο Phoenix ως αντάλλαγμα για το δισκογραφικό συμβόλαιο. Η προσφορά της Jody περιλάμβανε 1 χρόνο δωρεάν ενοίκιο για σπίτι στην καρδιά του Phoenix και αεροπορικά εισιτήρια για μεταφορά προς/από το Phoenix από οποιοδήποτε αεροδρόμιο της Βόρειας Αμερικής.

η δέκατη ανταλλαγή: πληρωμένο ενοίκιο στο Phoenix
Προχωράμε...
O Kyle δεν έμεινε βέβαια 1 χρόνο στο Phoenix γιατί το αντάλλαξε με κάτι άλλο!
Στην άλλη πλευρά του κτιρίου που μένει η Jody Gnant (που έδωσε στον Kyle τον 1 χρόνο δωρεάν ενοίκιο στο Phoenix) έμενε η Leslie. Η Leslie λοιπόν ήθελε να εκμεταλλευτεί αυτό το δωρεάν ενοίκιο για 1 χρόνο αλλά δεν είχε κάτι για να το ανταλλάξει με αυτό. Ή μήπως είχε;
Η Leslie που λες ντήαρ, δούλευε στο εστιατόριο του Alice Cooper, το Alice Cooper'stown.Οπόταν αντιλαμβάνεσαι ότι είχε κάτι πολύτιμο να ανταλλάξει για το δωρεάν ενοίκιο: το αφεντικο της! Αφού συζήτησε το θέμα με τον Alice Cooper και του εξήγησε ότι η ιδέα της θα της απέφερε δωρεάν ενοίκιο για 1 χρόνο, αυτός συμφώνησε να τη βοηθήσει. Η Leslie λοιπόν, προσέφερε ένα απόγευμα με τον Alice Cooper ως αντάλλαγμα για το δωρεάν ενοίκιο!

η ενδέκατη ανταλλαγή

ο κόκκινος συνδετήρας κι ο Alice Cooper

o Kyle με τον Alice Cooper

O Kyle βέβαια αντάλλαξε το ένα απόγευμα με τον Alice Cooper με κάτι άλλο...
Ο Mark Herrmann, επίδοξος rock 'n roll φωτογράφος και μεγάλος φαν του Alice Cooper, έδωσε στον Kyle ένα snow globe με το λογότυπο των KISS ως αντάλλαγμα για το ραντεβού με τον Alice Cooper.

το ραντεβού με τον Alice Cooper απέφερε αυτό το snowglobe

η δωδέκατη ανταλλαγή
Και συνεχίζουμε...υπομονή, φτάνουμε στο τέλος σε λίγο...
Ο Corbin Bernsen αντάλλαξε ένα κινηματογραφικό ρόλο για το snowglobe του Kyle. Και για όποιον διερωτάται πώς είναι δυνατόν ο κύριος Bernsen να έδωσε ένα ρόλο σε ταινία για ένα...snowglobe, αρκεί να πούμε ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους (αν όχι ο μεγαλύτερος) συλλέκτες snowglobes του κόσμου. Τί περιλάμβανε η προσφορά λοιπόν:

- ένας πληρωμένος ρόλος (με ατάκες, όχι κομπάρσου) σε ταινία της Public Media Works
- πληρωμένη διαμονή και φαγητό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων
- εισιτήριο επιστροφής μετά το πέρας των γυρισμάτων για οπουδήποτε στον κόσμο

η δέκατη τρίτη ανταλλαγή
Και φτάνουμε στην τελευταία ανταλλαγή!

Kyle, the Town of Kipling, Saskatchewan wants you to complete your quest for a house. The Mayor and Town Council with the support of the employees and residents of the Town of Kipling have an offer offer for you. We know you will say Yes!


1. As a new resident to our community you will receive a Community Welcome Package containing local information and promotions from local businesses.
2. The Kipling Chamber of Commerce will give you $200 in Kipling Cash. This Cash can be spent at any local Chamber of Commerce business.
3. You will be given a Key to the Town of Kipling
4. You will become Honorary Mayor of Kipling for One Day.
5. You will be named an Honorary Lifelong Citizen of the Town of Kipling
6. The day we make the trade will be decreed One Red Paperclip Day by our Town Council and everyone will be encouraged to wear a red paperclip in honor of your achievements.
7. Will build the world’s largest red paperclip in dedication to you and your “one red paperclip project”
8. Most importantly to allow you to complete your quest…We will trade to you a house. The house was built in the 1920’s and has been recently renovated. It is locate at 503 Main Street Kipling, SK Canada. It is approximately 1100 square feet on two floors. There are three bedrooms, one and a half bathrooms, kitchen, living room and dinning room. It has white vinyl siding, a new roof and eaves troughs that have been put on in the last few years. We will be sending you pictures of the house as soon as we have had time to touch up the paint.


Kyle MacDonald, do you accept our offer of one house in Kipling for one role in Corbin Bernsen’s movie “Donna on Demand”?

Όπως ορθά κατάλαβες ντήαρ, ο Kyle αντάλλαξε το ρόλο στην ταινία του Corbin Bernsen με ένα καινούριο σπίτι στο Kipling του Saskatchewan στον Καναδά!

Mission accomplished!

Επιτέλους! Ο Kyle αποκτά το σπίτι που ήθελε!

Το καλωσόρισμα του Kyle στο καινούριο του σπίτι!


Και τώρα που μπήκες στο νόημα, να σε ενημερώσω ότι έχω μια πράσινη καρφίτσα...


Horatio...


















* τα memes είναι του David Caruso
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...