Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Ήχοι

Υπάρχουν κάποιοι ήχοι που μινήσκουν χαραγμένοι στη μνήμη μας για πάντα.
Ήχοι που θα τους κουβαλούμε μαζί μας μια ζωή.
Θυμάσαι που σου είχα πει πιο παλιά για τον επιθανάτιο ρόγχο του μακαρίτη του παππού μου. Τούτος εν ένας που τους ήχους που εννα κουβαλώ πάντα μαζί μου.

Ένας άλλος ήχος που μου έμεινε χαραγμένος στο νου, εν που τα παιδικά μου χρόνια...
Πάμεν πίσω, σχεδόν 30 χρόνια...

Στο παλιό μας το σπίτι, το πρώτο σπίτι που θυμούμαι. Έννεν το σπίτι στο οποίο εγεννήθηκα αλλά τζίνον εν το θυμούμαι. Ήταν κάτι "πισινά" απ' ότι μου είπεν η μάνα μου τζαι μετά που εγεννήθηκα εμετακομίσαμε στο σπίτι τούτο στο οποίο αναφέρομαι. Οι μνήμες μου εν που τζιαμέ τζαι μετά.

Ήταν Χειμώνας, εν θυμούμαι ακριβώς πόσων χρονών ήμουν αλλά πρέπει να ήμουν στες πρώτες τάξεις του δημοτικού. Εκαθούμαστεν στην τηλεόραση οικογενειακώς τζαι ακούσαμεν θόρυβον πολλύν έξω στο δρόμο. Εφκήκαμεν έξω να δούμεν τί γίνεται.

Ένας τύπος είshεν διαρρήξει ένα σπίτι της γειτονιάς. Είχαμεν ένα γείτονα ο οποίος είshεν ένα τεράστιο κλουβί με ότι πουλί μπορείς να φανταστείς μέσα. Ο κλέφτης, έμπηκεν τζαι έκλεψεν πουλιά. Ναι, πουλιά! Birds!

Εφόρεν θυμούμαι ένα σακκάκι μπλέϊζερ (όι τόσον ωραίον όσον τζίνον του Σιάολου που εμάσιετουν να πουλήσει η Postbabylon τότες εις το παζάριν) ποτζίνα τα double-face τζαι έβαλεν τα πουλιά που έκλεψεν μες το σακκάκι του, έκλεισεν το φερμουάρ τζι εβούρησεν να φύει. Ο γείτονας είshεν τζαι μιαν μοτόρα παρκαρισμένη τζιαμέ τζαι ο κλέφτης επροσπάθησε να την ξεκινήσει για να διαφύγει με τζίνην αλλά εν τα εκατάφερεν τζαι άφηκεν την μες τη μέση του δρόμου.

Έβαλεν λοιπόν τα πουλιά μες το σακκάκι τζι άρκεψεν βούρος μες τες γειτονιές.
Ύστερα που λλίον ακούσαμεν τη σειρήνα της αστυνομίας τζαι μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εβρέθηκα πας τη βεράντα του πατρικού μου να παρακολουθώ τον διαρρήκτη να βουρά ξυπόλητος μες το δρόμο τζαι πίσω του το λαντρόβερ της αστυνομίας. Μπλέ σκούρο χρώμα, ακόμα θυμούμαι τα νούμερα τζίντου λαντρόβερ...

Εβούραν ο κλέφτης τζι εβούραν τον πουπίσω το λαντρόβερ μες τη γειτονιά μας.
Τα πουλιά είχαν ήδη ψοφήσει τζαι τούτος επέταξεν τα πας τη βεράντα ενός σπιθκιού όπως εβούραν.
Πλέον εν τον εκόφταν τα πουλιά, το μόνον που τον έκοφτεν ήταν να ξεφύγει της αστυνομίας.

Ο παπάς μου τζαι η μάνα μου εμπήκαν σπίτι τζαι εφωνάξαν μου να μπώ τζι εγώ μέσα τζι ήταν κρυάδα.
Εγώ έμεινα τζιαμέ πας τη βεράντα τζαι εθώρουν.

Λλίον πιο πάνω που το σπίτι μας, πας σε μια διασταύρωση, επιάσαν τον.
Εσύραν τον μες την κάσια του λαντρόβερ τζαι αρκέψαν τζι εχτυπούσαν του με τα κοντάκκια των όπλων. Θυμούμαι είshεν 2 αστυνομικούς μες την κάσια του λαντρόβερ τζαι εκρατούσαν όπλα. Τζι εφακκούσαν του μες τα πλευρά με το κοντάκκιν.

Άκουα τες κοντακκιές που τη μια τζαι τες φωνές του κλέφτη ώσπου τζαι έσβησεν ο ήχος του λαντρόβερ όπως απομακρύνετουν που τη γειτνονιά.

Ήμουν μωρό τζι έκαμεν μου τρομερήν εντύπωση ο ήχος που τα κοντάκκια που εχτυπούσαν τον κλέφτη μες τα πλευρά. Έννεν τζαι κανένας ήχος του χαϊρκού για να θυμάσαι, αλλά εν που τους ήχους που μου εμείναν καρφωμένοι μες το νου έshει τόσα χρόνια...

20 σχόλια:

  1. για 2-3 πουλλούθκια εσαπατζιάσαν τον οι μπάτσοι. Μετά που τόσο καρκαshαλλίκκι σκέφτεσαι "μα τωρά υπήρχε λόγος να πάει να κάμει έτσι πράμα;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Έννεν τζαι κανένας ήχος του χαϊρκού για να θυμάσαι" - λολ

    εγώ εν θυμούμαι τον ήχο της ττούμπας (του ττουμπαρίσματος, πώς το λέμε) έτσι στο άσχετο, αλλά αναγνωρίζω τον μόλις επισυμβεί.

    Μια φορά (μετά που μια πολλά άshημη ττούμπα) είμασταν στο τραπέζι τζιαι έφυεν μου η κούππα με τη σαλάτα τζιαι έκαμε ΠΠΠΑΑΑΑΤΤΤΑΑΑ πας το τραπέζι. Επετάχτηκα ένα μέτρο πάνω που την καρέκλα, ενόμισα εξαναφάμεν την.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ω ρε μα υπηρξαν εποχές που ετηλεφωνούσες της αστυνομίας τζαι έρκετουν σε δκυο λεπτά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα ντα που πηαιννε τζι εκλεφκεν ο κοσμος πριν 30 χρονια α? Εν εισχεν Τραπεζες τοτε?

    Εν θα ξηασω ποττε τον ηχο, που καμνει το σωμα καποιου που σωριαζεται στο εδαφος μετα απο λιποθυμια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εγώ συνδέω τα πιο πολλά memories με μυρωδιές νομίζω αντί με ήχους..

    αλλά όντως έχει point η Μάνα..εν εντυπωσιακό το ότι η αστυνομία έδρασε τόσο άμεσα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χμμμ.. που το κοντάκκι του όπλου, θυμούμαι τες φορές που έβκαλλα νούμερο σε σιδερένια σκοπιά τζαι που τα νεύρα μου, που αρκούσαν να με αλλάξουν, εφάκκουν το κοντάκκι του ζάσταβα πάνω στο πάτωμα της σκοπιάς....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μα το θέμα είναι άλλο! Γιατί να κλέψει κάποιος πουλιά;!!

    Τι πουλιά ήταν; Καναρίνια; Παπαγαλάκια; Περιστέρια; Γλάροι; Μπεκάτσες;

    Τι τα ήθελε; Θα τα μεταπωλούσε; Θα τα έτρωγε; Θα τα βαλσάμωνε; Τι δήλωσε στο δικαστήριο;

    Αναρίθμητα τα ερωτήματα που στοιχείωνουν την υπόθεσή μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Liar
    Επήεν για πουλλίν τζι έφκην σαπατζιασμένος


    @Sike
    Εν σου έβαλεν τες φωνές η μάνα σου που εσιώνωσες τον κόλιαντρον;

    @Mana
    Εν ήρτεν σε 2 λεπτά η αστυνομία. Που την ώρα που τον αντιλήφθηκεν τον κλέφτη ο ιδιοκτήτης τζαι ετηλεφώνησε στην αστυνομία, επέρασεν κάποια ώρα. Αφού επροσπάθησε να ξεκινήσει τζαι τη μοτόρα για να φύει κλπ. Αλλά σίουρα πρέπει να επέμβηκε πιο σύντομα η αστυνομία από ότι στις μέρες μας. Εν που εν είshεν 50 άτομα φρουρά ο Κάρογιαν τότε αλόπως...


    @Grouta
    Ππάττα!

    @Αχάπαρη
    Παπαγάλους, ζεπρούες, καναρίνια απ' ότι θυμούμαι

    @Rania
    Το Ράφτη τζαι το Χέλι εν θα τα ξηάσεις ποττέ δηλαδή...

    @HeatJo
    Εγώ πάλε θυμούμαι που εκουτούλλουν πας το κουβούκλιο της σκοπιάς τζαι ο ήχος της κρανιάς πας το σίδερο εξύπναν με

    @Anti-Christos
    Τούτα μου ελάλεν τζαι ο Ηρακλής με το σακκάκι το ροζ το πουά*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ πάλι θα σταθώ στο dresscode!

    Μα ξεκινάς να πάεις να κλέψεις με το blazer? Ποιος είσαι?
    O Clooney (έ τον πάλε) στο Oceans 11?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ήσουν αρκετά μικρός για να βλέπεις έτσι σκηνές, δεν είναι για παιδία τόση βία, ίσως για αυτό και το θυμάσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΠΠΠεεεε έφτασες τζαι τα Land Rover??? Το μόνο αστυνομικό Land Rover που θυμούμαι εν τζίνο που σιει το μουσείο της Αστυνομίας. Μπασιγουέι , ο ποιο ανατρισιαστικός ήχος ήταν τζιήνος του σεισμού το Φεβ 94 νομίζω. Επίσης άμα ακούω τες σειρήνες στην επέτειο της εισβολής νόμιζω ότι εν πραγματικό και σηκώνεται η τρίχα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Οφφου με τουν τον ηχο του σεισμου! Ουλλοι ακουσαν τον εκτος που μενα? Εν να με φαει η απορια :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. εγώ τωρά σκέφτουμε τα καημένα τα πουλλούθκια τζαι στο τέλος ελυπήθηκα τον τζαι τζείνον που τες έφαεν... αλλά ήταν τζαι ηλίθιος, έβαλεν τα μες το σακάκι του???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ο ήχος του σεισμού που έρκετε που μες την γη...Μάμμα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. O ήχος του καντακιού ήταν πάνω στα πλευρά του; Τζιαι μετά λαλούν μας ότι οι αστυνομικοί δεν ασκούν βία... Άμαν τον πιάσεις τζιαι μετά γιατί να τον δέρεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @Brenda
    χαχαχαχα εν παίζεσαι!

    @ΣΜΙΛΙ ΤΩΡΑ
    Μπορεί. Έκαμεν μου εντύπωση τότε πάντως!

    @Tatsa
    Εν τζαι ο ήχος του σεισμού έντονος, πράγματι!

    @Grouta
    Κανόνισε πήεννε κανέναν μήνα στην Ιαπωνία να σου λυθεί η απορία!

    @Ουφ!
    Ε πού ήταν να τα βάλει; Μες το παντελόνι; :Ρ

    @Rosa Damascena
    Μπρρρρρρ!

    @Patatoullis
    Ε εδέραν τον για να μεν το ξανακάμει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. είναι κάποιες στιγμές που «κρατούν» μια ζωή (Άρεσαν μου ο παππούς σου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @patinios
    Όντως έτσι είναι! Ήταν ωραίος τύπος ο παππούς :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...