Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

18 χρόνια χωρίς εΣΕΝΝΑ

αναδημοσιεύω από [εδώ]


Σαν σήμερα, πριν από 18 χρόνια, έχασε τη ζωή του ο Άιρτον Σένα, ο καλύτερος οδηγός αγώνων όλων των εποχών.

Η Formula 1 είναι από εκείνη τη μέρα σαφώς φτωχότερη…



Την 1η Μαΐου 1994, θα γινόταν το Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο στην πίστα της Ίμολα. Τις δύο προηγούμενες μέρες είχαν συμβεί δυο σοβαρά ατυχήματα: το πρώτο την Παρασκευή με τον νεαρό τότε Ρούμπενς Μπαρικέλο ο όποιος τραυματίστηκε σοβαρά. Την επόμενη ημέρα ο Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ (Αυστριακός οδηγός της Βρετανικής MTV Simtek Ford στην πρώτη του χρονιά στην Φόρμουλα, 34 ετών τότε) δεν είχε την τύχη του Μπαρικέλο και βρήκε ακαριαίο θάνατο στην πίστα καθώς έπειτα από σφοδρή σύγκρουση με ταχύτητα 314,9 χλμ/ώρα, τραυματίστηκε σοβαρά στον αυχένα.


«Αν ποτέ έχω κάποιο ατύχημα που τελικά θα μου στοιχίσει τη ζωή μου, θα ήθελα να γίνει μια και έξω. Δεν θα ήθελα να περάσω ούτε στιγμή σε αναπηρικό καρότσι. Ούτε θέλω να καταλήξω σε κάποιο νοσοκομείο, υποφέροντας από κάποια τραύματα. Αν είναι να ζήσω, θέλω να ζήσω έντονα μια ζωή πλήρη», είχε πει μερικούς μήνες πριν τον θάνατό του ο Άιρτον Σένα. Τα λόγια του αποδείχθηκαν προφητικά, τελικά…

Μετά από δέκα σεζόν στη μεγάλη κατηγορία, σε αυτή της Formula 1, το νήμα της ζωής του καλύτερου, ίσως, οδηγού αγώνων όλων των εποχών κόπηκε ξαφνικά όταν το μονοθέσιό του (Williams) ξέφυγε της πορείας του και προσέκρουσε, για αδιευκρίνιστους λόγους μέχρι σήμερα, στον τοίχο της στροφής Ταμπουρέλο. Η ομάδα του κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τον αδικαιολόγητο σπασμένο άξονα τιμονιού, αλλά στη συνέχεια και μετά από αρκετές συνεδριάσεις, αθωώθηκε.

Ο Άιρτον Σένα ήταν ένας και μοναδικός και πολύ δύσκολα θα δούμε στο μέλλον άλλον οδηγό του δικού του βεληνεκούς. Ήταν ο λόγος για τον οποίο έγινε γνωστή η Formula 1 στις φτωχογειτονιές του πλανήτη. Ήταν ο λόγος για τον οποίο καθηλώνονταν, μπροστά στις τηλεοράσεις, εκατομμύρια άνθρωποι…


Το δυστύχημα στην Ίμολα

Το κλίμα ήταν ήδη βαρύ την πρωτομαγιά του 1994 από τον θάνατο του αυστριακού, Ρολάντ Ρατζενμπέργκερ, ο οποίος την προηγούμενη μέρα, κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών, έχασε τον έλεγχο και έριξε το μονοθέσιο του, της Simtek, στις προστατευτικές μπαριέρες. Αυτό δεν ήταν, όμως, το μοναδικό τραγικό περιστατικό, καθώς ο Ρούμπενς Μπαρικέλο νοσηλευόταν τη μέρα του αγώνα σε κρίσιμη κατάσταση, μετά από ατύχημα που είχε με την Jordan.

Λίγο πριν την εκκίνηση οι ουρανοί άνοιξαν, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η εκκίνηση. Εκεί συγκρούστηκε ο Λαμί με τον Λέτο, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν πέντε θεατές από τα λάστιχα που εκτοξεύτηκαν. Οι οιωνοί μόνο καλοί δεν ήταν για τη συνέχεια…

Στον έβδομο γύρο ο Σένα έχασε τον έλεγχο (το μονοθέσιο δεν έστριψε ποτε) και καρφώθηκε στον τοίχο της στροφής Ταμπουρέλο. Όσοι παρακολουθούσαν τότε τον αγώνα από κοντά ή από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες, η ανάσα τους κόπηκε για δευτερόλεπτα. Όλοι περίμεναν να τον δουν να κουνάει κάποιο μέλος του σώματός του. Μάταια. Αυτό δεν έγινε ούτε όταν μπήκαν οι τραυματιοφορείς για να τον ανασύρουν από τα συντρίμμια. Ο Σένα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της πόλης και δύο ώρες αργότερα ανακοινώθηκε ο θάνατός του. Όλο αυτό το διάστημα φάνηκε αιώνας για τους φίλους των μηχανοκίνητων σπορ, καθώς οι ειδήσεις για την κατάστασή του διαδέχονταν η μια την άλλη, χωρίς ωστόσο να υπάρχει διασταύρωση…

Η σωρός του μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο της Μπολόνια, όπου αποδόθηκαν στρατιωτικές τιμές και από εκεί για το Παρίσι, όπου αναχώρησε για το Σάο Πάολο. Οι σκηνές που εξελίχθηκαν στην πατρίδα του ήταν τραγικές. Όλοι, σε κάθε γωνία, σε κάθε δρόμο έκλαιγαν για τον άνθρωπο που τους έκανε να αισθάνονται υπερήφανοι για την καταγωγή τους. Ολόκληρος ο λαός θρηνούσε. Μερικούς μήνες αργότερα, οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Βραζιλίας κατέκτησαν το Μουντιάλ στις ΗΠΑ και μετά το τέλος του τελικού σήκωσαν ένα πανό, με το οποίο του αφιέρωναν το τρόπαιο…

Η καριέρα του

Από μικρός έδειξε την κλίση του στους μηχανοκίνητους αγώνες. Ο πατέρας του τον στήριζε από τότε καθώς ήταν και ο ίδιος λάτρης των αγώνων ταχύτητας. Το πρώτο του αγωνιστικό καρτ το απέκτησε σε ηλικία 10 ετών και με αυτό συμμετείχε για πρώτη φορά σε τοπικούς αγώνες καρτ μετά από τρία χρόνια, καθώς τότε ήταν πολύ μικρός για να συμμετάσχει.

Σ εκείνον τον αγώνα έτρεχαν πολύ ταλαντούχοι και μεγαλύτεροι από αυτόν οδηγοί, όμως ο Σένα κέρδισε το πρωτάθλημα και μαζί και τις εντυπώσεις. Το 1977 σε ηλικία 17 ετών ήρθε πλέον η ώρα να πάρει μέρος στο πρωτάθλημα καρτ Νοτίου Αμερικής. Εκεί εντυπωσίασε, καθώς κέρδισε στους αγώνες. Το 1978 και το 1980 πήρε μέρος και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καρτ, όμως σε αυτό κατετάγη δεύτερος.

Παρότι δεν κέρδισε δύο συνεχόμενες φορές τον παγκόσμιο τίτλο, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να αλλάξει κατηγορία. 'Eτσι, το 1981 έφυγε από την Βραζιλία για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για την Αγγλία. Εκει πήρε μέρος στο πρωτάθλημα Formula Ford 1600, το οποίο και κατέκτησε. Εκείνη την περίοδο πήρε το όνομα Da Silva, δηλαδή το μητρικό του, κάτι πολύ συνηθισμένο στην Βραζιλία.

Το 1982 κέρδισε και την Βρετανική και την ευρωπαϊκή Formula Ford 2000. Την επόμενη χρονιά έκανε ένα ακόμη βήμα παραπάνω: Μεταπήδησε στην Φόρμουλα 3 με την ομάδα της West Surrey Racing. Σε αυτούς τους αγώνες ως βασικότερο αντίπαλο είχε τον Άγγλο Μάρτιν Μπραντλ (Martin Brundle). Τελικά ο Σένα κέρδισε 9 αγώνες και τον τελευταίο στο Μακάο (Macau) και έτσι κατέκτησε τον τίτλο. Αυτή του η επίδοση έκανε πολλές ομάδες της Φόρμουλα 1 να ενδιαφερθούν γι' αυτόν: Γουίλιαμς, Μακλάρεν, Μπράμπαμ και Τόλμαν τον διεκδίκησαν. Τελικά κατέληξε στην πιο αδύναμη από όλες δηλαδή στην Τόλμαν (Toleman).

Πέρασε από Lotus και ΜακΛάρεν Honda και η τελευταία του ομάδα ήταν η Williams Renault.
Μεγάλος του αντίπαλος ήταν ο Πρόστ. Το 1994, ο Προστ σταματά την καριέρα του ως οδηγός. 'Eτσι ό,τι δεν έγινε 2 χρόνια νωρίτερα, έγινε εκείνη την περίοδο και η Γουίλιαμς απέκτησε τον Σένα. Όλοι στην αρχή της περιόδου είχαν εκτιμήσει άνετη επικράτηση της Γουίλιαμς, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν έτσι, καθώς αν και είχε τρεις pole positions στους τρεις πρώτους αγώνες, όχι μόνο δεν είχε νίκη, αλλά ούτε καν τερμάτισε. Το μονοθέσιο του Σένα είχε εμφανές πρόβλημα υποστροφής και υπερστροφής. Ο Σένα είχε δηλώσει πως τα μονοθέσια είναι πολύ ασταθή, αφότου είχε αφαιρεθεί η ηλεκτρονικά ελεγχόμενη ανάρτηση και πως τα μονοθέσια είχαν γίνει πολύ δύσκολα στην οδήγηση. 'Eδειχνε απογοητευμένος και ξένος στη Γουίλιαμς - έφυγε από την Μακ Λάρεν με στόχο να ξαναπάρει το πρωτάθλημα και αντί αυτού βρέθηκε σε μία ομάδα με ένα αυτοκίνητο "σκέτο κούτσουρο", προσπαθώντας μαζί με τους μηχανικούς να διορθώσει τα σοβαρά προβλήματα.



3 σχόλια:

  1. Μεγάλη ευθύνη για το θάνατό του έφεραν και οι Ιταλοί "first response team" που επίαν με το πάσο τους τζαι εφήκαν τον να πεθάνει ουσιαστικά μέσα στο αυτοκίνητο ενώ επροσπαθούσαν να αθθυμηθούν τι πρέπει να κάμουν σε έτσι καταστάσεις.
    18 χρόνια μετά εν εμάθαν ακόμα: Morosini.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θυμουμαι τζεινη τη μερα. Εβελεπαμε τηλεοραση με τα αδερφια μου. τα αγορια για την ουσια του αθληματος και γω για τους ηχους που ακομα με μαγευουν.. Θυμουμε που δεν μπορουσα να πιστεψω ποσο ευκολα φευγει μια ζωη.. καλη συνεχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Ανώνυμος
    Το συγκεκριμένο Σ/Κ εφαίνετουν ότι εν ήταν καλό αλλά δεν εκάμαν τίποτε ουσιαστικό για να αποφύγουμε τα χειρότερα. Τι να λέμε...

    @Ρουλι Μαρουλι
    Όπως είπα και πιο πάνω, το συγκεκριμένο Σ/Κ εφαίνετουν ότι θα εξελισσόταν τραγικά. Κι όμως δεν έγινε ΤΙΠΟΤΕ για να το αποφύγουμε. Είναι κρίμα κι άδικο που έφυγε τόσο νωρίς ο καλύτερος ίσως πιλότος της Φόρμουλα 1

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...