Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Billy Moore: Living on Death Row


Ήταν το 1974. Ο 22χρονος στρατιώτης Billy Moore επέστρεψε από τη Γερμανία όπου ήταν σε στρατιωτική αποστολή, για να ανακαλύψει ότι η γυναίκα του είχε πάρε-δώσε με ένα έμπορο ναρκωτικών κι ήταν εθισμένη στην ηρωΐνη. 

Για να προστατεύσει τον 3χρονο γιο τους, ο Billy τον πήρε και εγκαταστάθηκε σ' ένα τροχόσπιτο. Οι επιταγές που λάμβανε από το στρατό όμως ήταν στο όνομα της γυναίκας του και θα χρειάζονταν 90 μέρες για να κάνει την αλλαγή ο στρατός και να στέλνει τις επιταγές στο όνομά του.

Ο Billy τους είπε “Δεν έχω 90 μέρες. Έχω το γιο μου μαζί μου τώρα και χρειάζομαι χρήματα για να τον συντηρώ”. Ο Billy ζήτησε βοήθεια από διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς και πίεζε στο στρατό να επισπεύσει τις διαδικασίες για να πάρει τα χρήματά του. Κανείς δεν βοηθούσε.

“Οι λογαριασμοί άρχισαν να μαζεύονται. Ζούσαμε σε ένα τροχόσπιτο, χωρίς έπιπλα, χωρίς φαγητό. Είχα φτάσει σε σημείο απελπισίας” λέει. Τότε, ένας φίλος του Billy’, του έδωσε μια πληροφορία για κάποιον ο οποίος -όπως του έιπε χαρακτηριστικά- είχε $20,000 με $30,000 μετρητά στο σπίτι του. Ο Billy δεν είχε ποινικό μητρώο, αλλά η διάρρηξη έμοιαζε σαν η μόνη λύση για τα οικονομικά αδιέξοδα του. 

Ένα βράδυ, πήρε την απόφαση και διέρρηξε την οικία. Ψάχνοντας στο σκοτάδι, ένιωσε κάτι να τον χτυπά στο πόδι. Ήταν πυροβολισμός από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού.

“Με τρόμαξε ο ήχος και τράβηξα το πιστόλι που είχα στην τσέπη μου και πυροβόλησα προς το μέρος που ακούστηκε ο κρότος. Στη συνέχεια άκουσα κάποιον να πέφτει. Έκανα δυο βήματα προς τα πίσω κι ένιωσα το κορδόνι της λάμπας να χτυπά στο πρόσωπό μου. Το τράβηξα και άναψα το φως. Κι έτσι είδα τον κύριο Stapleton ξαπλωμένο στο πάτωμα μπρούμυτα. Έψαξα το παντελόνι του. Υπήρχαν δύο πορτοφόλια γεμάτα χρήματα. Πήρα τα πορτοφόλια και το όπλο. Βγήκα από το σπίτι και πήγα στο αυτοκίνητο μου, πέταξα τα πορτοφόλια και το όπλο μέσα στο αυτοκίνητο.” 

Την επομένη, η αστυνομία χτύπησε την πόρτα του Billy.

“Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι, είναι τον εαυτό μου ξαπλωμένο στο έδαφος με 6 καραμπίνες στο πρόσωπό μου.”  λέει ο Billy. “Μία κίνηση να κάνεις και σε σκοτώσαμε, μου είπαν. Κατάλαβα τότε ότι αυτό ήταν, η ζωή μου και η ζωή του παιδιού μου είχε καταστραφεί. Μόλις είχα καταστρέψει τις ζωές ολονών, όχι μόνο της δικής μου οικογένειας, αλλά και της οικογένειας του κύριου Stapleton.”

Στη δίκη του, ο Billy ομολόγησε ενοχή σε διάρρηξη και ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού. Ο δικηγόρος του ήταν πεπεισμένος ότι ο πελάτης του θα καλείτω να εκτίσει ποινή φυλάκισης με δικαίωμα έφεσης.

“Στάθηκα στο εδώλιο και εξήγησα στο Δικαστή τα πάντα όσα συνέβησαν. Του είπα πόσο μετανιωμένος ήμουν, ότι ο φόνος δεν ήταν προγραμματισμένος κι ότι δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Το έκανα όμως και γι' αυτό ομολογώ την ενοχή μου. Είμαι υπεύθυνος για αυτό. Ο Δικαστής μου είπε, ‘Είναι προς τιμή σου που ομολόγησες την ενοχή σου. Έπραξες σωστά που δεν ανάγκασες το Δικαστήριο να ξοδέψει πολλά χρήματα σε δίκη. Παρόλα αυτά, την Παρασκευή 13 Στεπτεμβρίου, μεταξύ 10:00 π.μ. και 02:00 μ.μ. θα εκτελεστείς.”

Ο Billy οδηγήθηκε στο κελί στο οποίο θα περνούσε τους τελευταίους 3 μήνες της ζωής του.

“Ο πόνος και η ενοχή ήταν τόσο έντονα που ένιωθα ότι το μόνο πράγμα που θα με βοηθούσε θα ήταν η αυτοκτονία. Βρέθηκα έτσι ξαπλωμένος με μια ξυριστική λεπίδα στο λαιμό μου. Δεν είχα ποτέ προηγουμένως ακούσει το Θεό να μιλάει, ούτε σε εκκλησία, ούτε πουθενά. Κι όμως ήμουν εκεί στο κελί μου μόνος μου στο σκοτάδι και ακούω μια φωνή να μου λέει: ‘Αν είσαι τόσο αναστατωμένος και λυπημένος για το θάνατο κάποιου, γιατί πας να το ξανακάνεις;’ Σηκώθηκα πάνω, γνωρίζοντας ότι αυτό που μόλις συνέβηκε ήταν του Θεού” λέει ο Billy.

Η καταδίκη του Billy συγκλόνισε την οικογένεια του. Η θεία του ήταν χριστιανή και προσευχόταν να αποδεχθεί ο Billy τον Ιησού ως σωτήρα του. Ζήτησε από ένα γνωστό της πάστορα να επισκεφθεί τον ανηψιό της στη φυλακή, μέρες πριν από την ημερομηνία της εκτέλεσης του. Ο Billy θυμάται καθαρά τα λόγια του πάστορα.

“’Θέλουμε να ξέρεις ότι ο Ιησούς Χριστός σε αγαπάει και ότι ο Θεός είναι ένας δίκαιος Θεός,’ είπε, ‘και σε αγαπούμε κι εμείς επίσης.’ Δεν είχα ξανακούσει για τον Ιησού από την οπτική πλευρά που αυτοί μου μίλησαν,” είπε ο Billy. “Και μπορούσα να νιώσω το Άγιο Πνεύμα. Δεν ήξερα τί ήταν, αλλά ένιωθα αυτή τη γαλήνη όταν μου έλεγαν ότι ο Θεός με αγαπάει. Ήξερε τί έκανα κι όμως εξακολουθούσε να με αγαπάει. Αυτό με συγκλόνισε.”

Ο Billy προσευχήθηκε μαζί τους. Την ίδια μέρα βαφτίστηκε και κατάλαβε ότι μια αλλαγή είχε ήδη γίνει.

“Η ενοχή για το έγκλημα είχε φύγει. Όχι η μνήμη, ακόμα το θυμάμαι. Αλλά η ενοχή που ο Σατανάς χρησιμοποιούσε για να με σκοτώσει κι εμένα, είχε φύγει,” εξηγεί ο Billy. “Επιτέλους είχα γαλήνη. 

Επιστρέφοντας στο κελί μου, έσταζα νερά. Οι άλλοι κρατούμενοι με ρωτούσαν ‘Τί σου συνέβη;’”

“’Βαφτίστηκα,’” τους απαντούσε ο Billy.

“‘Ναι καλά, αν θα εκτελούμουν κι εγώ σε μια βδομάδα, θα βαφτιζόμουν επίσης!’ απάντησε κάποιος κοροϊδευτικά.

Του είπα ‘Μπορείς να λες ότι θέλεις. Εγώ έκανα επιτέλους κάτι που ξέρω ότι ήταν σωστό. Ξέρω ότι αυτό είναι κάτι που έπρεπε να κάνω.’”

Οι 13 του Σεπτέμβρη είχαν φτάσει κι ο Billy ετοιμαζόταν να πεθάνει.

“Περίμενα να με πάρουν για την εκτέλεση. Η Παρασκευή πέρασε. Τίποτα δεν έγινε” λέει ο Billy. “Δεν ξέρω τί συμβαίνει, αλλά σ' ευχαριστώ Θεέ μου που δεν έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει σήμερα.”

Ο δικηγόρος του Billy ξέχασε να τον ενημερώσει ότι η υπόθεση του πήγε σε αυτόματη έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Georgia. Του δόθηκε νέα ημερομηνία εκτέλεσης. Αλλά η υπόθεση του πήγε σε νέα έφεση. Σε διάστημα 16 και μισό ετών, ο Billy πήρε 13 ημερομηνίες εκτέλεσης, κι όλες αναβλήθηκαν. Ο Billy μελετούσε τη Βίβλο και δίδασκε κι όλας τη Βίβλο σε άλλους κρατούμενους. Κατάφερε μάλιστα να πάρει και το Bachelor's του από ένα κολέγιο. Αλλά όσο και να γέμιζε τις μέρες του, στο μυαλό του υπήρχε πάντα η σκέψη του αναπόφευκτου: μια μέρα, σαν τις 13 προηγούμενες φορές που πήρε το δρόμο για την ηλεκτρική καρέκλα, θα τον έδεναν και θα τον εκτελούσαν.

Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ 

Μετά από 16 και μισό μακρά χρόνια στο Death Row, η τελική ημερομηνία εκτέλεσης του Billy Moore ορίστηκε για τις 24 Μαΐου του 1984. Χωρίς δικαίωμα για άλλη έφεση. Χωρίς άλλη δίκη. Χωρίς άλλη αναβολή. Μερικές βδομάδες πριν την εκτέλεση, ένιωσε ότι υπήρχε ένα ακόμη πράγμα που έπρεπε να κάνει. Να γράψει μία απολογητική επιστολή στην οικογένεια του θύματος.

“Πώς γράφεις σε κάποιο για να απολογηθείς που σκότωσες τον πατέρα ή τον αδερφό ή τον θείο του;” αναρωτήθηκε ο Billy. “Το γράμμα ήταν απλό. Είπα, ‘Αν μπορείτε μέσα στην καρδιά σας να με συγχωρέσετε θα το εκτιμούσα. Αλλά αν όχι, θα το δεκτώ και σας καταλαβαίνω γιατί κι εγώ αν ήμουν στη θέση σας, δεν θα με συγχωρούσα’. 

Άρχισα να λαμβάνω απαντητικές επιστολές, όπου μου έλεγαν ότι είναι χριστιανοί και ότι με συγχωρούν. Τους έγραψα πίσω ευχαριστώντας τους για τη συγχώρεση και μου απάντησαν εκ νέου και αρχίσαμε να ανταλλάζουμε επιστολές εβδομαδιαία.”

Η μέρα είχε φτάσει όταν ο Billy μεταφέρθηκε στο κελί εκτέλεσης. Θα έμενε εκεί για 72 ώρες πριν οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα.

“Όταν πήγα στο γραφείο του υπεύθυνου μου είπε, ‘Αυτό είναι το έγγραφο της εκτέλεσης σου, διάβασέ το. Αυτό κάνει τα πράγματα τελειωτικά. Μετά που θα σε σκοτώσουμε, τί θέλεις να κάνουμε με το σώμα σου; Μπορούμε να το θάψουμε εδώ ή μπορεί η οικογένεια σου να έρθει και να το πάρει.’ Είναι σαν να προετοιμάζεσαι για την κηδεία κάποιου, αλλά στην πραγματικότητα είναι η δικιά σου", λέει ο Billy.

Επιστρέφοντας στο κελί εκτέλεσης, ο Billy κυριεύτηκε από φόβο.

“Βρήκα ένα εγχειρίδιο με το τί συνέβηκε σε διάφορους άνθρωπους όταν εκτελέστηκαν. Πώς πετάχτηκαν τα μάτια τους έξω, πώς έτριζαν τα δόντια τους, πώς έπαιρνε φωτιά το δέρμα τους, πώς ουρούσαν ή αφόδευαν πάνω τους. Όλα αυτά περνούσαν από το μυαλό μου,” εξηγεί ο Billy. “Και σκεφτόμουν, ‘Θεέ μου, αυτό είναι που θα συμβεί; Όταν θα με χτυπήσει το ρεύμα, θα με σκοτώσει ακαριαία ή θα βασανιστώ;’”

Ο Billy προσπάθησε να παραμείνει ψύχραιμος. Διάβασε τη Βίβλο του αλλά ο τρομακτικός πόνος στη σκέψη του τί θα γινόταν σε λίγο, δεν τον άφηνε να συγκεντρωθεί στην προσευχή του.

“Η μυρωδιά σε αυτό το χώρο ήταν απαίσια. Μπορούσες να μυρίσεις το αντισηπτικό, αλλά μπορούσες να μυρίσεις και καμένη σάρκα. Μπορούσες να μυρίσεις το θάνατο εκεί μέσα,” λέει χαρακτηριστικά ο Billy.

Ο Billy έβαλε τα δυνατά του και προσπάθησε να συγκεντρωθεί στο Θεό και να παραμείνει ψύχραιμος. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνέβει κάτι που μετέτρεψε τη συγκέντρωσή του σε θυμό. Ήταν μια επιστολή από την πρώην σύζυγο του, η οποία ομολογούσε ότι ο Billy Jr. δεν ήταν στην πραγματικότητα δικό του παιδί.

“Διαβάζοντας αυτό, ένιωσα σαν να με είχε χτυπήσει στο στομάχι ο Mike Tyson,” λέει. “Όλος ο αέρας χάθηκε από μέσα μου. Θα πάθω ανακοπή καρδιάς και θα πεθάνω.”

Καθώς πάλευε για να ανακτήσει τον έλεγχο των σκέψεων του, άκουσε και πάλι μια φωνή να του λέει: “Δεν θα πεθάνεις, αλλά θα ζήσεις και θα κυρήξεις το Λόγο του Θεού.” 

“Ρώτησα, ‘Θεέ μου, Εσύ είσαι; Μου λες ότι δεν θα εκτελεστώ;’ “Είπα στο Θεό, ‘Θεέ μου, πώς θα το αντιμετωπίσω αυτό; Πώς θα το δεκτώ;’ Και τότε σκέφτηκα, ‘η Πίστη έρχεται ακούγοντας.’ Είπα, ‘ΟΚ, πρέπει να το επαναλάβω αυτό.’ Άρχισα να περπατώ πάνω-κάτω μέσα στο μικρό κελί λέγοντας, ‘Ο Ιησούς είπε ότι δεν θα πεθάνω αλλά θα ζήσω και θα κυρήξω το Λόγο του Θεού.’ Ο φύλακας τον ρώτησε, ‘Τί είπες;’ Απάντησα, ‘Ο Ιησούς είπε ότι δεν θα πεθάνω αλλά θα ζήσω και θα κυρήξω το Λόγο του Θεού.’ Μου είπε, ‘Τί σε κάνει να πιστεύεις ότι θα ζήσεις;’ Του είπα, ‘Ο Ιησούς είπε ότι δεν θα πεθάνω αλλά θα ζήσω και θα κυρήξω το Λόγο του Θεού.’

Οι φύλακες πήρεν τον Billy κι άρχισαν να τον ετοιμάζουν για την εκτέλεση. Ετοιμάζονταν να του ξυρίσουν το κεφάλι όταν τους διέκοψαν.

“Ο λοχίας βγήκε από το γραφείο και είπε, ‘Τί του κάνετε;’ Απάντησαν, ‘Θα του ξυρίσουμε το κεφάλι.’ Αυτός απάντησε, ‘Όχι δεν θα το κάνετε. Μόλις έλαβα ένα τηλεφώνημα από το Eleventh Circuit Court of Appeal”.

Ο Billy πήρε απαλλαγή εκτέλεσης 7 ώρες και 15 λεπτά πριν την καθορισμένη ώρα εκτέλεσης. Αυτό που δεν ήξερε ο Billy ήταν ότι η οικογένεια του θύματος, όχι απλά τον συγχώρεσε, αλλά -μαζί με διάφορες άλλες τοπικές ομάδες ανθρώπων- έκαναν αίτημα σε δικαστήρια για την απελευθέρωση του Billy! Έμεινε άλλα 6 χρόνια στη φυλακή και στις 8 Νοεμβρίου του 1991, ο Billy Moore αποφυλακίστηκε

Ο Billy είναι τώρα παντρεμένος και ταξιδεύει στον κόσμο μιλώντας για τη δύναμη της συγχώρεσης. Διατηρεί πολύ καλή επαφή τόσο με την οικογένεια του θύματος, όσο και με τον Billy Jr.

“Ο Ιησούς με συγχώρεσε,” είπε, “και με τον ίδιο τρόπο, η ίδια δύναμη επεκτείνεται σε όλους μας. Πολλοί νομίζουν ότι είμαι ξεχωριστός και ότι ο Θεός έκανε κάτι το ξεχωριστό με μένα. Αλλά όταν το σκεφτούμε, έκανε κάτι ξεχωριστό για όλους μας όταν σταυρώθηκε για μας. Όπως είπε κι ο Ίδιος, ‘Πατέρα, συγχώρεσέ τους, δεν γνωρίζουν τί κάνουν.’”





πηγή

6 σχόλια:

  1. Δεν μπορώ να διανοηθώ να βλάψουν δικό μου και να φτάσω σε τέτοιο σημείο συγχώρεσης....είναι η υπέρτατη κατάκτηση πράγματι. Θενξ πάντως για την ιστορία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δύσκολο πράγμα η συγχώρεση, αλλά πόσο σπουδαίο αλήθεια!

      Διαγραφή
  2. ένοιωθα απελπισία όσο εδιάβαζα το καίμενο σου. ο άθρωπος εν έφταιε αλλά επήεννε που το κακό στο χειρότερο.
    αλλά ούτε εγώ εν θα εσυγχωρούσα κάποιον αν έκαμνε κακό σε κάποιον δικό μου, κάποιον που δεν έφτεε σε τίποτε. κάποιον που πιθανόν να τον εβοήθαν αν το εζητούσε με ειλικρίνια.
    επίσης, εν πιστεύκω ότι εν ο θεός που τον έσωσε. πιστεύκω ότι εσώσαν τον άλλοι αθρώποι τζαι ο εαυτός του. ο θεός ήταν απλά το κοινό σημείο όλων.
    σέβουμαι την άποψη του κάθε ενός, εν θα πω ποτέ ότι εν πιστεύκω, απλά έτσι εν η άποψη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την ιστορία τούτη δεν την έβαλα για να τονίσω την ύπαρξη του Θεού. Η πίστη εν τζίνο που έδωκε τη δύναμη στον Billy Moore να σηκώσει το σταυρό τζαι να αντέξει όσα άντεξε. Ονόμαστο Θεό, ονόμαστο Βούδα, ονόμαστο Αλλάχ, ονόμαστο Δία, ονόμαστο όπως θέλεις. Η πίστη σε ένα Θεό, σε τζίνη την "ανώτερη δύναμη" αν θέλεις, εν τζίνο που μας διά τη δύναμη να αντέξουμε.

      Η ιστορία η συγκεκριμένη άρεσε μου που διάφορες πτυχές. Που τη πτυχή της πίστης τζαι της υπομονής, που τη πτυχή της συγχώρεσης, που τη πτυχή της ψυχικής δύναμης να αντέξει κάποιος 16 τόσα χρόνια στο Death Row. Δίπλα που την ηλεκτρική καρέκλα στην οποία επήραν σε τζαι εφέραν σε πίσω 13 φορές...

      Διαγραφή
  3. Διάβαζα και ένιωθα έναν κόμπο στο στομάχι , ένιωθα πως η ελπίδα εν τζιαμε και θα πεθάνει τελευταία αλλά εν περίμενα έτσι εξέλιξη. Νασε καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...