Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Recovering your faith in humanity

Έκαμεν την αρχή η Moonlight με τούτη την ανάρτηση της.
Συνεχίζω...



Στον καθένα μπορεί να τύχει να ξεχάσει ανοικτό το παράθυρο του αυτοκινήτου του το βράδυ. Δεν βρίσκουν όλοι όμως τέτοιο σημείωμα...



Κατά τη διάρκεια του τυφώνα Sandy στις ΗΠΑ...



Κάποιος πλήρωσε για 2 επιπλέον ώρες στάθμευσης και κάποιος άγνωστος απέφυγε την κλήση...



Δε νομίζω να χρειάζονται επιπλέον σχόλια...



Το καθαριστήριο "Plaza Cleaners" στο Πόρτλαντ προσφέρει δωρεάν καθαρισμό ρούχων σε άνεργους οι οποίοι θα πάνε για συνέντευξη προσπαθώντας να βρουν δουλειά...



Random act of kindness...



:)



Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις...



Όντως!



Κάποιος άγνωστος άντρας με καπέλο και γυαλιά μπήκε σ' ένα Πανεπιστήμιο κι άρχισε να μοιράζει φάκελους σε άγνωστους φοιτητές...



Ένα νεαρό ζευγάρι πήγε μαζί με το ενός έτους παιδάκι τους για δείπνο. Αυτός ήταν ο λογαριασμός που έλαβαν όταν ζήτησαν να πληρώσουν...



Αυτό το πορτοφόλι το βρήκε κάποιος στο ποτάμι πίσω από το σπίτι του. Το μόνο στοιχείο που βρήκε ήταν μια διεύθυνση στην οποία ταχυδρόμησε το πορτοφόλι. "Δεν ζητώ καμία ανταμοιβή, γι' αυτό και κρατώ την ανωνυμία μου. Σου ζήτώ όμως να διατηρήσεις την πίστη σου στην ιδέα ότι υπάρχει καλοσύνη στην ανθρωπότητα. Ότι υπάρχουν κάποιοι, έστω και λίγοι, άνθρωποι που νοιάζονται για τους άλλους...". Αυτά έγραφε -μεταξύ άλλων- το σημείωμα που συνόδευε το πορτοφόλι...



Έστω. Κάποιο παιδάκι ίσως το ψάχνει...


33 σχόλια:

  1. Απίστευτα συγκινητικό Ινβίκτε μου. Όταν σπούδαζα στην Αγγλία μου έπεσε το πορτοφόλι μου και μια βδομάδα μετά με πήρε η Αστυνομία να μου πει ότι κάποιος το παρέδωσε. Είχε μέσα ένα κίτρινο σημείωμα: "hope this gets safely back to you". To έχω ακόμα στο πορτοφόλι μου να μου θυμίζει την καλοσύνη των ανθρώπων που δεν χάθηκε και το φέρω βαρέως που δεν έστειλα ποτέ την ευχαριστήρια επιστολή που έγραψα.

    Σε ευχαριστώ για το αισιόδοξο ποστ, μου έφτιαξες τη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις


    1. i think u just screwed the post for me

      Διαγραφή
    2. Εν καλά που σου λαλεί ρε! Τί τα θέλεις τα κεφαλαία; Εν σαν να φωνάζεις αφού :|

      Διαγραφή
    3. Ακούστηκε λίγο πολύ IRC το ότι φωνάζει...

      Διαγραφή
  3. Είδες τούτοι εμπήκαν σε κόπο ασπούμε, εγώ ένα τηλέφωνο έκαμα. Εν η δική της στάση που με εξέπληξε. Που άλλοι ζητούν σου να κάμεις actual δουλειά τζαι μετά εν σου απαντούν καν το τηλέφωνο. Πριν λίο καιρό ήμουν σε ένα κατάστημα. Εμπήκε μια μέσα, εζήτησε του παιδιού τζιαμέ να τη βοηθησει με κάτι (που ήταν η δουλειά του) τζαι λαλεί του μπάι τζαι φέφκει. Έμεινα μαλάκας. Λαλώ του έφυεν έτσι; Εν ερώτησε τι οφείλει; Εγώ είμαι ο μαλάκας της υπόθεσης που πάντα ρωτώ; Αν πάει σε γιατρό συμβουλευτικά έννα κάμει το ίδιο πράμα;

    Πάντως εν πολλά όμορφες πράξεις, όντως. Εγώ είπα να κάμω κάτι κιούτ στους γείτονες πριν τες γιορτές αλλά έτσι που εγίναμεν φοούμαι λίο να κοντέψω σε ξένα σπίτια...

    Αλλά σκέφτου αν ήμασταν ούλλοι έτσι πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος! Τζινος που λαλεί κάμε το τζι εσύ κάποια στιγμή σε κάποιον εθύμισε μου την ταινία το pay it forward by the way. Have a look!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν μετακομίσαμε στο σπίτι που τώρα μένουν οι γονείς μου, θυμάμαι μια μέρα που χτύπησε το κουδούνι. Ανοίξαμε την πόρτα κι είδαμε ένα μεσήλικα κύριο με άσπρα μαλλιά και άσπρα γένια. Κρατούσε ένα ποτήρι κι ένα μπουκάλι Johnny Walker. Του είπαμε να περάσει, μπήκε μέσα και μας συστήθηκε.

      "Είμαι ο κύριος Γιώργος" μας είπε. "Είμαι ο μουχτάρης της γειτονιάς" συνέχισε χαριτολογώντας και είπε στον πατέρα μου να πιάσει κι εκείνος ένα ποτήρι να πιουν μαζί ένα ποτό για να μας καλωσορίσει στη γειτονιά. "Ό,τι προβλήματα έχετε να έρχεστε σε μένα" μας είχε πει πριν φύγει. Και όντως, άμα υπήρχε κάποιο θέμα με οτιδήποτε ήταν αυτός που αναλάμβανε να μαζέψει υπογραφές και να πάει π.χ. στο Δήμο για διάφορα αιτήματα/παράπονα κλπ.

      Ο κύριος Γιώργος έκανε την ίδια "βόλτα" στα σπίτια της γειτονιάς που και που, συνήθως τα Χριστούγεννα. Να 'ναι καλά εκεί ψηλά που είναι τώρα...

      Διαγραφή
    2. Εν τόσο απλό, μόνο τζαι μόνο ότι έχει τόσο κόσμο πίσω σου που σε αθυμάται τζαι μνημονεύκει σε.....έννεν λίο πράμαν... :)

      Διαγραφή
    3. Εν τόσο απλό όντως πολλές φορές

      Διαγραφή
  4. "Whoever you are, I have always depended on the kindness of strangers"
    Blanche DeBois Λεωφορείο ο Πόθος.

    Αγαπημένο θεατρικό της αδερφής μου τζαι οταν δει ετσι πραματα πάντα λαλεί μου τουτη την ατάκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ktino
    en ekatalava to comment sou?

    poli oreo invictus
    she

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολλά συγκινητικό! Εν κάτι τέτοια που με συνταράζουν τζιαι θυμίζουν μου τι σημαίνει ανθρωπιά.

    οκ.. μπορεί να μεν φακκούμεν πόρτες αγνώστων αλλά κάτι που θα έρθει στο δρόμο μας εν καλά να κάμνουμεν ότι μπορούμε για να βοηθήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι ασήμαντο για μας, μπορεί ναν ο κόσμος ούλλο για κάποιον άλλο...

      Διαγραφή
  7. Ανιδιοτέλεια...plus παίζεις το "θεό" για μια στιγμή... :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Περκει δει κανενας το αυτοκινητο μου ετσι που εν τοοοοοσο λεσhι, τζαι λυπηθει με, τζαι πλυνει μου το...

    Θα τον ευγνωμονω αιωνιως! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ινβίκτε, μόλις έγινε share στο Facebook μου. Πολύ ωραίο ποστ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τί ωραία ανάρτηση,πολλά συγκινητική. Εν τζείνον το ζεστόν αίσθημα που νοιώθεις άμαν σου φερθεί κάποιος άγνωστος με τόση καλοσύνη τζαι άμαν φερθείς τζαι εσύ σε κάποιον άλλον έτσι. Τζαι εν πολλά λλίοι τζείνοι που εν θα ανταποκριθούν θετικά σε κάτι τέθκιον.

    Επίσης, συμφωνώ απόλυτα με το "κτινό" και επαναδιατυπώνω: Άνθρωπε, αγάπα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...