Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Του τίτσιρου τα νέα [1]

Μουσικές γνώσεις

Όπως έχω πει και πιο παλιά, παρακολουθώ τη συμπεριφορά των αναγνωστών του μπλόγκ. Κυρίως παρακολουθώ το τί ψάχνουν οι αναγνώστες στις διάφορες μηχανές αναζήτησης για να καταλήξουν εδώ μέσα. Αυτό με βοηθά στο να αφουγκραστώ τις ανάγκες του αναγνωστικού κοινού μου και να προσφέρω περιεχόμενο όσο το δυνατό πιο κοντά στα θέλω των αναγνωστών.

Πέραν πάσης αμφιβολίας, οι αναγνώστες μου είναι άτομα που ενδιαφέρονται να μάθουν πράγματα. Είναι άτομα που ψάχνουν και αναζητούν χρήσιμες πληροφορίες. Αναζητούν παντού και πάντοτε τη γνώση.

Θα μπορούσα να εξηγήσω γιατί λέμε το
χέσιμο mayday, αλλά δεν είναι της παρούσης!


Αντιλαμβανόμενος λοιπόν την έκδηλη ανάγκη των αναγνωστών μου για γνώση, προχωρώ με ένα ενημερωτικό ποστ. Θα σου μάθω λοιπόν, 11 (μάλλον απογοητευτικά) δεδομένα που ίσως δεν ήξερες για τη μουσική...

1. Οι Creed έχουν πουλήσει πιο πολλούς δίσκους στις ΗΠΑ απ' ότι ο Jimi Hendrix


2. Οι Led Zeppelin, οι REM, και οι Depeche Mode δεν είχαν ποτέ τραγούδι στην κορυφή των charts. Η Rihanna έχει 10


3. Το “Tik-Tok” της Ke$ha πούλησε περισσότερα αντίτυπα από οποιοδήποτε single των Beatles


4. Το “Low” της Flo Rida έχει πουλήσει 8 εκατομμύρια αντίτυπα. Τον ίδιο αριθμό όπως και το “Hey Jude” των Beatles


5. Το “I Gotta Feeling” των Black Eyed Peas είναι πιο δημοφιλές από οποιοδήποτε τραγούδι του Elvis ή των Simon & Garfunkel


6. Το “Falling Into You” της Celine Dion πούλησε περισσότερα αντίτυπα από οποιοδήποτε δίσκο των Queen, των Nirvana, ή του Bruce Springsteen


7. Το ίδιο ισχύει και για το “Come On Over” της Shania Twain

8. Η Katy Perry έχει το ίδιο ρεκόρ με τον Michael Jackson όσον αφορά τα πιο πολλά "number one singles" από ένα άλμπουμ


9. Η Barbra Streisand έχει πουλήσει περισσότερους δίσκους (140 εκατομμύρια) από τους Pearl Jam, τον Johnny Cash, και τον Tom Petty μαζί


10. Το “Some Gave All…” του Billy Ray Cyrus πούλησε 20 εκατομμύρια αντίτυπα. Περισσότερα από οποιοδήποτε άλμπουμ του Bob Marley


11. Οι πρωταγωνιστές του “Glee” είχαν περισσότερα τραγούδια στα chart από τους Beatles



Make + Key = MaKey MaKey!

Make anything into a key



Περισσότερες πληροφορίες [εδώ]

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Το αυτοκίνητον

Ήταν που λες τέσσερις γνωστοί. Φίλους εν τους λαλείς, αλλά ήταν γνωστοί μεταξύ τους. Μιαν καλημέραν ελαλούσαν την εν πάσει περιπτώσει. Ο Μάριος, ο Γιαννάκης, ο Δημήτρης τζαι η Ιωάννα.

Φτείρες κοττημένες τζαι οι τέσσερις τους αλλά εθέλαν οπωσδήποτε τζινούρκον αυτοκίνητον. Δύσκολοι τζαιροί όμως, οικονομική κρίση, οι τράπεζες εν διούν δάνεια. Οπόταν εσκεφτήκαν να σμίξουν τα κουτσιά τους τζαι να τα ποσώσουν να παν να πιαν το αυτοκίνητο, αρκές του 2013 μετά που εννα πιαν τζαι τον 13ον...

Βρέθουνται λοιπόν οι τέσσερις τους να συζητήσουν για το όλο εγχείρημα.

Συμφωνούν αρχικά σε μια θεμελιώδη αρχή: θέλουμεν έναν αυτοκίνητον που να μεν τραβά ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Να στέκει στο κέντρο του δρόμου, ούτε στην αριστερή άκρα της λωρίδας κυκλοφορίας, ούτε στη δεξιά, θέλουμε μιαν ενδιάμεση κατάσταση.

Τζαι αφού εσυμφωνήσαν τζαι οι τέσσερις στη βασική τούτη αρχή, εμπήκαν στα περεταίρω. Τζαι επειδή το θέμαν του αυτοκινήτου είναι κρίσιμο θέμα τζαι επηρεάζει τες ζωές όλων, αποφασίσαν να το κουβεντιάσουν το θέμαν ο καθένας με τους γνωστούς του τζαι να κάτσουν μετά μαζί να τα βάλουν κάτω τα δεδομένα τζαι να συμφωνήσουν σε μια κοινή διακύρηξη για το τί αυτοκίνητο θέλουν. Να τα έχουν κάτω γραπτώς, να κάμνουν δουλειές σωστές για να μεν υπάρξουν τυχόν παρεξηγήσεις στο μέλλον. Οι καλοί λοαρκασμοί κάμνουν τους καλούς φίλους άλλωστε.

Μετά που χρονοβόρες τζαι επίπονες συζητήσεις τζαι συσκέψεις, εκαταλήξαν τελικά σε μια κοινή διακύρηξη η οποία πάνω-κάτω εσυνοψίζετουν στα εξής:

- Το παλιόν το αυτοκίνητον φταίει για ούλλα. Έπαιρνεν μας που κακοτοπιάν σε κακοτοπιάν τζαι οι ανύπαρκτες κόντρα σούστες, ετσακκίσαν τα κόκκαλα των επιβατών. Θέλει άλλαμαν.

- Το νέο αυτοκίνητο πρέπει να είναι διζωνικό (να έshει διπλές ζώνες ασφαλείας δηλαδή), δικοινοθηκό (να έshει δύο κοινές θήκες για τσακμάτζια, πέννες τζαι kleenex δηλαδή) τζαι να είναι πομισιάρικον. Επίσης, πρέπει να είναι σαλούν.

- Ο Δημήτρης πάντα εδιαφώνεν τζαι πάντα θα διαφωνεί με την επιλογή του σαλούν. Εν πάγια θέση του τούτη τζαι ως εκ τούτου διαχωρίζει τη θέση του. Επειδή όμως συμφωνεί με τα υπόλοιπα, αποτελεί ενεργό μέρος της ομάδας. Επίσης, όποτε η "ομάδα" αναφέρεται στη λέξη "σαλούν", ο Δημήτρης θα διαφωνεί.

Τζαι αφού εκαταλήξαν στα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου που χρειάζουνται, είπαν να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο που είναι η μάρκα τζαι το μοντέλο του αυτοκινήτου που θέλουν να πιάσουν.

Η Ιωάννα είπεν ότι εν θέλει να προτείνει κάποιο μοντέλο γιατί έshει εμπιστοσύνην τους υπόλοιπους. Εν άντρες άλλωστε τζαι όλον τζαι κάτι περίτου θα καταλαβαίνουν που αυτοκίνητα.

Ο Δημήτρης εισηγήθηκεν το Φίατ το Μιραφιόρι, το Όπελ το Ασκόνα το χάchπακ τζαι το Σουζούκι το Σαμουράϊ το ψηλό. Δοκιμασμένα μοντέλα.

Ο Γιαννάκης εισηγήθηκεν το Μάστα 323 το χάchπακ, το Ώστιν το Μοντέκο τζαι το Σουπαρού το Λέκασυ. Μοντέλα γνώριμα στην κυπριακή αγορά, δοκιμασμένα.

Ο Μάριος είπεν τους να το σκεφτεί τζαι να τους πει.

Οι μέρες επερνούσαν τζαι εν επροχώραν το θέμαν. Εν το μεταξύ μια παλιά καραβάνα στο χώρο, η Λάτα, εισηγήθηκεν του Μάριου να συνεργαστούσιν. Βέβαια η Λάτα εδιαφώναν με την κοινή διακύρυξη της παρέας αλλά ο Μάριος είπεν του ντήλερ να το φήκει πάνω του το πράμαν τζι εννα τα κανονίσει.

Μιαν καλήν πρωΐαν βρέθουνται οι τέσσερις τους τζαι -ως δια μαγείας- καταλήγουν στο επιθυμητό μοντέλο! Στο Νίσσαν Πριμέρα που εν στη βιτρίνα της Κεραυνός Αυτοκίνηση Λτδ.

Ανακοινώνουν σε φίλους τζαι γνωστούς με χαράν ότι αποφασίσαν να πιάσουν το Πριμέρα της Κεραυνός Αυτοκίνηση Λτδ. Η Λάτα ετσούνιασεν αλλά εν είπεν τίποτε.

Πιάννουν που λες σιερκές οι τέσσερις τους τζαι ισιώννουν για την Κεραυνός Αυτοκίνηση Λτδ. Μπαίννουν μέσα, βρίσκουν τον κύριο Μάκη που εν ο διευθυντής πωλήσεων τζαι λαλούν του το και το.

"Ε μα έναν λεπτόν ρε κοπέλλια!" λαλεί τους ο Μάκης. "Ποιός σας είπεν πως εν για πούλημεν το Πριμέρα; Τούτον εν δικό μου, έφηκεν μου το ο μακαρίτης ο τζύρης μου τζι εν το πουλώ, έshει συναισθηματικήν αξίαν."

Βρε αμάν, βρε ζαμάν, ανένδοτος ο Μάκης!
(άβρατινί, λαλεί πουμέσα του ο ντήλερ της Λάτα).

Πίσω στες συζητήσεις. Συσκέψεις επί συσκέψεων.
Ο Δημήτρης εισηγείται ένα Σουζούκι Σουΐφτ το οποίον έshει τζαιρό που διαφημίζεται ότι εν για πούληση.

"Έννεν τωρασινόν μοτέλλον, εδοκιμάστηκεν στην αγορά..." λαλεί ο Δημήτρης.

"Προχτές στο κύρηγμα της λειτουργίας εμίλησεν ο Αρχιεπίσκοπος τζι είπεν -μεταξύ άλλων- ότι εν πολλά καλόν αυτοκίνητον το Σουΐφτ..." συμπληρώννει ο Γιαννάκης.

Ο Μάριος εν πείθεται. Εν θέλει το Σουΐφτ.

"Θα επανέλθω" λαλεί τους.

Πιάννει τηλέφωνο τον φίλο του τον Νικόλα να ρωτήσει τη γνώμη του.

"Σουΐφτ καρφωτόν σιόρ!" λαλεί του ο Νικόλας. "Έννεν ούτε μεγάλον, ούτε μιτσήν, κουμαντάρεται εύκολα. Εν γύρνει ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Κατ' ακρίβειαν γύρνει όπου θέλεις εσύ να γύρει..." τονίζει του ο Νικόλας.

"Εσκέφτουμουν για το Γιούκο το Ζάσταβα εγώ" λαλεί του ο Μάριος.

"Μα ποιόν Ζάσταβα σιόρ; Για όνομαν του Θεού πιον! Πού το αθθυμήθηκες τούτον;" αναρωθκιέται ο Νικόλας.

Όπως τζαι να' shει το πράμαν όμως, ο Μάριος επήρεν την απόφαση του.
Θα εισηγηθεί στην υπόλοιπη συνοπαρτζιά το Γιούκο το Ζάσταβα. Συμφωνεί τζαι ο ντήλερ της Λάτα με τούτο το μοτέλλον ("είμαστεν σύντροφοι (στην πιλόττα) με το παιδίν που φέρνει τα Γιούκο" είshεν του πει) αλλά έννεν ανάγκη να τους το πει τους άλλους.

Το τί εννα γινεί τελικά κανένας εν το ξέρει.
Μπορεί τζαι να έβρουν το μοτέλλον που τους ικανοποιεί ούλλους τζαι να το πιαν το αυτοκίνητον.

Μπορεί τελικά να μεν συμφωνήσουν τζαι να καταλήξουν συνοδηγοί σε κανέναν άλλον αυτοκίνητον.

Παλιά τους τέγνη κόshινον...

Kids bracelet for sale


Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Τα μεταξωτά βρακιά...


My hook up list


Κυπριακές Αερογραμμές - το μέλλον

Ευχάριστα νέα επεφύλασσε η σημερινή μέρα για τις Κυπριακές Αερογραμμές. Μετά από συντονισμένες προσπάθειες και εντατικές διαβουλεύσεις, έχει βρεθεί ο στρατηγικός επενδυτής ο οποίος θα αναλάβει τη διαχείριση και την αναδιάρθρωση των Κυπριακών Αερογραμμών.

Πρόκειται για εταιρία με πολυετή πείρα στη διαχείριση μεγάλων οργανισμών, η οποία εδώ και δεκαετίες διαχειρίζεται με απόλυτη επιτυχία κι άλλους μεγάλους οργανισμούς του τόπου όπως το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου και την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου.

Το μπλόγκ, επικοινώνησε με τον υπεύθυνο της Black Hole Financial Services, κύριο Φάγιο Χρυσοκούταλο για να μας αναλύσει το πλάνο της εταιρίας για τις Κυπριακές Αερογραμμές.

- Καλημέρα σας κύριε Χρυσοκούταλε

- Καλημέρα κύριε Ινβίκτους, καλημέρα και στους αναγνώστες σας

- Θα θέλαμε ένα πρώτο σχόλιο για αυτή τη σημαντική συμφωνία που επετεύχθη με τις Κυπριακές Αερογραμμές

- Ναι, κατ' αρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν μας είναι άγνωστες οι Κυπριακές Αερογραμμές, έχουμε συνεργαστεί πολλάκις στο παρελθόν απλά τώρα θα έχουμε πιο ενεργό ρόλο στη διαχείριση της εταιρίας. Είμαστε χαρούμενη για αυτή την εξέλιξη διότι η διαχρονική φιλοσοφία των Κυπριακών Αερογραμμών ταυτίζεται πλήρως με τη δική μας φιλοσοφία ως εταιρία. Έχουμε υψηλές βλέψεις και το μέλλον διαγράφεται λαμπρό!

- Έγινε πολύς λόγoς τελευταίως κύριε Χρυσοκούταλε για τις αναπόφευκτες θυσίες που θα πρέπει να κάνουν οι εργαζόμενοι για να επιβιώσει η εταιρία. Ισχύει κάτι τέτοιο μετά και τη δική σας εμπλοκή ή όχι;

- Πάγια θέση και αρχή της Black Hole Financial Services ήταν, είναι και θα είναι ότι οι υπάλληλοι δεν πρέπει να υπόκεινται όλο το βάρος των μέτρων που κατά καιρούς χρειάζεται να ληφθούν, οι φορολογούμενοι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης και πρέπει να αναλάβουν κι αυτοί το μερίδιο που τους αναλογεί.

- Δηλαδή μας λέτε ότι δεν θα έχουν οποιεσδήποτε επιπτώσεις για το προσωπικό των Κυπριακών Αερογραμμών;

- Όχι δεν είναι αυτό που λέω. Αυτό που λέω είναι ότι το προσωπικό των Κυπριακών Αερογραμμών δεν θα υποστεί όλο το βάρος των μέτρων. Θα υπάρξουν και θυσίες τις οποίες θα υποστούν οι εργαζόμενοι στις Κυπριακές Αερογραμμές, αναπόφευκτα.

- Μπορείτε να γίνεται πιο συγκεκριμένος;

- Τα μέτρα που θα ληφθούν θα είναι σταδιακά. Σε πρώτη φάση, έχουμε αποφασίσει να τερματίσουμε την επιχορήγηση της μαγιονέζας στα Sbarro για όλο το προσωπικό της εταιρίας. Επιπλέον, μειώνεται κατά 40% η διάθεση γραφικής ύλης στο προσωπικό. Πλέον, θα αναλογούν 2 στυλό μπλε, 1 κόκκινο, 3 μολύβια, 1 γομολάστιχα και 2 highlighters σε κάθε υπάλληλο ανά διμηνία. Τα μέτρα αυτά αναμένεται να οδηγήσουν σε εξοικονόμηση ενός σεβαστού ποσού το οποίο σε συνδυασμό με το ποσό που θα συνεισφέρουν οι φορολογούμενοι αναμένεται να υπερκαλύψει τις λειτουργικές ανάγκες της εταιρίας.

- Έχει αποφασιστεί ποιό είναι το ποσό που θα κληθούν να συνεισφέρουν οι φορολογούμενοι;

- Δεν έχουμε ακόμη καταλήξει στον ακριβή αριθμό των μηδενικών. Είμαστε σε συνεχή διαβούλευση με το Υπουργείο Οικονομικών και σύντομα αναμένουμε εξελίξεις.

- Μάλιστα. Και όσον αφορά την όλη δομή της εταιρίας, τί αλλάζει;

- Είναι γνωστή κύριε Ινβίκτους η θέση της Black Hole Financial Services για το μοντέλο λειτουργίας των εταιριών που διαχειρίζεται. Πάγια θέση μας είναι ότι πρέπει να υπάρχε τουλάχιστον ένας προϊστάμενος για κάθε εργαζόμενο. Αυτό βοηθά την πιο εύρυθμη λειτουργία της εταιρίας και προσφέρει βεβαίως και τον απαραίτητο εποπτικό έλεγχο του τί γίνεται ανά πάσα στιγμή.

- Θα υπάρξουν προσλήψεις δηλαδή, αυτό είναι που μας λέτε;

- Αναμφίβολα θα υπάρξουν προσλήψεις! Κι αυτό είναι θετικό διότι θα βοηθήσει και στην απάμβλυνση του προβλήματος της ανεργίας. Θα προχωρήσουμε άμεσα σε προσλήψεις συνταξιούχων του Δημοσίου, παλαιών διευθυντικών στελεχών άλλων Οργανισμών και κομματικών αποστράτων για την πλήρη στελέχωση της ηγετικής πυραμίδας της εταιρίας. Επίσης έχουμε αποφασίσει την αύξηση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου για περισσότερη ευελιξία.

- Όσον αφορά το πτητικό πρόγραμμα κύριε Χρυσοκούταλε, αλλάζει κάτι;

- Αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες της αγοράς και του καταναλωτικού κοινού, έχουμε αποφασίσει να ενισχύσουμε το πτητικό μας πρόγραμμα. Θα συνεχίσουμε το πετυχημένο δρομολόγιο προς το Ερμπίλ του Ιράκ, ίσως και με μία ακόμη πτήση προς το συγκεκριμένο προορισμό λόγω και της αυξημένης ζήτησης. Γίνονται και κάποιες σκέψεις για να εντάξουμε και τη Βαρκελώνη στο πρόγραμμα μας εάν και εφόσον δούμε ότι υπάρχει ζήτηση για ένα τόσο απομακρυσμένο προορισμό.

- Όσον αφορά τις υπηρεσίες που απολαμβάνουν οι επιβάτες;

- Σε αυτό είμαστε κάθετοι κύριε Ινβίκτους! Καμία απολύτως έκπτωση, κανένας απολύτως συμβιβασμός! Θα επιμείνουμε μέχρι τέλους και θα συνεχίσουμε να παρέχουμε τις αρτιότερες υπηρεσίες στους επιβάτες μας. Έχουμε ήδη προβεί στις απαραίτητες διαδικασίες για την άμεση πρόσληψη ακόμα 5 σεφ για την ενίσχυση του προσωπικού που ετοιμάζει τα κρύα σάντουϊτς που προσφέρουμε στους επιβάτες μας ενώ η γκάμα των αδασμολογήτων ειδών που προσφέρονται κατά τη διάρκεια των πτήσεων θα ενισχυθεί με τσιγάρα 555 και κουμανταρία Five Kings. Επιπλέον, οι επιβάτες θα μπορούν να επιλέξουν Πατάτες Αντιναχτές αντί του Αόρατου Φακού στην οθόνη που βρίσκεται μπροστά από το μπροστινό τους κάθισμα.

- Σας ευχαριστούμε για αυτή τη συνομιλία κύριε Χρυσοκούταλε, ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνετε

- Κι εγώ σας ευχαριστώ. Είμαι σίγουρος ότι και με τη στήριξη του κόσμου, μπορούμε να ανεβάσουμε τις Κυπριακές Αερογραμμές στην κορυφή.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Java + Ra + Cat + Anemia

Corn

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες καλαμποκιού.
Μια ενδιαφέρουσα ποικιλία είναι το Flint corn.
Οι "σπόροι" έχουν πιο χοντρό περίβλημα αλλά αυτό δεν είναι το πρώτο που προσέχει κανείς στη συγκεκριμένη ποικιλία.
Οι "σπόροι" είναι...πολύχρωμοι!




Τελικά, ο γαλλικός σίταρος δεν είναι ότι πιο τρέντυ κυκλοφορεί σε καλαμπόκι...

Parents texting


Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Pet Shop


Το "Pet Shop" είναι μία ταινία μικρού μήκους που μιλάει για τη ‘διαφορετικότητα’. Για τη μεροληπτική στάση της κοινωνίας , που περιθωριοποιεί και καλλιεργεί την πεποίθηση ότι οι «αποκλίνοντες» είναι κατώτεροι και όπου έμφαση δίνεται στο «φαίνεσθαι» και όχι στο «είναι» των όντων.

Μπορούν τελικά οι άνθρωποι  να περάσουν από την απάθεια και την προσωρινή και συχνά κίβδηλη φιλευσπλαχνία στην κατανόηση και το σεβασμό της διαφορετικότητας κάθε είδους ;

Ερώτημα που γεννάται  μέσα από την βραβευμένη ταινία μικρού μήκους  ‘Pet Shop’ του Ζενέλη Μιχαήλ-Γαβριήλ.


Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Στυλιανός Κυριακίδης – Τρέχοντας για την ανθρωπότητα

Ο Στυλιανός Κυριακίδης ή Στέλιος Κυριακίδης γεννήθηκε στις 4 Μαΐου του 1910 στο χωριό Στατός της επαρχίας Πάφου και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1987 στη Φιλοθέη Αττικής. Ήταν κυπριακής καταγωγής αθλητής ήταν δρομέας ημιαντοχής και αντοχής και μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας στίβου. Υπήρξε Πανελληνιονίκης, Βαλκανιονίκης, νικητής στους Παγκύπριους αγώνες και έλαβε μέρος σε δύο Ολυμπιάδες (Βερολίνο 1936, Λονδίνο 1948).

Έμεινε γνωστός για την μεγάλη νίκη του στον περίφημο Μαραθώνιο της Βοστώνης το 1946 που την εποχή εκείνη ήταν μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού. Ήταν ο πρώτος αθλητής εκτός Αμερικής-Καναδά που νίκησε στον Μαραθώνιο της Βοστώνης.

Βιογραφικά Στοιχεία

Ήταν γιος του Γιάννη και Ελένης Κυριακίδη, αγροτών στο επάγγελμα. Από παιδί έτρεχε για ό,τι κι αν έκανε. Ακόμα κι όταν "πεταγόταν" στο απέναντι χωριό, διένυε μια απόσταση 15 με 20 χιλιομέτρων. Έβγαλε το Γυμνάσιο στην Πάφο κι από την εφηβική του ηλικία άρχισε να παίρνει μέρος σε αγροτικούς αγώνες εκπροσωπώντας το χωριό του. Το 1930 γράφτηκε στον Γυμναστικό Σύλλογο Ολύμπια Λεμεσού (ΓΣΟ) τον οποίο δεν εγκατέλειψε, μέχρι και το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας (παρόλο που αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα). Για ένα διάστημα εργάστηκε ως υπάλληλος του Δήμου Λεμεσού.



Το 1934 μετακόμισε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, όπου από το 1936 εργάστηκε ως εισπράκτορας της Δ.Ε.Η., χωρίς να εγκαταλείψει τον αθλητισμό. Διακρίθηκε αρκετές φορές στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια με την εθνική ομάδα, ενώ κατέρριψε πρώτος την πανελλήνια επίδοση του Σπύρου Λούη στον Μαραθώνιο (επίδοση τεσσάρων περίπου δεκαετιών). Ο Λούης φέρεται να τον υποδέχθηκε στο σπίτι του στο Μαρούσι λέγοντάς του: «Παιδί μου Στέλιο, να τρέχεις πάντα, γιατί εμείς οι Έλληνες γεννηθήκαμε για να τρέχουμε. Μόνο έτσι καταφέραμε να ζήσουμε τόσους αιώνες».

Το 1941, μετά την είσοδο ναζιστικών γερμανικών δυνάμεων στην Αθήνα παντρεύτηκε την Ιφιγένεια με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά: την Ελένη, την Μαίρη και τον Δημήτρη. Για τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, ο ίδιος δήλωσε πως το γαμήλιο δώρο του ήταν μισό ψωμί. Το 1943 στο Χαλάνδρι, συνελήφθη από Γερμανούς με άλλα 49 άτομα (τα οποία εκτελέστηκαν) εξαιτίας ενός φόνου Γερμανού στρατιώτη. Ο Γερμανός αξιωματικός υπηρεσίας ήταν μαραθωνοδρόμος και τον άφησε ελεύθερο, όταν βρήκε στο πορτοφόλι του την ταυτότητά του και την κάρτα διαπίστευσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο. Ο γιος του Δημήτρης Κυριακίδης ανέφερε: «Μια άλλη φορά, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στο σπίτι μας, βρήκαν ένα άλμπουμ με φωτογραφίες από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Στην πρώτη σελίδα ήταν ο Χίτλερ.“Χάιλ Χίτλερ!” είπαν και εξαφανίστηκαν. Έτσι εδόθη εντολή να μην πηγαίνει κανείς στο σπίτι του Κυριακίδη. Από τότε ο πατέρας μου έκρυβε στο υπόγειό μας τους συμμάχους που έπεφταν με τα αλεξίπτωτα και έφευγαν αργότερα στην Αίγυπτο».

Το 1946, μετά τη λήξη της γερμανικής Κατοχής το 1944 και του Εμφυλίου Πολέμου, ο Κυριακίδης αποφάσισε να συμμετάσχει στον 50ο Διεθνή Μαραθώνιο της Βοστώνης στις Η.Π.Α.. Μετά από αρκετές δυσκολίες κατάφερε να αγωνιστεί και να νικήσει, ευαισθητοποιώντας Αμερικανούς και Έλληνες ομογενείς, στέλνοντας έτσι οικονομική βοήθεια και είδη πρώτης ανάγκης στην Ελλάδα που μαστιζόταν από φτώχεια κι ανέχεια.

Μέχρι το τέλος της ζωής του, αφιερώθηκε στον αθλητισμό (προπονητής, διοικητικός παράγοντας), σε φιλανθρωπικά έργα, στον προσκοπισμό ενώ προέτρεπε τα παιδιά να στραφούν στον αθλητισμό, δημιουργώντας το γυμναστήριο "Αθλητικός Όμιλος Φιλοθέης".

Ο Στέλιος Κυριακίδης πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1987, στη Αθήνα και τάφηκε στον Πύργο Κορινθίας, όπου είχε το εξοχικό του.

Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης

Το 1946, ο 36χρονος τότε Στέλιος Κυριακίδης αποφάσισε να συμμετάσχει στον περίφημο πεντηκοστό Διεθνή Μαραθώνιο της Βοστώνης (42.195 μ.), μετά από τιμητική πρόσκληση των διοργανωτών. Τα γεγονότα ότι λόγω της Κατοχής ήταν αδύναμος και υποσιτισμένος, ότι είχε πέντε χρόνια να αγωνιστεί σε Μαραθώνιο και η έλλειψη προπόνησης, προκαλούσαν την σύζυγό του: «Είσαι τρελός; Έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι θα πεθάνεις!». Έτσι ξεκίνησε τις προπονήσεις ακόμη και μέσα στο χιόνι, ενώ κάποια στιγμή λιποθύμησε από την εξάντληση. Όμως, ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. αδυνατούσε να στείλει βεβαίωση-πιστοποίηση ερασιτέχνη αθλητή. ούτε βίζα μπορούσε να βγάλει καθώς ήταν προνόμιο μόνο Αμερικανών υπηκόων, αλλά με την βοήθεια του πρόξενου, τον οποίο γνώριζε, την απέκτησε. Παρόλα αυτά το ταξίδι με το πλοίο θα του στερούσε απαραίτητες προπονήσεις ή ακόμη και την συμμετοχή του στον αγώνα, ενώ το αεροπορικό εισιτήριο για Παρίσι κόστιζε 575 δολάρια με τον ίδιο να δηλώνει: «Όταν άκουσα το ποσόν τρελάθηκα. Εκείνη την ημέρα θα πήγα 30 φορές πάνω κάτω την οδό Σταδίου». Μετά από αντιρρήσεις της συζύγου του, πούλησε την ηλεκτρική κουζίνα και το ραδιόφωνό τους, ενώ κατάφερε να λάβει και από την Δ.Ε.Η., όπου δούλευε, επιταγή 1.000 δολαρίων. Όταν η τράπεζα αρνήθηκε να του δώσει συνάλλαγμα είπε αγανακτισμένος στον διευθυντή: «Τρέχω για την Ελλάδα από το 1933. Αγωνίζομαι για τη γαλανόλευκη, δεν είμαι κανένας τυχοδιώκτης!».

Τελικά, στις 4 Απριλίου 1946 επιβιβάστηκε για πρώτη φορά σε αεροπλάνο, πετώντας για Αμερική.
Στην Αμερική, οι γιατροί πίστευαν πως θα πέθαινε από εξάντληση κατά την διαδρομή, καθώς ήταν εξαιρετικά αδύναμος και καχεκτικός. αλλά οι αντιρρήσεις τους ξεπεράστηκαν από την αθλητική ομοσπονδία. Προπολεμικά ο Κυριακίδης είχε συμμετάσχει στον Μαραθώνιο της Βοστώνης του 1930, εγκαταλείποντας λόγω των καινούργιων αθλητικών υποδημάτων που του είχαν χαρίσει Έλληνες ομογενείς και τα οποία τον πλήγωσαν. Κατά την παραμονή του στην Αμερική υποσχέθηκε πως δεν θα εγκατέλειπε ξανά λέγοντας: «Ήρθα να τρέξω για επτά εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες.». Ο μάγειρας του ξενοδοχείου όπου διέμενε ήταν Έλληνας ομογενής και τον βοήθησε να πάρει πέντε κιλά μέσα σε λίγες ημέρες. Την ημέρα του αγώνα, όμως, οι γιατροί είχαν και πάλι τις ενστάσεις τους, σχετικά με την υγεία του Κυριακίδη. Έτσι υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση, σύμφωνα με την οποία ήταν ενήμερος για τους κινδύνους, αναλαμβάνοντας όλη την ευθύνη. Οι εφημερίδες της εποχής τον αποκαλούσαν «ο κοκκαλιάρης 'Ελληνας».

Κατά τις 12:00, στις 20 Απριλίου 1946, δόθηκε η εκκίνηση του Μαραθωνίου της Βοστώνης. Οι κύριοι διεκδικητές της νίκης ήταν ο Αμερικανός Τζόνυ Κέλυ (2 νίκες, 7 δεύτερες θέσεις, 61 συμμετοχές) και ο Καναδός Ζεράρντ Κοτέ (4 νίκες). Πριν τον αγώνα κάποιος έδωσε στον Κυριακίδη ένα διπλωμένο χαρτάκι να το διαβάσει λίγο πριν την έναρξη. Από την μια πλευρά έγραφε «Ή ταν ή επί τας» και από την άλλη «Νενικήκαμεν». Είχε ζητήσει από την επιτροπή να αγωνιστεί με τον αριθμό 7 (τυχερός αριθμός στην Αρχαία Ελλάδα). Του δόθηκε το 77 (δυο φορές τυχερός). Ακολουθώντας την τακτική που ακολουθούσε πάντα, δεν σπατάλησε δυνάμεις από την αρχή αλλά επιτάχυνε από το μέσον της διαδρομής (είχε βάλει σαν «σημάδια» διάφορα κτήρια, τοποθεσίες και τα παντελονάκια των συναγωνιστών του). Επίσης κοιτούσε μόνο μπροστά αναφέροντας: «όταν ένας μαραθωνοδρόμος κοιτάζει πίσω του, δίνει φτερά στον αντίπαλο». Στα τελευταία χιλιόμετρα προπορευόταν μαζί με τον Τζόνυ Κέλυ. Τόσο ομογενείς όσο και Αμερικανοί τον ενθάρρυναν, ενώ ένας ομογενής θέλοντας να τον βοηθήσει, του προσέφερε ένα πορτοκάλι χτυπώντας τον ενθαρρυντικά στην πλάτη και μπερδεύτηκε στα πόδια του, κάνοντάς τον να χάσει ρυθμό και έδαφος. Κάποιος άλλος Έλληνας του φώναξε: «Καλά πας, Στέλιο! Έστω δεύτερος». Παρακάτω, ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που παρακολουθούσε τον αγώνα με αυτοκίνητο, τον πληροφόρησε: «ο Κέλυ «έσπασε», είναι ώρα να φύγεις». Τότε συνέβει κάτι, που ο Κυριακίδης θυμόταν με συγκίνηση: «...ένας ηλικιωμένος Έλληνας να τραβάει τα μαλλιά του και να λέει: Για την Ελλάδα Στέλιο μου! Για τα παιδιά σου!». Τότε ο Στέλιος Κυριακίδης έδωσε όλα τα σωματικά του αποθέματα κατακτώντας την νίκη, φωνάζοντας στον τερματισμό: «For Greece!».

Ο χρόνος του 2:29:27 αποτέλεσε τον καλύτερο στην Ευρώπη και για 22 χρόνια τον καλύτερο στην Ελλάδα.

Οι Αμερικανοί τον αποκάλεσαν «ο απόγονος του Φειδιππίδη» και σε ερώτηση που του τέθηκε: «Τι θα ήθελες να κάνουμε για σένα;», -ενώ του προσφέρθηκαν χρήματα για να γίνει επαγγελματίας αθλητής και είχε προτάσεις από το Χόλιγουντ για να γίνει ηθοποιός- απάντησε: «Για μένα τίποτα. Μόνο για την Ελλάδα…», επιμένοντας: «Σας παρακαλώ, μην ξεχάσετε τη χώρα μου». Ο Τζόνυ Κέλυ (ήταν ο επικρατέστερος για τη νίκη) όταν ρωτήθηκε γιατί δεν κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα, απάντησε: «Πως θα μπορούσα να κερδίσω ποτέ έναν τέτοιον αθλητή; Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για μια ολόκληρη πατρίδα». Αργότερα, ο Κυριακίδης τηλεγράφησε στην Δ.Ε.Η.: «Ενίκησα με δεύτερον τον Κέλυ και τρίτον τον Κοτέ. Αγών σκληρός. Ευτυχής διότι ενίκησα». Την επομένη του αγώνα στην εφημερίδα της Βοστώνης (Boston Sunday Post), στο άρθρο «Η νίκη ανήκει σε δύο έθνη», ο δημοσιογράφος είχε γράψει: «Έχω ξαναδεί πολλούς αθλητές να κλαίνε είτε από χαρά για το θρίαμβό τους είτε από λύπη για την ήττα τους. Αυτός ο Αθηναίος με τα ευγενή αισθήματα δάκρυσε αληθινά, με δάκρυα που έβγαιναν μέσα από τη δυνατή ελληνική καρδιά του. Μια καρδιά που δεν τον πρόδωσε στα 26 μίλια που διήνυσε, αλλά που κόντεψε να σπάσει όταν έφτασε στο τέρμα, τόσο από περηφάνια για τη νίκη του όσο και από θλίψη για τις κακουχίες που περνούσε η πατρίδα του».

Το «Πακέτο Κυριακίδη»

Ο Στέλιος Κυριακίδης, μετά τον αγώνα έμεινε για περίπου ένα μήνα στην Αμερική, αποσκοπώντας στην συγκέντρωση βοήθειας για την Ελλάδα, καθώς η νίκη του είχε προκαλέσει την συμπάθεια σε Αμερικανούς και κυρίως σε Έλληνες ομογενείς. Τελικά το ποσό που κατάφερε να συγκεντρώσει έφθασε τα 250.000 δολάρια, ενώ η οικογένεια Λιβανού έστειλε δύο πλοία με είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα). Η βοήθεια αυτή ονομάστηκε «Πακέτο Κυριακίδη». Τον Μάιο του 1947, ως απόρροια της δημοσιότητας που είχε δοθεί στην κατάσταση της Ελλάδας, λόγω του Μαραθωνίου της Βοστώνης, τέθηκε σε εφαρμογή εσπευσμένη οικονομική βοήθεια από την Αμερική (400.000 δολάρια), πριν το Σχέδιο Μάρσαλ. Στις 23 Μαΐου 1946, ο Κυριακίδης επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες τον υποδέχθηκαν με τιμές ήρωα. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε επίσημη τελετή στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, όπου ο λόγος του δακρυσμένου Κυριακίδη (δήλωνε: «Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλλην») συγκίνησε το πλήθος. Η επιστροφή στο σπίτι του στην Φιλοθέη κράτησε 8 ώρες. Για πρώτη φορά μετά την Κατοχή φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη προς τιμήν του.

Στον Στέλιο Κυριακίδη απονεμήθηκε ο "Μεγαλόσταυρος του Φοίνικος" από τον βασιλιά των Ελλήνων. Επίσης, έχει τιμηθεί για την προσφορά του από τους δήμους των Αθηναίων, του Πειραιώς, της Φιλοθέης, των Πατρών, από τον κυβερνήτη της πολιτείας της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α., από την Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων και άλλους. Στο Αθλητικό Μουσείο της Μασαχουσέτης υπάρχει μόνιμη έκθεση προς τιμήν του Στέλιου Κυριακίδη, με ονομασία "Στυλιανός Κυριακίδης – Τρέχοντας για την ανθρωπότητα".

Το 2004 ο Δήμος του Χόπκιντον (Μασαχουσέτη) αποκάλυψε ένα άγαλμα με την ονομασία "Το Πνεύμα του Μαραθωνίου", στην διαδρομή του Μαραθωνίου της Βοστώνης, ένα μίλι από το σημείο εκκίνησης. Το γλυπτό παρουσιάζει τον Στέλιο Κυριακίδη να τρέχει και δίπλα του τον Σπύρο Λούη να του δείχνει τον δρόμο προς την νίκη.



Το 2006 το άγαλμα αφιερώθηκε στα 60 χρόνια από την νίκη του Κυριακίδη. Ένα αντίγραφο του ίδιου γλυπτού έχει τοποθετηθεί και στον Δήμο Μαραθώνα.

Μέσα από τη σειρά "Εκπομπές που αγάπησα", ο Φρέντυ Γερμανός παρουσιάζει την ιστορία του Στέλιου Κυριακίδη. Δείτε [εδώ] ολόκληρη την εκπομπή (45')

Δείτε επίσης ένα εκπληκτικό ντοκυμαντέρ του 2004, παραγωγής NBC με τίτλο: «Στυλιανός Κυριακίδης: Το ταξίδι ενός πολεμιστή» (STYLIANOS KYRIAKIDES: the journey of a warrior).



Κατίνα τζαι Θεόφιλος - Οι τύψεις


Οι τύψεις

Κλώθει ποτζί, κλώθει ποδά
ο ύπνος εν την πιάννει
γυρίζει μες τη σκέψη της
του χενς-νάϊτ η πλάνη

Ξάφνου θωρεί πουπάνω της
'ναν κότσιηνον φωτούϊν
γυρίζει, σπιάζει να το δεί
εν έναν τριολούιν!

Ίσια πετάσσεται απέναντι
τζι έναν μπλετίν φωτούϊν
σηκώννεται εμβρόντητη,
εν έναν αγγελούϊν!

Μα δεν αντρέπεσαι ολάν
που να χαρώ τα μμάθκια σου,
ήνναμπον τούτες οι πομπές
νάκκον πριν τα στεφάνια σου;

Άγια ολάν παρέτα μας
τζι εσού τζι η ηθική σου!
Εχαρήκασιν τες ώρες τους
τζι εσού που' σουν τζι εθώρες τους,
μισή αντροπή δική σου!

Ναι, φκάρτην κούππαν άπαννην
την Λουκρητίαν Βοργίαν!
Με ήντα μούτρα εννα σταθεί
άρκον στην λειτουργίαν;

Θα βάλει πούτρα τζαι σκιές
κύκλος μαύρος μεν μείνει
τζαι την κρεμούαν της βιshί
για να κιστούν οι φίλοι

Εν μεταφορικά λαλώ
που σε ρωτώ για μούτρα
εν έshει τσίππαν πάνω της
μετά το κάμα-σούτρα!

Κανεί σας τζαι επέλλανα
βρίξετε τζαι οι θκιό σας
εσέναν θα σας άρεσκεν
να λάμνω πουπανωθκιόν σας;

Τζαι κάμνει μιαν το shέριν της
τζαι θκιώχνει τους τζαι πάσιν
γυρίζει στο Θεόφιλο
κλάματα πριν την πιάσιν

Άνου-πανού Θεόφιλε
θέλω να σου μιλήσω
τέλλειωννε σήκου άξιππα
πριν να λυποθυμήσω

Ήντανε κόρη Κατινού
μα ήντα ώρα ένι;
Ήνταλος τζι εσηκώστηκες
τζι είσ' αναστατωμένη;

Θεόφιλε εν είμαι καλά
τζαι τυριαννούν με σκέψεις
θα σου ανοίξω την καρκιάν
τζι αν σού' ρτει σαν την μασιερκάν
λυπήθου, μεν μ' αρκέψεις...


Κάπου υπάρχει πρόβλημα
λαλώ τζαι συντρομάσσουμαι
εγιώ είμαι λάϊσλα πονίτα
εσού 'σαι νάϊsh παλαμόν
θαρκούμαι εν ταιρκάζουμε 

Μα ήνναμπον τούτα που λαλείς
Κατίνα τί σε έπιασεν;
Εν που το άγχος το πολλύν
τωρά που η μέρα εκόντεψεν;

Θεόφιλε αντρέπουμαι
στα μμάθκια να με δικλίσεις
έκαμα κάτι άshημον
π' όν θα το συγχωρήσεις...

Τί σου συμβαίνει μάνα μου
μεν με αγχώννεις άλλο!
Πέμου με λόγια καθαρά
τζαι νόημαν εν ιφκάλλω

Που πήαμεν στο χένς-ναϊτ
προψές με τες κορούες
νάκκον επαρεκτράπηκα
μετά που τες μπυρούες

Εζάλισεν η σκέψη μου
ο νους μου εθολώθην
εν τζι έλεγχα τες πράξεις μου
τζι ο κόπελλος που φέρασιν
εν μου εναντιόθην...

Ίσια πετάχτην άππαρος
δρωμένος ο Θεόφιλος
πέμου ποιός έν ο κόπελλος
να μεν γινώ αρκόπελλος!

Εφέρασιν οι φίλες μου
κάποιον για να χορέψει
τζαι πας το κκέφιν του ποτού
στην τρίτην πότσαν του κρασιού
εμέν να πηλατέψει

Συγχώρα με Θεόφιλε
νιώθω μεγάλες τύψεις
εν αντροπή τζαι ξέρω το
τζι αν θέλεις καταλαβαίνω το
εσού να με χωρίσεις

Για να' χουμεν ρώτημαν καλόν
άρεσεν σου ο κόπελλος;
Ήταν ψηλός τζαι κορμαλλιάς
τζαι που τη γλύκα πόμελος;

Με η φάτσα του ήτουν καλή
με του κορμιού είshεν κάλλη
ήντα μόνον που το σκέφτουμαι
νεουλιατός με πιάννει!

Ανάθθεμαν τα για ποτά
τζι αν ήμουν νηφαλία
ούτε που 'ταν να γύριζα
να δω έτσι γεριμίαν!

Έμεινεν νάκκον σκεφτικός
τζι εθώρεν δίχα να κλάψει
στα μμάθκια εν ετόλμησεν
να πει να την κοιτάξει

Δίκλα τζαι δε με Θεόφιλε
τζαι πεμου νάμπου σκέφτεσαι
γιατί θωρείς αλλού τωρά
εν που παραξενεύκεσαι;

Επήεν να φκάλει μολοήν
μα λέξη εν έφκαιννεν καμιά
τί να της πει στην τελική
που εν η φωλιά του σιεσιμιά;

Ευτύς επήρεν είδησην
η νύφφ' η πολλοπάϊτη:
Δίκλα τζαι δε με Θεόφιλε
κρύφκεις μου καμιάν Χάϊντι;

Έκαμες τίποτε τζι εσού
στου μπάτσιελορ τη μέρα σου;
Τζι έκρυψες μες τες πέτσες σου
τζι εν χαμηλά το βλέμμα σου;

Με δυσκολίαν φκαίννουσιν
που τον λαιμόν τα λόγια
ανάθθεμαν τζαι τα ποτά
τζι οι φίλοι τα λαμόγια!

Ελοάρκαζα να σου το πω
τζι εγιώνι Κατινού μου
επαίξαν μου τζι εμέν πολλά
παιχνίθκια με τον νού μου

Εδώκαν μου ποτόν πολλύν
κανείς εν αναόρευκεν
τζι εγίνηκεν τζαι ο χαττάς
με την κορούν που χόρευκεν 

Εν τζι έλεγχα τες πράξεις μου
νομίζω καταλάβεις το
συγχώρα με τζι εν το 'θελα
ξηχάννω το, ξηχάννεις το;

Τζαι πε μου γιαρέ Θεόφιλε
ήταν καλόν το λίζον;
Ποτζίντες ψηλοκάβαλλες
τες τάκκες με το βύζον;

Κανεί να μεν αθθυμηθώ
θα τα ξεράσω ούλλα!
Α που να μείνει τούμπανη
ήτουν όπως την Πραξούλλα!

Μαύρη τζαι γέριμη ολάν
με ούλλον κυτταρίτιδα
τζι η ρίζα της ολόμαυρη
τζαι τα βυζιά επίπεδα!

Εσέναν μόνον αγαπώ
για σεν φακκά η καρκιά μου
έλα δαμέ στ' αγκάλια μου
πουρέκκα ομορκιά μου

Αγάπη μου Θεόφιλε
τζαι φως των αμμαθκιών μου
εσούνι θα 'σαι πάντοτε
για μέναν το μωρόν μου

Πίσω μας να τ' αφήκουμεν
τα χενς μα τζαι τα μπάτσιελορς
τζαι μακριά που λλόου μας
οι μάρριεϊτζ κκάνσελορς!

Τζι έσφιξεν τον στ' αγκάλια της
τζι έφυεν της η τύψη
τζαι τ' αντζιελούιν στη γωνιά
καγρίζει που τη θλίψη

Τζι έσφιξεν την στ' αγκάλια του
τζαι νιώθει σαν τον μάγκαν
πελλέ μου εγλιππάραμεν
τζαι τούντην ματσαράγκαν!

Συνεχίζεται...

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Αποκάλυψη σοκ!

Είμαι βαθύτατα προβληματισμένος.
Είμαι σε τρομερό δίλημμα.
Να μιλήσω;
Να μην μιλήσω;
Αν μιλήσω θα πληγώσω...κι αν δεν μιλήσω όμως;
Είναι σωστό να κρύψω κάτι τέτοιο από τη στιγμή που ξέρω ότι επηρεάζονται άτομα;

Έμαθα κάτι ντήαρ, το οποίο έχει να κάνει με ένα "γνωστό" μου ζευγάρι.
Και λέω "γνωστό" μου κι όχι γνωστό μου γιατί δεν έχει τύχει να γνωριστούμε ποτέ.
Γνωριζόμαστε διαδικτυακά.

Ουφ...θα σκάσω!
Λοιπόν, το αποφάσισα!
Θα πώ αυτά που ξέρω κι ο Θεός βοηθός!

Στο κάτω-κάτω, εγώ οφείλω να αναφέρω αυτά που ξέρω. Να έχω και τη συνείδηση μου ήσυχη!

Βαθιά ανάσα...

Λοιπόν, Anti-Christe μου όπως είπα και πιο πάνω δεν γνωριζόμαστε προσωπικά αλλά σας συμπαθώ ιδιαιτέρως κι εσένα και τη Brenda. Παρ' όλη τη συμπάθεια που σου έχω όμως, εγώ οφείλω να σου πώ αυτό που έμαθα κι ας σε πληγώσω. Για το καλό σου το κάνω...

Κι επειδή δεν είμαι και πολύ καλός στις εισαγωγές, μπαίνω κατευθείαν στο ψητό...

Είναι ένας λιμοκοντόρος εκεί έξω ο οποίος πώς να το πω τώρα...φλερτάρει να το πω; Λιγουρεύεται να το πω; Έπαθε ψύχωση να το πω; Είναι ερωτευμένος με τη Brenda!

Ορίστε, το είπα!

Σε σοκάρω το ξέρω αλλά τί να κάνω κι εγώ; Δεν μπορώ να σου κρύψω κάτι τέτοιο. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω!

Κι επειδή όπως ξέρεις δεν λέω ποτέ κουβέντες του αέρα, ορίστε και το ντοκουμέντο...


Άνευ λεζάντας #9

Στο Euronews λαλούν το No Comment. Δαμέ λαλούμεν το Άνευ Λεζάντας...

Μπυρίτσα να βάλω;

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Yoga


Γιούσπικ ήγκλιsh μίστερ ππρέζιτεντ;


Τυχαίο;

Πρωταθλήτρια ομάδα 1968:
ΑΕΛ Λεμεσού    
#fact

Πρωταθλήτρια ομάδα 2012:
ΑΕΛ Λεμεσού    
#fact

Νικήτρια Γιουροβίζιον 1968:
Ισπανία με τη Massiel και το τραγούδι La la la    
#fact

Νικήτρια Γιουροβίζιον 2012:
Κύπρος με την Ήβη Αδάμου και το τραγούδι La la la    
#pending






Άτε τωρά...πού θα το διοργανώσουμε; Ούφφου!

Αντάμωσέ με να χορέψουμε


Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Ο Άγιος Αντώνιος απαιτεί διαφάνεια!


Αρχαία τέχνη

Κατά καιρούς το παρόν ιστολόγιο ασχολείται με θέματα τέχνης.Τί να πρωτοθυμηθώ...τον Pricasso; Τη Mona Greasa; Τις μηνιαίες ζωγραφιές της Vanessa Tiegs; Την αμελέτητη έκθεση;

Κι επειδή ξέρω ότι οι αναγνώστες μου είναι ως επί το πλείστον καλλιεργημένα άτομα με βαθιές καλλιτεχνικές ανησυχίες και εκτιμούν τη βαθύτερη έννοια της τέχνης, λέω να ασχοληθώ και πάλι με την τέχνη. Με την τέχνη των αρχαίων ημών προγόνων!

Βάμος...













Το σπίτι στην Αραδίππου

Το σπίτι που εκατοικούσαμε όταν εγεννήθηκα εν το θυμούμαι. Απ' ότι μου είπαν οι γονιοί μου, ήταν κάτι "πισινά" που ενοικιάζαν. Μετά που εγεννήθηκα εχτίσαμε το δικό μας σπίτι. Τζίνο το σπίτι, ένα μικρό σπίτι κοντά στην "Φραγκοκλησιά" στη Λάρνακα, εν το πρώτο που θυμούμαι.

Κλασσικό ισόγειο σπίτι της εποχής που ακολουθούσε τη στάνταρ εσωτερική διαρρύθμιση: μπαίνεις τζαι είσαι στο καθιστικό, αριστερά σου η τραπεζαρία τζαι ευθεία μπροστά σου ένας τεράστιος διάδρομος που καταλήγει στο τέρμα του σπιθκιού όπου εν το μπάνιο. Δεξιά τζι αριστερά του διαδρόμου, πόρτες που οδηγούν στα υπνοδωμάτια, την κουζίνα τζαι το αποχωρητήριο των ξένων.

Θυμούμαι πολλές στιγμές σε τζίνο το σπίτι, πολλές αναμνήσεις. Το αγαπημένο μου ερμάρι το οποίο ήταν αποκλειστικά για τα παιχνίθκια μου τζαι που ήταν η χαρά μου να αννοίω τες πόρτες τζαι να τα σιωνώννω ούλλα χαμέ στο πάτωμα τζαι να παίζω με τες ώρες. Τζαι ύστερα να τα βάλλω πάλε μέσα ως την επόμενη φορά.

Εν θα σου μιλήσω όμως για τούτο το σπίτι, τούτη η ανάρτηση εν για άλλο σπίτι.

Όταν επουλήσαμε το παλιό μας το σπίτι που λες, επιάσαμεν ένα άλλο το οποίο ήταν μισοτελειωμένο. Επειδή όμως έπρεπε να παραδώσουμε το παλιό το σπίτι τζαι επειδή το καινούριο σπίτι ήταν ακόμα ατέλειωτο, αναγκαστικά έπρεπε να μείνουμε κάπου προσωρινά ώσπου να τελειώσει το κτήσιμο του νέου σπιτιού. Ενοικιάσαμε λοιπόν ένα σπίτι στην Αραδίππου.

Στο σπίτι τζίνο εμείναμε μερικούς μήνες, εν θυμούμαι πόσο ακριβώς. Θυμούμαι ότι την πρώτη φορά που επήα σε τζίνο το σπίτι έκαμε μου τρομερή εντύπωση, κυρίως λόγω μεγέθους. Μαθημένος να ζω σε ένα μικρό σπίτι, άνοιξα την πόρτα ξαφνικά τζαι εβρέθηκα μέσα σε ένα καθιστικό/τραπεζαρία, χώρος ο οποίος ήταν τόσο μεγάλος που κυριολεκτικά εμπορούσες να παίζεις μάππα μέσα. Μερικές φορές έπαιζα για την ακρίβεια. Εν χαρακτηριστικό γνώρισμα τούτα τα τεράστια σπίθκια πάντως στην Αραδίππου. Τουλάχιστον τούτον ίσχυε τότε, εν ξέρω αν αλλάξαν τα πράματα τωρά.

Σε τζίνη την τεράστια τραπεζαρία θυμούμαι ότι εστοιβάσαμεν ούλλες τες κάσιες με τα υπάρχοντα μας. Τες παραπάνω κάσιες εν τες ανοίξαμεν καν όσον είμασταν σε τζίνο το σπίτι. Επιάσαμεν βασικά μόνο τα ρούχα μας τζαι τελοσπάντον όσα είδη ήταν καθημερινής χρήσης. Τα υπόλοιπα εμείναν μες τες κάσιες μιας τζαι η διαμονή μας στο συγκεκριμένο σπίτι ήταν προσωρινή. Θυμούμαι ότι είσιεν μεγάλη κουζίνα τζαι ήταν πάνω-κάτω. Πάνω ήταν τα υπνοδωμάτια τζαι το μπάνιο.

Τη μέρα που εμετακομίζαμε σε τούτο το προσωρινό σπίτι θυμούμαι την πολλά καθαρά. Πολλοί φίλοι τζαι συγγενείς είχαν μαζευτεί τζαι εβοηθήσαν με τη μεταφορά επίπλων τζαι πραμάτων. Θυμούμαι τον κύριο Σωτήρη που ήρτε με το βαν της δουλειάς του για να μεταφέρουμε το πιάνο μου. Εν μπορείς να φανταστείς πόση φασαρία τζαι πόσα άτομα εχρειαστήκαν για να φκάλουν το πιάνο που το παλιό το σπίτι, να το φορτώσουν μες το βαν τζαι μετά να το ξεφορτώσουν τζαι να το ανεβάσουν που τα σκαλιά πάνω για να το βάλουν στο άλλο (το προσωρινό) σπίτι. Εγώ ήμουν μιτσής για να βοηθήσω με τη συγκεκριμένη μεταφορά αλλά επέβλεπα την όλη διαδικασία μπας τζαι χτυπήσουν μου το πούποτε ή χτάρουν μου το. Ήταν προσεκτικοί.

Θυμούμαι όταν εφύαν ούλλοι τζαι εμείναμεν μόνοι μας η οικογένεια, όταν έκλεισεν η εξώπορτα ένιωσα περίεργα. Εθώρουν γυρόν-γυρόν τζαι επροσπαθούσα να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Ένιωθα πολλά μικρός μέσα σε τζίνο τον  τεράστιο χώρο. Προφανώς τζαι υπερβάλλω όπως τα περιγράφω, αλλά έτσι ακριβώς ένιωθα μες τζίνο το σπίτι. Ήταν ασύλληπτο το μέγεθος για τα δεδομένα τα δικά μου τότε.

Εν θυμούμαι ακριβώς σε ποιά περιοχή της Αραδίππου ήταν το σπίτι αλλά θυμούμαι ότι γύρω που το σπίτι ήταν χωράφκια με δέντρα. Παραπάνω εμοιάζαν με...δάσος οι εκτάσεις γύρω που το σπίτι τζαι τούτο ήταν κάτι που με ενθουσίαζε. Ήταν η χαρά μου να χάννουμε μες τζίνο το "δάσος", να γυρίζω με τες ώρες τζαι να σκαρφαλλώννω πας τα δέντρα. Όταν μια μέρα ανακαλύψαμε ένα ποτζίνους τους τεράστιους "τροχούς" που τυλίουν τα σύρματα της Ηλεκτρικής πάνω, πεταξούμενο μες τα χωράφκια, έγινε μέγας στόχος μας η μεταφορά του στο σπίτι για να κάμουμεν κατασκευές με τα ξύλα του. Μάταια, με τίποτε εν εμπορούσαμεν να ταράξουμεν το συγκεκριμένο τροχό που τη θέση του. Ρε κούντα, ρε τράβα, ρε σίδερα, ρε σχοινιά, τίποτε. Αμετακίνητος. Οπόταν επροχωρήσαμε με το Σχέδιο Β' που ήταν πιο απλό τζαι εσυνοψίζετουν στο εξής: φκάλλε/κόφκε ξύλα που τον τροχό τζαι κάμνε τη δουλειά σου.

Το σπίτι στην Αραδίππου ήταν χτισμένο πάνω σε κολώνες, οπόταν υπήρχε ισόγειο πάρκινγκ ανοικτό. Το πάρκινγκ τζαι οι κολώνες που εστηρίζαν το σπίτι ήταν ασουβάτιστα. Μέσα στο πάρκινγκ τούτο είσιεν ένα "λάκκο". Όπως τους "λάκκους" που εφκάλλαν παλιά για τα θεμέλια των σπιθκιών. Εν ξέρω γιατί ήταν τζιαμέ τζίνος ο λάκκος αλλά όταν είδαμεν ότι μέσα στο συγκεκριμένο λάκκο είσιεν νερό (που νερά της βροχής προφανώς), εκατέβηκεν η πιο φοβερή ιδέα: να κάμουμε μια βάρκα. Ο λάκκος με το νερό θα ήταν ο τέλειος χώρος για να "τεστάρουμε" τη βάρκα μας για να δούμεν ότι επιπλέει. Ο τροχός της Ηλεκτρικής θα επαρείχε την απαραίτητη ξυλεία, οπόταν οπλιστήκαμε με σφυρί, σπόντες τζαι σβανά τζαι αρχίσαμε το χτίσιμο της βάρκας. Της σχεδίας για να το θέσω πιο σωστά.

Εβάλαμεν ξύλα από κορμούς πουκάτω για βάση τζαι μετά πουπάνω εκαρφώσαμε σανίθκια που εφκάλαμεν που τον τροχό για να κάμουμε μια επίπεδη βάση για τη σχεδία. Ένα σκουπόξυλο που ήβραμε τζιαμέ κοντά ήταν η βάση για το κατάρτι της σχεδίας τζαι μια παλιά καφέ κουρτίνα έπαιξε το ρόλο του πανιού. Ένα κομμάτι κόντρα πλακέ εχρησιμοποιήθηκε για το πηδάλιο τζαι ένα περίεργο κομμάτι MDF ξύλο που ήβραμε μέσα στο δάσος το οποίο έμοιαζε με προφίλ προσώπου, εκαρφώθηκε στο μπροστινό μέρος της σχεδίας τζαι αποτελούσε τη "φάτσα" της. Πάνω σε τζίνο το κομμάτι το ξύλο, είχα γράψει -θυμούμαι- τη λέξη "ΑΡΓΩ" με μεγάλα κεφαλαία γράμματα.

Την "ΑΡΓΩ" ετεστάραμεν την στο λάκκο του πάρκινγκ τζαι επέπλεε μια χαρά. Με πρώτη ευκαιρία εμεταφέραμεν την τζαι στη θάλασσα με ένα θείο που μας επήρε μιαν ημέρα ποτζί κοντά στο λιμάνι για να την δοκιμάσουμε τζαι στην πράξη μέσα στο νερό. Η σχεδία επέπλεε μεν αλλά άμαν έφκαιννα πάνω εβούλιαζε. Προφανώς εν είχα κάμει τζαι πολλά καλή δουλειά. Μάλλον ήταν πολλά μικρή για το μέγεθος μου, αν ήταν πιο μεγάλη ίσως τζαι να ήταν επιτυχημένο το ναυτικό εγχείρημα. Παρόλη την απογοήτευση όμως, εξακολουθώ να θυμούμαι πόσο πολλά ενθουσιάστηκα με τη διαδικασία της κατασκευής τζαι πόσες πολλές ώρες αφιέρωννα πάνω σε τζίνη τη σχεδία. Εμάχουμουν μες το πάρκινγκ ως αργά τη νύχτα τζι εν εγύρευκα με φαΐ με ποτό.

Θυμούμαι τες "κυνηγητικές" εξορμήσεις που εκάμναμεν στο "δάσος" δίπλα από το σπίτι με κάτι ανηψιούες μου. Εκλέφκαμεν λλίες χαρτούτσιες του παπά μου, εκόφκαμεν τες προσεκτικά τζαι επιάνναμεν τα σκάγια. Επιάνναμεν τζαι τα λάστιχα μας τζαι επήενναμεν να τζυνιήσουμεν στρούφους. Εσηκωννούμαστεν τζαι χαράματα μάλιστα όπως κάμνουν οι τζυνιοί, μπας τζαι ξεφύγει μας το θήραμα. Ως τζυνιοί ήμασταν ακόμα χειρότεροι από ότι ως θαλασσοπόροι. Αλλά δε βαριέσαι, εκαραδιασκεδάζαμεν το.

Εν σου κρύβω ότι παρόλο που ήξερα ότι θα είμασταν σε τζίνο το σπίτι για λλίο τζαιρό μόνο, εσυνδέθηκα πολλά με τους χώρους τζιαμέ τζαι επροκάλεσεν μου θλίψη η αποχώρηση μας.

Θα 'θελα να ξαναπερπατήσω μες τζίνο το δάσος τζαι να πάω να δώ τί απέγινε τζίνος ο ξύλινος τροχός. Υπάρχει ακόμα ή εβρεθήκαν άλλοι θαλασσοπόροι στην περιοχή τζι εκάμαν τον σκάφος;

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Άνευ λεζάντας #8

Στο Euronews λαλούν το No Comment. Δαμέ λαλούμεν το Άνευ Λεζάντας...



Just fine, thanks!

Πίζζινες - δε σύπριοτ γουέϊ!

Ανέκαθεν ο κυπραίος ήταν επιχειρηματικό μυαλό. Αλλά ο κυπραίος λειτουργά με το δικό του σκεπτικό όσον αφορά στες επιχειρήσεις. Σήμερα ντήαρ, θα σου εξηγήσω με απλά λόγια πώς κάμνουμεν πίζζινες δακάτω στο χρυσοπράσινο ρεπανόφυλλο. The cypriot way!

Κατ' αρχάς πρέπει να αναφέρουμε κάτι θεμελιώδες: ο κυπραίος επιχειρηματίας (ή wannabe-επιχειρηματίας) δεν χρησιμοποιεί τη διαίσθηση του αλλά την αίσθηση του. Συγκεκριμένα την όσφρηση του. Είναι δηλαδή οσφρητικός τύπος.

Και εξηγούμαι...

Ο κυπραίος που λες είναι όπως το shύλλο το σπανιόλο του τζυνιού που άμαν μυριστεί θήραμαν θα φερμάρει. Θα τεντώσει πόθκια/νούρον τζαι θα παρακολουθά το θήραμαν προσεκτικά τζαι επίμονα. Τζαι την κατάλληλη στιγμή θα κάμει την κίνηση του. Τζαι όπως συμβαίνει τζαι στο τζυνίην, τζιαμέ που θα ακουστεί μια σιηπεθκιά θα σπεύσουν τζι άλλοι τζινυοί που ελιμπιστήκαν την μαυρότζηκλαν. Τζαι άμαν βουναρκιάσουν έναν τόπον οι τζινυοί, κάποια στιγμήν εννα λείψει το θήραμαν τζαι θα μείνουν ούλλοι χάσκοντα. Έτσι ακριβώς δουλεύκει το πράμαν δακάτω.

Ας δούμεν μαζί μερικά κλασσικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη θεωρία μου:

1. Οι Χρηματιστές

Ahhhh...οι παλιές καλές εποχές του Χρηματιστηρίου. Τότε που οι λλίοι εshεστήκαν της λίρας τζι οι πολλοί εshεστήκαν απλώς. Εμυρίστηκεν που λες λίραν ο κυπραίος. Μέσα σε μιαν νύχταν άρκεψεν το κακόν. Εβλαστούσαν όπως τα μανιτάρκα τα γραφεία τζι οι επιχειρήσεις οι "σχετικές" με το αντικείμενο. "Σύμβουλος Επενδύσεων", "Stock Broker", "Χρηματιστής", "Financial Advisor" κλπ κλπ ήταν μόνο μερικοί που τους τίτλους που ετυπώνναν τότε οι κυπραίοι επιχειρηματίες πας τες business cards τους. Γνώσεις/εμπειρία του αντικειμένου ήταν optional.

Εν είshεν γειτονιάν για γειτονιάν που να μεν έshει τουλάχιστον ένα χρηματιστηριακό γραφείο. "Ο χρηματιστής της γειτονιάς σου" ένα πράμα. Τζι που τα περίπτερα. Τζαι δώστου επενδύσεις ο μαννοκυπραίος. Ό,τι ελάλεν ο "χρηματιστής" ήταν ευαγγέλιον. Δήμητραν είπεν ο κουμπάρος ο Πανίκκος; Δήμητραν θα γοράσουμεν Γιωργούλλα, μεν το συζητάς! Άβακομ; Άβακομ σιόρ! Φέρτην μέσα! Τζι ο Πανίκκος εβρέθην με το Μερσεντές τζαι τον πούρον, τζι ο μαννοκυπραίος εβρέθην με μιαν δόση δανείου ίσια με το μάκρος του Μερσεντές.

Τζι όταν έσπασεν επιτέλους η "φούσκα" του Χρηματιστηρίου, αρκέψαν να εξαφανίζουνται έναν-έναν τζαι τα διάφορα γραφεία των "χρηματιστών". Από 'φαν έφαν.


2. Οι Ντηβέλοπερς

Μια άλλη δυνατή μυρωθκιά που έφτασεν στα κυπριακά επιχειρηματικά ρουθούνια ήταν η μυρωθκιά της λίρας της χτιστής. Με το που επήρεν πρέφαν ο κυπραίος ότι έshει λιλλίν ο κλάδος, εν μιά νυκτί άρκεψεν να εξαπλώννεται άλλης ποικιλίας μανιτάριν: οι ντηβέλοπερς!

Εγέμωσεν ο τόπος ντηβέλοπερς τζαι κκοντράκτορς. Όπου είshεν όφκερον οικόπεδον, εθώρες μέσα ταπέλλαν κάποιου ντηβέλοπερ (που εν είshες ξανακούσει) τζαι ύστερα που λλίον έρκουνταν τζι οι σκαλωσιές.

Τζι άκουες στα ράδια βίρα διαφημίσεις τούντων ντηβέλοπερς. Άκουες ας πούμεν για την "τάδε εταιρία" η οποία "προσφέρει μπλα μπλα μπλα..." και "σε προνομιακές τιμές μπλα μπλα μπλα..." και "εγγύηση μας η 25χρονη πείρα μας...". Τζαι κάπου τζιαμέ κάμνεις μιαν παύση τζαι αναρωθκιέσαι...καλάν σιόρ, είμαι 30τόσων χρονών τζι εν εξανάκουσα τούντην εταιρία που έshει τζι "25 χρόνια πείρα στον κλάδο", ήντα 'ρκεται να πει; Βέβαια λίαν συντόμως ανακαλύπτεις ότι πρόκειται για ένα γνωστό της κουμέρας του γείτου της πεθεράς σου, πρόσφυγα που το Σπαθαρικό που κάθεται στες Αγγλισίδες, καλουψιή στο επάγγελμα. Καλουψιής βέβαια ήταν τότες, πριν 25 χρόνια. Τωρά είναι CEO της Κούλλης Κκονστράξιον Ντηβέλοπερς Γκρουπ οφ Κκάμπανις Λίμιτεδ.

Τζαι δώστου επενδύσεις οι τέως-χτιστάες-και-νυν-ντηβέλοπερς, τζαι δώστου δάνεια οι μαννοκυπραίοι. Τζι ο Κούλλης εβρέθην με το Μερσεντές τζαι τον πούρον, τζι ο μαννοκυπραίος εβρέθην με μιαν δόση δανείου ίσια με το μάκρος του Μερσεντές.

Τζι όταν οι τιμές πλέον εν εμπορούσαν να πάσιν άλλον πάνω, τζι όταν ο μαννοκυπραίος εν έσωννεν άλλα στεγαστικά, έλειψεν τζαι το λιλλίν το χτιστόν τζι εμείναν τζι οι μεν τζαι οι δε χρεωμένοι. Όσοι εφάαν, εφάαν.


3. Τα Λάξιαρι Κκάρς

Τζαι ξανά προς την μυρωθκιάν τραβά ο κυπραίος. Εν άρκησεν να πιάει την επόμενην μαλαήν η οποία άκουεν στο όνομα: Ντήλερς Αυτοκινήτων. Έφερεν ο Αντρικκής του Σέλλενου Πι Εμ Τάμπλουγιου που την Αγγλίαν τζι έφκαλεν ριάλλια; Να φέρω τζι εγιώ σιόρ!

Ξανά το ίδιον σκηνικό. Όπου είshεν χωράφιν διαθέσιμον, εττελιάζετουν τζι έμπεννεν τζαι μια ταπέλλα με μια ράντομ (πιασάρικη) λέξη μπροστά τζαι ένα "Κκάρς" στο τέλος. Έσυρνες τζαι 5-6 Γιάρις/Βίτζ, λλία Κορόλλα, κανέναν Ντέμιο τζαι λλία Μερσεντές/Πι Εμ Τάμπλουγιου τζι έγυρνες πίσω τζι εκαρτέρας τον πελάτην. Η Οξάνα ετοίμαζεν τον καφέν σου τζι ο Ιβάν επέτσιαζεν τα αυτοκίνητα στα οποία είshεν πιτήσει με το λάστιχον ο Μουσταφά.

Ο κάθε πεζινάρης/μηχανικός/ισιωτής ήταν πλέον τζαι "εισαγωγέας αυτοκινήτων". Με έμφαση βεβαίως στα αυτοκίνητα πολυτελείας. Διότι ως γνωστόν, ο κυπραίος που παλεύκει να τα φκάλει πέρα με το μεροκάματον, έναν Κκαγιέν θέλει το τα ευλοημένα. Πώς θα πάει η Σπυρούλλα στο κομμωτήριο έτσι σκέδιον; Με τί μούτρα να πάει να παρκάρει το Μαστούιν της δίπλα που το Κκαγιέν της Γιόλας;

Τζαι δώστου Μερσεντές τζαι Κκαγιέν ο μαννοκυπραίος τζαι δώστου δάνεια τζαι δώστου τόκους. Τζι ο Αντρικκής εβρέθην με το Μερσεντές τζαι τον πούρον, τζι ο μαννοκυπραίος εβρέθην με μιαν δόση δανείου ίσια με το μάκρος του Μερσεντές.

Ώστι τζι εν έμεινεν κυπραίος δίχα Κκαγιέν τζι ελλίανεν τζαι τούντο λιλλίν.


4. Τα Φούτσαλ

Ξανά παγανιάν ο φερέλπις επειχηρηματίας, εν άρκησεν να πιάει άλλην μαλαήν: γήπεδα φούτσαλ! Ε μα εν κοντά στον νουν σιόρ, άμαν θωρεί μιαν την άλλην τον κουμπάρον του (τον μυρωτικόν) να πηέννει τες Τετάρτες για φούτσαλ με το σύγαμπρο του, καταλάβει ότι έshει ζουμίν η υπόθεση! Έshει λίραν άκοπην!

Τζι αφού οικόπεδα/πλάτσαν έβρισκεν, εττέλλιαζεν τον τόπον, έσυρνεν μέσα γρασίδιν πλαστικό, μπάρρες, 2-3 τραπεζούθκια για να πιείς το κατιτίς σου τζι εγίνηκεν εν μιά νυκτί επιχειρηματίας της μάππας. Δώκε ένα γυρό μες την πόλη τζαι μέτρα τα γήπεδα του φούτσαλ τζι εννα καταλάβεις τί γίνεται.

Τζαι δώστου κλωτσιές της μάππας ο κυπραίος, τζαι δώστου λίραν ο ιδιοκτήτης. Με υποτυπώδη έξοδα συντήρησης τζαι μιαν Ρουμάναν στο ταμείο, ο μάστρος έρκετουν απλά για να πιάει την είσπραξην. Ακόμα έshει κίνησην ο κλάδος αλλά εν θέμα χρόνου να καταλήξει τζαι τούτος ο τομέας όπως τους προηγούμενους.


5. Η Βουλγαρία

Παράλληλα με την άνθηση των Ντηβέλοπερς που ανάφερα πιο πριν, είχαμεν τζαι μιαν άλλην δυνάμενην επιχειρηματική ιδέαν των κυπραίων "ντηβέλοπερς": οι επενδύσεις στη Βουλγαρία!

Όσοι "ντηβέλοπερς" εχτίζαν τζι επουλούσαν δακάτω, άλλοι τόσοι εχτίζαν τζι επουλούσαν στη Βουλγαρία. Σε κυπραίους βεβαίως-βεβαίως, οι Βούλγαροι πού να τα' βρουν να γοράσουν;

Δεν έshει σημασία τί εσπούδασες, κατ' ακρίβειαν δεν εχρειάζετουν καν να είσαι σπουδασμένος. Έγραφες τζι εσύ την εταιρία σου τζι εγινήσκεσουν ντηβέλοπερ για ακίνητα στη Βουλγαρία. Ούτε κεφάλαιον εχρειάζεσουν, ασσέν καλά η τράπεζα που σου εδίαν τα δάνεια με τη σέσουλα.

Τζι έτσι ο Θεωρής του Σπάου εγίνηκεν Ππρόπερτυ Ντηβέλοπερ στες Βουλγαρίες. Τζι έπιαννεν σβάρναν τους συγγενείς τζαι τους φίλους για να τους πουλήσει "προνομιακά οικόπεδα κοντά στη Βάρνα". Στην πραγματικότητα επρόκειτουν για καυκάλλες στο γαμόσιηστο που άμμαν έφκεννες πας τη μούττη, εμπόρες να δεις τη Βάρνα με τα κυάλια. Λεπτομέρεια ασήμαντη τούτη βέβαια διότι ο κυπραίος που εγόραζεν, εγόραζεν τα "για επένδυση". Εννοείται ότι εν θα επήεννεν ποττέ Βουλγαρίαν ο αγοραστής, ούτε θα εθώρεν ποττέ μπροστά του το χωράφιν που εγόρασεν (για οικόπεδον), Απλά θα είshεν το κκοτσιάνιν για να το πουλήσει στο μέλλον αφού "παν πάνω οι τιμές συνέχεια κουμπάρε" όπως του είπεν τζαι ο Θεωρής που "εν μες τα πράματα".

Τζαι δώστου δάνεια ο Θεωρής, τζαι δώστου χτίσματα τζαι αγοραπωλησίες. Τζαι δώστου δάνεια ο μαννοκυπραίος για να "επενδύσει" στη Βουλγαρία σε "πολλά καλή περιοχή, πραθαλάσσια". Τζαι δώστου να γοράζει εξοχικά ο μαννοκυπραίος για να "πηέννει με την κυρία του να κάμνει τες διακοπές του ποννα φκει στη σύνταξη". Τζι ο Θεωρής εβρέθην με το Μερσεντές τζαι τον πούρον, τζι ο μαννοκυπραίος εβρέθην με μιαν δόση δανείου ίσια με το μάκρος του Μερσεντές.

Τζι όπως εμείναν χάσκοντα δακάτω οι ντηβέλοπερς, εμείναν τζαι τζικάτω. Διότι έλειψεν τζαι τζίντο λιλλίν. Ριάλλια γιοκ ο κυπραίος για να γοράσει άλλα χωράφκια βουλγαρέτινα, ριάλλια γιοκ ο ντηβέλοπερ να ξοφλήσει την τράπεζα.


6. Τα καζίνο

Όι τα κανονικά, τζίνα απαγορεύεται (προς το παρόν). Ο κυπραίος ντήαρ, έπιεν όμως όλλαϊν μαλαήν! Απαγορεύουται τα καζίνα; Νόου πρόπλεμ ολάν, θα ανοίξουμεν όλλαϊν καζίνο, θα γράψουμεν την εταιρία στη Μάλτα τζι ούλοι χάππυ.

Τελευταίως εν το νέον τρέντ τούτον. Τα μαχαζιά που ήταν παλιά γραφεία των χρηματιστών, πλέον είναι μπούκκικα/όλλαϊν καζίνο. Καμιάν δεκαρκάν κκομπιούτερ, μιαν σύνδεσην στο ίττερνετ τζαι μιαν Ρωσσίδαν/Ρουμάναν you name it για να δουλεύκει το μαχαζίν. "Σβετλάνα, έλα πιάσμας τα μάνα μου" που λαλούν τζαι στες πατάτες τες αντιναχτές.

Τζαι δώστου ο μαννοκυπραίος να φουλάρει τες βίζες, τζαι δώστου ο καζινάρης να συνάει τη λίρα που το ρούττερ. Το Κκαγιέν εννοείται, να μεν επαναλαμβαννόμαστεν. Τζαι δαμέ μιλούμεν για τρομερήν επιχειρηματική επιτυχία του κυπραίου, πρέπει να το παραδεχτούμε. Διότι έννεν λλίο πράμα να καταφέρεις να σορόφκεις καμπόσους κουρούπεττους ("αγάπη μου πόψε έχουμε συνεδρία εννα αρκήσω νάρτω σπίτι...") για να παίζουν ολλάϊν τζαι να σε πκιερώννουν ενώ θα εμπορούσαν κάλλιστα να παίζουν ολλάϊν πόσσω τους τζαι να μεν σου διούν μπακκίραν. Βέβαια έσσω ήταν να τους πάρει πρέφαν η Αντρονίκη οπόταν αντιλαμβάνεσαι πού ποντάρει ο επιχειρηματίας.

Δώκε έναν γυρόν σε οποιαδήποτε πόλη τζαι δε τί γίνεται με το αντικείμενο. Δηλαδή αν εβάλλαν αλλό λλία φωτούθκια ήταν να νομίζεις πως είσαι στο Λας Βέγκας ας πούμεν. Ο κλάδος ανθεί ακόμα, εν τον έπιαεν η κρίση. Ντάξει, κάθε λλίον τζαιρόν μπορεί να κατεβεί η αστυνομία τζαι να πιάει 2-3 κκομπιούτερ αλλά οκ μικρό το κακό. Φέρνεις άλλα που την αποθήκη τζι είσαι φιξ.

7. Cash for Gold

Τούτον τζι αν είναι hot trend! Είναι η τελευταία λέξη της μόδας εις γην εναλίαν Κύπρον. Μανιταροειδής εμφάνιση υποστατικών με ταπέλλα "Cash for gold", "Κάντε το χρυσό σας Ευρώ" κλπ κλπ. Διαφημίσεις τζι αγγελίες μες τες εφημερίδες, φυλλάδια πας τους καθαριστήρες του αυτοκινήτου στο πάρκιγκ του Τζιάμπο κλπ κλπ. Τζαι είπαμεν, άμαν το έκαμεν ένας τζι εμυρίστηκεν τον ο γείτος, έκλεισεν το θέμαν. Πάμεν για ανάπτυξη κατά συρροήν.

Πρόκειται για μιαν επίσης έξυπνη επιχειρηματική ιδέα του κυπραίου διότι είναι ίσως η πρώτη φορά που μπορεί να εντάξει στο πελατολόγιο του τον υπόκοσμο, νόμιμα! Πάει ο άλλος ας πούμεν τζι αννοίει ένα σπίτι τζαι κλέφκει καμπόσα χρυσαφικά. Τί θα τα κάμει; Τί πιο απλό από του να πάει σε μια τέτοια επιχείρηση να δώκει τα κλεψιμιά τζαι να πιάσει ζεστά ευρωπουλλάκια; Νόμιμα τζι ωραία! Ποιός θα τον ανακαλύψει είτε τον μεν είτε τον δε; Κανένας.

Τζι επειδή άκουσα τελευταίως τζαι κάτι κουβέντες ότι πλέον εν θα κατασκευάζουν χρυσαφικά των 18Κ αλλά πιο λλίων καρατίων, αντιλαμβάνεσαι τί ριάλλια θα κάμουν τούτοι ούλλοι που συνάουν χρυσό 18Κ ποτζί τζαι ποδά.

Τζαι δώστου ο μαννοκυπραίος να διά λίρες χρυσές τζαι καδένες τζαι αττίκες για να πιάει λλία ευρώ τα οποία θα εξαφανιστούν σε χρόνο ντετέ με τες τιμές που υπάρχουν στο παζάρι (εννοείται ότι δεν πρόκειται ποττέ να πιάεις ευρώ που αντιστοιχούν στην πραγματική αξία των χρυσαφικών σου).

Σε κάποια φάση βέβαια, πιστεύκω ότι εννα κορεστεί τζαι τούτος ο "κλάδος" τζι από 'φαν έφαν που τζιαμέ τζαι τζι. Προς το παρόν, οι επιχειρηματίες του κλάδου, στοιβάζουν χρυσό του βάρους τους.

Παραδείγματα έshει τζι άλλα, τούτα μου έρκουνται στον νουν τούντη στιγμή, αλλά έπιαες το νόημα πιστεύκω του πώς λειτουργά το κυπριακό επιχειρηματικό δαιμόνιο.

Τζι αντιλαμβάνεσαι ότι όπου να 'σαι εννα πιάει νέαν μαλαήν ο κυπραίος. Οξά εν άοσμον το φυσικόν αέριον;

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Give the man some (more) fish!

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Ahhh...spaghetti! Yummy!!!

Ενδελέχεια - Εδώ μωρή θα λέγεσαι Μαρία




Λαμέ εμπριμέ, ψηλό τακούνι, ο έρωτας μυρίζει Ουκρανία
σαράντα χρόνια δάνειο, αμάξι ανοιχτό απ' την Ασία
Σκυλάδικο σαπίζει η επαρχία, -"...εδώ μωρή θα λέγεσαι Μαρία!"

Να να να να...

Χρυσό σταυρό και μέσα λέρα, στα δώδεκα τον πιάσαν για ληστεία
"Μην ψάχνεις πως τη γλίτωσα, δεν έχει πια καμία σημασία"
"Δεν ξέρω πως σε λέγαν στη Ρωσία, εδώ μωρή θα λέγεσαι Μαρία!"

Να να να να...

Σβηστό το φως παντού σκοτάδι, τον άφησε, την ψάχνει η αστυνομία,
πως πέρασε τα σύνορα αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Της έσπασε τα δόντια με μανία, -"...εδώ μωρή θα λέγεσαι Μαρία!"

Να να να να...

Τι βρήκε και τι έχασε, κανένας μας δε ξέρει
το όνομά της ξέχασε, το φύσηξε τ’ αγέρι...

Να να να να...

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

ΚΑΙ GPS ΚΑΙ parking sensor ΚΑΙ στέρεο

Αναξάρτητα του πού και του πώς ζεις, οφείλεις να προσαρμόζεσαι στις τεχνολογίες της εποχής. Είτε ζεις στην καρδιά της Νέας Υόρκης, είτε ζεις σ' ένα μικρό χωριό στη Ρουμανία...



Φοβού τις μοναχές και λιβανιστήρια φέροντες!

Θυμάσαι που σου έλεγα για την απόφαση της Έφης Σαρρής να πάει σε μοναστήρι για να ηρεμήσει από τη σάτυρα του Λαζόπουλου...

Ε λοιπόν, μπήκε στο μοναστήρι η Έφη μας και βγήκε άλλος άνθρωπος!
Γαλήνεψε η ψυχή της, ηρέμησε και επιτέλους μετά από χρόνια, ξεπέρασε το Λαζόπουλο!

Ιδού και η απόδειξη στο νέο της σουξέ:



Θού Κύριε φυλακείν το στόματί μου...

Υ.Γ: μετά από τέτοιο στίχο, η Λίνα Νικολακοπούλου κι ο Λευτέρης Παπαδόπουλος οφείλουν να βγουν στη (στιχουργική) σύνταξη

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Αυτοσχέδιος V12


Τόρνο, ατσάλι, αλουμίνιο, χαλκό, 261 συνολικά εξαρτήματα, 222 βίδες και 1220 ώρες. Αυτά χρειάστηκε ο Yesus Wilder για να φτιάξει μόνος του τον μικρότερο V12 κινητήρα του κόσμου! 


Κομμάτι-κομμάτι, βίδα-βίδα με ακρίβεια ωρολογοποιού!

Ας δούμε την κατασκευή στο βίντεο που ακολουθεί:



Alizee - Moi lolita



Moi je m'appelle Lolita
Lo ou bien Lola
Du pareil au même
Moi je m'appelle Lolita
Quand je rêve aux loups
C'est Lola qui saigne
Quand fourche ma langue,
j'ai là un fou rire aussi fou
Qu'un phénomène Je m'appelle Lolita
Lo de vie, lo aux amours diluviennes

Moi je m'appelle Lolita
Collégienne aux bas
Bleus de méthylène
Moi je m'appelle Lolita
Coléreuse et pas
Mi-coton, mi-laine
Motus et bouche qui n'dis pas
À maman que je suis un phénomène
Je m'appelle Lolita
Lo de vie, lo aux amours diluviennes

Repeat Refrain

C'est pas ma faute
Et quand je donne ma langue aux chats
Je vois les autres
Tout prêts à se jeter sur moi
C'est pas ma faute à moi
Si j'entends tout autour de moi
Hello, helli, t'es A (L.O.L.I.T.A.)
Moi Lolita

Don't worry, I'll be gentle...


Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Δεν τη νεθέλο


SpareOne

Δουλεύει σε όλα τα GSM δίκτυα.
Δεν έχει φορτιστή.
10 συνεχόμενες ώρες ομιλίας.
20 συνεχόμενες ώρες χρήσης του ενσωματωμένου φαναριού.
Emergency calls με ή χωρίς κάρτα SIM.
15 χρόνια stand-by.
Κι όλα αυτά με μια ΑΑ μπαταρία.

Meet the SpareOne!


Το SpareOne είναι ένα τηλέφωνο για emergency calls, ένα εφεδρικό τηλέφωνο. Βάλτο στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου σου κι άστο εκεί για παν ενδεχόμενο, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα το χρειαστείς. Η Enegizer Ultimate Lithium L91 μπαταρία -που περιλαμβάνεται στο συσκευασία- διαρκεί 15 χρόνια! Μπορείς να βάλεις οποιαδήποτε ΑΑ μπαταρία θέλεις, το SpareOne θα παραμείνει φορτισμένο για το shelf life της μπαταρίας που χρησιμοποιείς.



Είναι απλό στη χρήση, κατάλληλο για κάθε ηλικία. 3 απλά βήματα:
  1. Βάλε μια κάρτα SIM (κλήσεις σε αριθμούς έκτακτης ανάγκης μπορούν να γίνουν και ΧΩΡΙΣ κάρτα SIM)
  2. Άναψε το SpareOne
  3. Τηλεφώνα
Υπάρχει διακοπή ρεύματος και το κινητό σου δεν είναι φορτισμένο;
Χρησιμοποίησε το SpareOne. Η μπαταρία του σου επιτρέπει να χρησιμοποιήσεις το ενσωματωμένο φανάρι για μέχρι 20 ώρες. Κι έχεις μέχρι 10 ώρες για κλήσεις.

Μπορείς να το προγραμματίσεις για speed-dial σε 9 αριθμούς με το πάτημα ενός κουμπιού.
Υπάρχει επίσης το κουμπί για Emergency Calls το οποίο προγραμματίζεις για κλήσεις στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της χώρας που ζεις.

Στοιχίζει $69.99 και μπορείς να το αγοράσεις από [εδώ].

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...