Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

Άρον τον φραπέ σου, και περιπάτει *

* του Γιώργου Χατζηγιώργη. Αναδημοσιεύω από [εδώ]





Φίλε αναγνώστη

Σε πιάνει καµιά φορά το µάτι µου να βρίζεις προέδρους, διευθυντές, δηµάρχους, θεούς και δαίµονες, την κακοτυχιά σου, τη «ζαριά» σου, τη φαντασία την «πλανεύτρα», τη ζωή την «ψεύτρα», το σύµπαν που µας καλόµαθε «µε τις συνωµοσίες του»….

Σ’ ακούω µέρες τώρα, να «τα χώνεις» µε µανία στους ψεύτες τους πολιτικούς.

Σε διαβάζω µέρες τώρα, να σου φταίνε όλοι … Πολιτικοί, δεσποτάδες, παπάδες, βουλευτάδες, δήµαρχοι, υπουργοί, γραµµατείς υπουργών, οδηγοί υπουργών, δηµόσιοι υπάλληλοι, οι τραπεζοϋπάλληλοι, ο «Ερµής που ‘ναι ανάδροµος» …

Συ δεν ήσουν που σπάνια σ’ ενδιέφερε τι συµβαίνει γύρω σου; Αν ο υπόλοιπος κόσµος διψά ή πονά ή καίγεται ή πεθαίνει;

Συ δεν ήσουν που σου χτύπησα την πόρτα να σου µιλήσω για την Κύπρο µας, την οικονοµία της, την ανεργία που γιγαντώνεται, τη µάστιγα των ναρκωτικών που εξαπλώνεται, και εσύ µε έδιωχνες κρατώντας το µοχλό του play station στο χέρι;

Συ δεν ήσουν που καταχρεώθηκες, για να χτίσεις τη σπιταρόνα σου α λα «το γείτονα»;

Συ δεν ήσουν που πολιτευόσουν µια ζωή στη βάση του γνωστού κυπριακού δόγµατος «κατά κύρη, κατά γιο, κατ΄ εγγονό»;

Συ δεν ήσουν ρε µάγκα µου που έβαλες «µέσον» για να περάσεις µπροστά στη σειρά του νοσοκοµείου, για να προσλάβουν το γιο σου στο δηµόσιο, για να προαχθείς µε την ιδιότητα του «συντρόφου» ή του «συναγωνιστή», για να σβηστεί το πρόστιµο που σου «έκοψε» ο «βλαξ» ο αστυνοµικός; Για σκέψου το και λίγο πιο λογικά: Εδώ δεν τιµωρείσαι εσύ, θα τιµωρηθεί ο πολιτικός;

Σε θυµάµαι ως δικηγόρο, να φοροδιαφεύγεις κατ’ επάγγελµα!

Σε θυµάµαι ως γιατρό, να χρεώνεις «50 ευρώ κάθε µου βαθιά ανάσα», αλλά στο κράτος να δίνεις «ψίχουλα»!

Σε θυµάµαι ως γεωργό να «τα κρύβεις» µια ζωή από το κράτος αλλά πάντα στις καταστροφές, απαιτούσες το επίδοµα από το «ηλίθιο» το κράτος!

Σε θυµάµαι ως πολίτη να τρέχεις ξοπίσω τους πολιτικούς, να τους ταΐσεις, να τους ποτίσεις, να στέκεσαι πίσω τους να σε δείξει ο φακός της τηλεόρασης, και δωσ’ του οι χειραψίες, και δωσ΄ του οι ασπασµοί, και δωσ’ του εκείνα τα ψεύτικα αηδιαστικά χαµόγελα της αυλο-κολακίας!

Σε θυµάµαι πάντα ως «επαναστάτη του καναπέ», «ξερόλα» του facebook, να ψηφίζεις άκριτα τους ίδιους και τους ίδιους, λες και όλους αυτούς «δεν τους έχει ο κόσµος όλος».

Το τέρας, φίλοι µου, που σήµερα µας τρώει τα σωθικά, αυτό που άλλοι το λένε «διαπλοκή», άλλοι το λένε «κόµµατα», κι άλλοι το λένε «σύστηµα», δεν είναι οι αρχαίοι χαιρέκακοι θεοί που µας το στείλανε, ούτε οι εκάστοτε «ευγενείς» που διαφεντεύουν τον κόσµο, ούτε καν εκείνη η κάστα των «κολίγων» που «ψηλαφίζουν» την εξουσία … Εµείς τ’ αφήσαµε να θεριέψει, εµείς το συντηρήσαµε, εµείς το εκθρέψαµε! Το εξέθρεψε ο αδηφάγος υλισµός, κι ένας αβυσσαλέος ευδαιµονισµός. Το εξέθρεψε η εµπάθεια, ο δόλος, η ιδιοτέλεια. Η µεγαλοµανία µας και η ξενοµανία µας …

Η ξενοµανία όµως µάς εξαπάτησε! Η αγραµµατοσύνη µάς εξέθεσε! Η κενοδοξία µας, λάθεψε!Και δεν είναι ούτε το στραβό ξύπνηµα του πρωινού, ούτε γιατί δεν «κτύπησα γκόµενα» χθες βράδυ». ∆εν είναι ούτε κοµπορρηµοσύνη, ούτε κάποιος λανθάνων κοµπλεξισµός που πυροδοτεί αυτό τον κυνισµό µου σήµερα – παρεξηγήσιµα γενικός, επικίνδυνα αφοριστικός, οριακά ισοπεδωτικός. Είναι το παράπονο που µε πιάνει καµιά φορά για ένα λαό, που ‘χε για να απολαµβάνει την απεραντοσύνη της αξιοπρέπειας του έθνους του και που σύρθηκε ανεκδιήγητα, µέσα σ’ αυτή τη δίνη του παραναλώµατος του πιο χονδρού ευδαιµονισµού. Για ένα λαό που κοίταξε «πιο πέρα από την καθηµερινή την έγνοια του» και έφτασε στο σηµείο να «χειροκροτεί» αποχαυνωµένος τους «σταυρωτές» του!

Η σήψη έχει διαβρώσει τα πάντα: κοινωνία, οικογένεια, θεσµούς, αξίες ιδανικά. Η ιδιοτέλεια και το κέρδος είναι οι υπέρτατες αξίες. Και καθώς τριγυρνούσαµε από τραπέζι σε τραπέζι, από συναυλία σε συναυλία, από πάρτι σε πάρτι, «πετύχαµε» έναν ακραία προωθηµένο εκµαυλισµό, εκθεµελιώνοντας από την ιδιοσυγκρασία µας όλα εκείνα τα στοιχεία που είχε ο λαός µας ανά τους αιώνες για να ανθίσταται στις κάθε είδους επιβουλές. «Πετύχαµε» να «ξεθωριάσει» από τ’ αρχέτυπο του Έλληνα της Κύπρου το φιλότιµο και η συνείδηση του ιστορικού του χρέους. Σ’ έναν τόπο που µόνο στη σειρά στην τουαλέτα δε συνηθίζεται το «µέσον», διερωτώµαι καµιά φορά., πώς αντέξαµε 53 χρόνια να χρεοκοπήσουµε. Μέσα σ’ αυτήν «την πληµµυρίδα της απαξίας» και της «πνευµατικής ασχήµιας», οι γείτονες Παλαιστίνιοι να ρίχνουν πέτρες, και ‘συ ρε Κύπριε, «τον φραπέ σου»…

∆εν λέω, καλός είναι κι «ο φραπές», καλή και η ξάπλα του καλοκαιρού! Καλή είναι και «η τρέλα της κερκίδας», καλό και το «ξεφάντωµα». Σε θέλω όµως µε την «έγνοια»! Την «έγνοια την καλή», τη «διάφορη» από τις άλλες έγνοιες … «Έγνοια» για τον εαυτό σου, «έγνοια» για τους γύρω σου, «έγνοια» για το βίος σου, τα όνειρα σου, τις ιδέες σου. ∆ε σε θέλω αποχαυνωµένο θεατή. Πολλώ δε µάλλον, δε σε θέλω έρµαιο στα «κελεύσµατα της µόδας» και «στρατιωτάκι» στα «προστάγµατα» µιας ως, επί το πλείστον, χειραγωγούµενης κοινής γνώµης.

∆ε µε νοιάζει τι είσαι ή τι δηλώνεις. Μου κάνεις και δικηγόρος, µου κάνεις και ψαράς. Μου κάνεις και δασκάλα, µου κάνεις και κοµµώτρια, µου κάνεις και χορεύτρια. Σε θέλω µονάχα αυτόνοµη προσωπικότητα: να µην αναµοχλεύεις παρωχηµένη γνώση και να «αναµασάς» ξένη άποψη. Σε θέλω άτοµο µε «ακεραία» τη συνείδηση του πολίτη: µια πατρίδα που σου δώσανε, τόσο δα µικρή, µην την αδικείς έτσι. Μην αφήνεις κανέναν να σου τρώει το βίος, να ορίζει για σένα, χωρίς εσένα. Στάσου λίγο στο ύψος που πρέπει στην αξιοσύνη των προγόνων σου και στην προσδοκία των ονείρων σου. Σε θέλω «αγύρτη» µα και «κοσµοπολίτη». Σε θέλω «σπίθα» και «σπαθί». Σε θέλω «πνεύµα ανήσυχο», ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ, ΣΥΝΟ∆ΟΙΠΟΡΟ στη «λεωφόρο του αύριο».

Άντε λοιπόν αδελφέ, τι κάθεσαι;

«Άρον τον φραπέ σου», και «περιπάτει» . . .


12 σχόλια:

  1. Έχει και τα δίκια του αλλά προφανώς η αδιαφορία μας δεν νομιμοποιεί το ακατάσχετο φαγοπότι τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαφώς και η αδιαφορία δεν νομιμοποιεί το ακατάσχετο φαγοπότι! Η ανοχή όμως είναι συνενοχή λέει και κάποιος τοίχος...

      Διαγραφή
  2. Τον κύριο Χατζηγιώργη δεν έτυχε να τον ξαναδιαβάσω, αλλά με αυτά που λέει, με εκνεύρισε λίγο όπως με εκνέυρισε και ο Αλκίνοος με το περιβόητο μετά το κούρεμα άρθρο του που όλοι το έστελναν δεξιά και αριστερά. Πολύ μονόπλευρες κουβέντες. Αυτά τα μονόπλευρα, είναι εξίσου επικίνδυνα με τους αδιάφορους πολίτες. Δεν είναι ο μόνο ο αδιάφορος πολίτης που έχει ευθύνη. Μεγαλύτερη ευθύνη αλλά και δύναμη, έχει ο εκλελεγμένος πολιτικός/βουλευτής/δήμαρχος κ.ο.κ. Αυτός λοιπόν, θα έπρεπε να εργαστεί πραγματικά για να βρει τους μηχανισμούς, ώστε οι πολίτες να μην παρανομούν ασύστολα, είτε γιατροί είναι, είτε δικηγόροι, είτε κομμώτριες. Ο απλός πολίτης έχει μεν ευθύνη, αλλά επειδή δεν έχει πάντοτε δύναμη, καθίσταται εξαιρετικά κουραστικό να αγωνίζεται καθημερινά για αυτονόητα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναμφίβολα τη μεγαλύτερη ευθύνη τη φέρουν οι πολιτικοί. Ποιός είπαμε όμως ότι τους δίνει την εξουσία; Α γεια σου...εμείς!

      Διαγραφή
  3. Τζι εμένα μου θύμισε τον Αλκίνοο, συμφωνώ με Κολώνα.

    Αν και, Κολώνα, νομίσω εν αντίφαση το "Δεν είναι ο μόνο ο αδιάφορος πολίτης που έχει ευθύνη. Μεγαλύτερη ευθύνη αλλά και δύναμη, έχει ο εκλελεγμένος πολιτικός/βουλευτής/δήμαρχος" - key word being "εκλελεγμένος". Εκλελεγμένος που ποιον; Τα φκιόρα οξά τους κουρκουτάες;

    εμένα εν το ανελέητο αυτομαστίγωμα που με νευριάζει

    θυμίζει μου ένα που τα strategies στο Top 10 media manipulations, συγκεκριμένα τζείνο με το self-blame:

    "To let individual blame for their misfortune, because of the failure of their intelligence, their abilities, or their efforts.

    So, instead of rebelling against the economic system, the individual auto-devaluate and guilt himself, which creates a depression, one of whose effects is to inhibit its action.

    And, without action, there is no revolution!"

    apo edw http://theinternationalcoalition.blogspot.com/2011/07/noam-chomsky-top-10-media-manipulation_08.html (an kai lanthasmena apodidetai ston Noam Chomsky)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έννεν θέμα αυτομαστιγώματος. Αλλά εν γίνεται να μας φταίσιν οι πολιτικοί αλλά να μεν φταίμεν τζι εμείς που τους βάλλουμεν τζιαμέ που τους βάλλουμεν! Εν σαν να μου λαλείς ας πούμεν ότι άμαν γίνει μια καταστροφή, εννα φταίξει ο υπάλληλος τζι όι τζίνος που τον έβαλεν τζιαμέ τζαι που έπαιρνεν τες αποφάσεις...oh wait...

      Διαγραφή
  4. Σαικ, αναφερόμουνα στο "αδιάφορο" πολίτη. Που έχει μεν ευθύνη. Περισσότερη όμως ευθύνη θεωρώ ότι έχει ο κακός πολιτικός. Υπάρχουν και πολλοί πολίτες που κάθε άλλο παρά αδιάφοροι είναι και αγανακτούν με όσα βλέπουν και κάνουν πολλές προσπάθεις για να βελτιωθεί η κατάσταση. Ωστόσο, όπως είπα και πιο πάνω, δεν έχουν πάντοτε τη δύναμη/δυνατότητα/μηχανισμούς και αυτό έχει κουράσει πολλούς.

    Ίνβικτ, δεν δώσαμε την ευκαιρία και σε νεότερους; Τη δώσαμε. Είδαμε κάτι καλύτερο; Μήπως αυτοί που θα μπορούσαν να γίνουν "καλοί" πολιτικοί (το καλός εμπεριέχει πολλές έννοιες) απλά δεν διεκδικούν ποτέ τη ψήφο μας; Μέγα θέμα και αυτό. Ειδικά το γιατί δεν τη διεκδικούν...

    Γενικά τώρα, είμαι της άποψης και δεν την αλλάζω εύκολα, ότ σε μια χώρα, το καλό παράδειγμα ξεκινά από την εξουσία. Όταν η ίδια η εξουσία δεν το δίνει, με εκνευρίζει απίστευτα να ψάχνει ο οποιοσδήποτε το φταίξιμο αλλού. Έστω και αν συμφωνούμε ότι υπάρχει και αλλού φταίξιμο, π.χ νοοτροπίες κ.λπ. Την αφηρημένη έννοια του "πολίτη"¨που έχει ευθύνη, κανείς δεν μπορεί να τη βάλει φυλακή. Ούτε καν τη μάζα. Και γι΄αυτό θεωρώ επικίνδυνο να ρίχνεται εκεί η όποια ευθύνη απο τον οποιοδήποτε. Άκρως επικίνδυνο. Γιατί τελικά την τρώει ο υπάλληλος. Αχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραίος. Εν συμφωνώ με το αυτομαστίγωμα (στυλ μαζί-τα-φάγαμε), αλλά λλίη αυτοκριτική εν έβλαψε ποττέ κανένα.
    Είμαστε απαθείς.
    Καταστρέφεται η χώρα τζιαι εμείς απλώθουμε ζάμπα περιμένοντας τους κατα ομολογία διεφθαρμένους ή στην καλύτερη αδιάφορους πολιτικούς να κάμουν τι; να δράσουν εκ μέρους μας έχοντας το συμφέρον μας κατά νου;
    γιατί να το κάμουν;
    φοούνται μας; σέβουνται μας;

    αφού ό,τι τζιαι να μας κάμουν εμείς εν να αποβάλουμε ούλλες τες ευθύνες που πάνω μας, τζιαι εννα πουμε "φταιν οι πολιτικοί".

    Οι πολιτικοί -υποτίθεται- εν τζιαμέ για να υπηρετούν εμάς τζιαι το συμφέρον της χώρας (που πάλε, η χώρα είμαστε εμείς). Πρέπει να τους το θυμίζουμε! Άμαν εν τα καταφέρνουν, πρέπει να τους τιμωρούμε. όι να τους δικαιολογούμε λέγοντας "μα εν πουλημένοι".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο κάθε λαός υπόκειται στις βουλές των αρχόντων που ο ίδιος επέλεξε κατα διαφορετικά χρονικά διαστήματα. Συνεπώς ένας λαός που επιλέγει τους ίδιους ανεύθυνους είναι καταδικασμένος να βιώσει την καταστροφή αργά ή γρήγορα.

    Σε τούτη την χώρα το επιπεδο ανευθυνότητας, ασυνέπειας και βολέματος ακμάζει με άυξουσα γεωμετρική προόδο, μέρα με την μέρα .

    Γιατί ποιος αντίδρασε πείτε μου στα μικρά που συμβαίνουν σε τούτον το τόπο?? (ουτε καν στα μεγάλα)

    Ποιος αντίδρασε για τις εξωφρενικές τιμές των ξενοδοχείων στον Πρωταρα, στην Λεμεσό, στην Πάφο??? Ποιος αντίδρασε που η μπουκαλλουα του νερού πάει 1 ευρώ, που το φαί παέι το λιγότερο 15 ευρώ το άτομο??
    Ποιος αντίδρασε στην σταδιακή αύξηση του ρεύματος.ποιος ??? (εγώ πάντως όχι)
    Η έννοια μας είναι ώσπου δεν επηρεάζόμαστε οι ίδιοι αλλά ο γείτονας μας να αγνοούμε την κατάσταση. Περιμένουμε το κακό να έρθει να μας βρει και η μόνη μας έννοια είναι να βουρούμε τις παραλίες και τα club φορώντας επώνυμες μπλούζες και κρατώντας επώνυμες τσάντες.Δεν θέλω να δημιουργήσω στερεότυπα αλλά στην
    Κύπρο της ευμάρειας ισχύει ένα και μόνο ένα ρητό: Είδεν ο κόλος ο τίτσιρος το βρακί και εχέστει.Το μόνο πρόβλημα είναι ότι έτσι όπως εκαταντήσαμε εν βρέθετε και κανένας να μας σκουπίσει και το ρολό έλειψε πιλέ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Simfwnw me afta pou les
      Stin afksisi timwn sto agapimeno mou cafe, antedrasa me apoxi. Den alllakse kati. Giati kosmos paei akoma. Mporei stin arxi na fanike i kathimerii apousia mou alla den exase ousiastika apota kerdi tou ara giati na xamilwsei tis times.
      Einai sto dna mas pleon i mi antidrasi.

      Διαγραφή
  7. Είναι γεγονός ότι η νοοτροπία μας είχεν αλλάξει προς το χειρότερο. Εβολευτίκαμεν άλλος λλίον άλλος πολλά τζαι εξεχάσαμεν τις αξίες μας. Αλλά συμφωνώ με την Κολόνα ότι για το χάλι μας την τεράστιαν ευθύνη έχουν την ούλλοι τζείνοι που είχαν τις καρέκλες, δηλαδή πολιτικοί, συντεχνίες, κλπ. Λέτε ότι εμείς τους εψηφίσαμεν. Λάθος μας, αλλά διερωτούμαι ρε παιθκιά. Όταν οι επιλογές μας ένει συνέχεια που τα σκατά στα κότσιρα, τζαι νοιώθεις σαν υπεύθυνος πολίτης ότι πρέπει να χρησιμοποιήσεις το δικαίωμα σου να ψηφίσεις, τι κάμνεις; Πραγματικά ρωτώ, τι μπορούσαμεν να κάμουμεν, τι μπορούμεν έστω τζαι τωρά να κάμουμεν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. δεσποσύνη εσόκαρες με με την κουβέντα σου:

    <...περιμένοντας τους κατα ομολογία διεφθαρμένους ή στην καλύτερη αδιάφορους πολιτικούς να κάμουν τι; να δράσουν εκ μέρους μας έχοντας το συμφέρον μας κατά νου;"

    πράγματι!!! ποττέ δεν θα δράσουν έχοντας το συμφέρον μας κατά νουν! έννεν πολλά λυπηρό τούτο? και ακόμα πιο λυπηρό που εν τους τα λαλούμεν ένα χεράκι?

    εγώ λέω να κάμουμε flash mob
    σοβαρά όμως

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...