Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα μικρό ψαροχώρι…

Ένα αλιευτικό σκάφος αράζει σε ένα μικρό ελληνικό νησί.



Μια τουρίστρια συγχάρηκε τους ντόπιους αλιείς σχετικά με την ποιότητα των ψαριών τους και τους ρώτησε πόσο καιρό τους πήρε να τα πιάσουν.

“Όχι πολύ καιρό.” απάντησαν με μια φωνή.

“Γιατί να μην μένετε έξω περισσότερο και ψαρεύετε περισσότερα;”

Οι αλιείς εξηγούν ότι τα μικρά τα αλιεύματά τους είναι επαρκή για να καλύψουν τις ανάγκες τους και των οικογενειών τους.

“Μα τι κάνετε με τον υπόλοιπο χρόνο σας;”

“Εμείς κοιμόμαστε αργά, ψαρεύουμε λίγο, παίζουμε με τα παιδιά μας, και κάνουμε siesta με τις συζύγους μας. Τα απογεύματα έχουμε ένα σνακ στην παραλία…



…ή πηγαίνουμε στο χωριό για να δούμε τους φίλους μας στο καφενείο, να πιούμε μερικά ποτά και να παίξουμε τάβλι.
Τα βράδια πηγαίνουμε σε μια ταβέρνα παίζουμε μπουζούκι και τραγουδάμε μερικά τραγούδια και μπορεί να σπάσουμε κανένα πιάτο ή δύο.
Έχουμε μια γεμάτη ζωή.”

Η τουρίστρια τους  διέκοψε,



“Έχω ένα MBA από το Harvard και μπορώ να σας βοηθήσω!
Θα πρέπει να ξεκινήσετε με το να ψαρεύετε περισσότερο κάθε μέρα.
Μπορείτε να πουλήσετε τότε τα επιπλέον ψάρια που πιάνετε.
Με τα πρόσθετα έσοδα, μπορείτε να αγοράσετε ένα μεγαλύτερο σκάφος.”

“Και μετά;”

“Με τα επιπλέον χρήματα θα έρθει το μεγαλύτερο πλοίο, και μπορείτε να αγοράσετε ένα δεύτερο και ένα τρίτο και ούτω καθεξής μέχρι να έχετε έναν ολόκληρο στόλο από μηχανότρατες.
Αντί να πουλάτε τα ψάρια σας σε μεσάζοντα, μπορείτε να διαπραγματεύεστε άμεσα με τις μονάδες επεξεργασίας και ίσως ακόμη και να ανοίξετε τη δική σας μονάδα.
Μπορείτε να αφήσετε τότε αυτό το μικρό χωριό και να κινηθείτε προς την Αθήνα ή ακόμα και το Λονδίνο!
Από εκεί μπορείτε να διευθύνετε την τεράστια νέα επιχείρησή σας.”

“Πόσο καιρό θα πάρει αυτό;”

“Είκοσι, ίσως και είκοσι πέντε χρόνια.” απάντησε η τουρίστρια.

“Και μετά;”

“Μετά; Λοιπόν φίλοι μου, μετά είναι που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον,” απάντησε η τουρίστρια, γελώντας. «Όταν η επιχείρησή σας είναι πραγματικά μεγάλη, μπορείτε να αρχίσετε να αγοράζετε και να πουλάτε μετοχές και κάνετε εκατομμύρια!”

«Εκατομμύρια; Αλήθεια; Και μετά από αυτό;” Ρώτησε ένας από τους ψαράδες.



“Μετά από αυτό θα είστε σε θέση να συνταξιοδοτηθείτε, να ζήσετε σε ένα μικρό χωριό κοντά στην ακτή, να κοιμάστε αργά, να παίζετε με τα παιδιά σας, να πιάνετε κανένα ψάρι, να πάρτε μια σιέστα με τη σύζυγό σας και να περνάτε τα βράδια σας πίνοντας και απολαμβάνοντας με τους φίλους σας.”

“Με όλο το σεβασμό δεσποινίς μου, αλλά αυτό, είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε τώρα. Ποιος ο λόγος λοιπόν να σπαταλήσουμε είκοσι πέντε χρόνια;” ρώτησαν οι έλληνες αλιείς;

Και το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι:
Να γνωρίζετε πού πηγαίνετε στη ζωή… μπορεί να είστε ήδη ΕΚΕΙ!

* από το περιοδικό ” Έπεα πτερόεντα“

26 σχόλια:

  1. Ωραίο!!

    Γουελκαμ μπακ που τις διακοπες ντηαρ! Ελπιζω να επερασετε καλα! Υποθετω επιαιτε σε ψαροχωρι/νήσι;;!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όι όι εν επήαμεν σε ψαροχώρι/νησι...επήαμεν εις τας Αυστρίας :)

      Διαγραφή
    2. Πολλα ωραια! Εν μια χωρα πανω στην λιστα μου με "πλέισες άι γουόντ του γκόου"!! :)))

      Διαγραφή
    3. Να πάεις, εν ωραία πολλά!
      Θα ετοιμάσω εντός των ημερών σχετική ανάρτηση :)

      Διαγραφή
  2. Like. Φτάνει να μην σε σταματά που το να θέτεις στόχους.
    Επεθυμήσαμε σε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εν τζαι ήταν πλημμυρισμένη ακόμα έννεν; :)
    Ωραία ιστορία, αν και ξέρεις που το πάει, εν όμορφη κουβέντα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά ήταν, με πλημμύρες με τίποτε. Αλλά με ΛΑΛΛΑΡΙΑΣΗΝ :ζ

      Διαγραφή
  4. εν για την Ικαρία που λαλούν αλώπως :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άλλοι λέσιν τζαι πολέσιν τζι ο στραός τζι που πονεί :Ρ

      Διαγραφή
    2. τεκμηρίωση: http://www.youtube.com/watch?v=VK73oXkVwes

      :ΡΡ

      Διαγραφή
  5. Αρέσκεις μου πολλά. Εννεν γιαυτό που νευριάζω άμαν ακούω κόσμο να μουρμουρά, ενώ τα έσιει ούλλα; Υγεία, οικογένεια, φίλους τζαι μια δουλειά! Εν τζαι χρειάζεται τίποτε άλλο το πλάσμα. Γεια σου ρε Ινβικτούι μου πάλε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γενικά οι άνθρωποι είμαστε ανικανοποίητα όντα

      Διαγραφή
  6. Καλώς τον! Πώς τα περάσατε;
    Ανατριχιαστικά αληθινό αυτό που πόσταρες σήμερα... πόσο εύκολα μπερδεύουμε τα σύκα με τη σκάφη, ε; Μια χαρά είμαστε κι από μόνοι μας, οι τουρίστριες ας κοιτάξουν κανέναν κινέζο!

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μωρέ τις βούρτες με τις πούτσες είναι που μπερδεύουμε...χαχαχα

      Ωραία τα περάσαμε :)

      Διαγραφή
  7. Προκαλείς μας να τα παραιτήσουμεν ούλα τωρά! Έτσι που εν τζιαι πυρά μες το γραφείο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άψε το αρκουδίσιον τζι εννα θκιαβούμεν

      Διαγραφή
  8. Αθθύμησες μου έναν τεύχος του Αστερίξ "Η κατοικία των θεών". Που τα πιο ωραία τζιαι πολλά σχετικόν με το πως έρκεται η "ανάπτυξη" να καταστρέψει πολλά ωραία πράματα.
    Αυστρίαν είχαμεν πάει πρόπερσι, επεράσαμεν πολλά καλά. Άρεσεν μου το Ίνσπρουκ, ευχαρίστως θα εζούσα τζιαμέ, πολλά ωραίον τζιαι το Σάλσπουργκ. Επήραν μας (γκρουπ) τζιαι στο εργοστάσιον Σβαρόφσκυ, πολλά όμορφα, ειδικά για τες κοπέλλες. Ωραίες αναμνήσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται ότι εθκιέβασα το παλιά το τεύχος που λαλείς! Αγαπημένος ο Αστερίξ! Εμείς επήαμεν Βιέννη βασικά τζι επεταχτήκαμεν τζαι ως την Μπρατισλάβα μιαν ημέρα. Σε επόμενη επίσκεψη στην Αυστρία θα πάμεν κατά Ίνσμπρουγκ/Σάλτσμπουργκ/Χάλστατ μερκές...να δούμεν τζαι τζίντην πλευράν :)

      Διαγραφή
  9. ε τζαι καλώς τον. άρεσε μου το σχόλιο της Brenda. γίνεται να το κάμω copy paste?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς με καλώς με. Να το Τσουρουλλέψεις το σχόλιο της Brenda καλό, εν υπάρχει πρόβλημαν :Ρ

      Διαγραφή
  10. αλήθκεια. :Ο αλλά πρέπει να το πω, ήταν λλίο μαννή η τουρίστρια. :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...