Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Άϊ σω δε σάϊν

Εν χάννει λαλώ σου!!!

Έχω βάσιμες υποψίες ότι την πινακίδα την έγραψε
ο γαμπρός που έχασε τη νύφη που την λέγαν Έλια

Εγγύηση όχι αστεία!

Άδε μου τον άγγοναν του κάττου α!

Το πρώτον εν το δύσκολον...

Για δυσκοίλιους...

Γιατί και τα ξηροκάρπια θέλουν τον Γκερμανό τους!

Βέρυ γκούτ ιντίτ

Α3, Α4, Α5, you name it

Το χέζην όμως;

Σε κάποια φάση ο παπάς...



Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Φέρτον chιφτέν πίσω να μεν σου δώκω μες τες λούντζες!




Σοφία ορθοί

Σοφία ορθοί ακούσομεν του Αγίου Ευαγγελίου...

Ειρήνη πάσι...

Εκ του κατά Ινβίκτους Αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμαν...

Πρόσχωμεν!

Τω καιρώ εκείνω προσήλθεν εις Σύταν Νικόλαος ο Αλκαίος αλλά ουχί ο τροβαδούρος, ίνα συναντήσει Ευστάθιον τον άρχων της Συτός.

Φίλτατε, του λέγει, επιθυμείς όπως λάβεις αργύρια άνευ κόπου και εργασίας; Αμήν λέγω υμίν θα λάβεις αργύρια τα μάλα.

Ευθύς ενεφωτίσθη το πρόσωπον του Ευστάθιου του λεγόμενου και Κίττου και απάντησεν εις αυτόν "βεβαίως".

Τότε Νικόλαος ο Αλκαίος επεξήγησεν εις Ευστάθιον το πλάνον ίνα αφοδευθούσιν του ευρώ.

Νικόλαος ο Αλκαίος ηγόρασεν τεμάχιον γης από Μουσταφάν έναντι πινακίου φακής. Το δε πινάκιον φακής έδωσεν Χαράλαμπος ο ζαχαροπλάστης μετά της συζύγου αυτού.

Οσάκις Νικόλαος ο Αλκαίος έλαβεν εις κατοχήν του το τεμάχιον από Μουσταφάν, επώλησέν το εις Σύταν έναντι αδράς αμοιβής. Αμήν λέγω υμίν, τους ετράβησεν μάνικαν.

Ευστάθιος ο Κίττος έλαβεν τσιεκκούδιν ίνα υπογράψει την συμφωνίαν αγοράς. Έτερα τσιεκκούδια έλαβον έτεροι συμμετέχοντες εις πλάνον ίνα ποιήσουσιν οφθαλμούς τυφλούς. Τσιεκκούδια έλαβον επίσης επιτροπή κόμματος ίνα προωθήσει την υπόθεσιν.

Ευστάθιος ο Κίττος είχον αμφιβολίαν κατά πόσον θα εγένετο το πλάνον καθ' ην στιγμήν Μουσταφάς ο λεγόμενος και μουλλάς ήτω εις τα κατεχόμενα και ουχί εις ελευθέραν περιοχήν.

Μη φοβού αδελφέ είπεν Νικόλαος ο Αλκαίος, έχω φροντίσει και δια τούτον.

Μα πώς το εφρόντισες αγαπητέ, εδιερωτήθην Ευστάθιος.

Δια να γίνει η δουλειά, πρέπει να υπάρχει λιλλίν, απάντησεν Νικόλαος.

Ευθύς εισακούσθη φωνή εξ ουρανού λέγειν αυτοίς: τούτον εστίν #diplis

Ην γαρ μεγάλη η ημέρα εκείνη του Σαββάτου.

Αμήν λέγω υμίν, ου γαρ έχω προσδοκίας μεγίστης. Αναμένω αυτοίς ίνα αρραβωνίσουν υμίν μετά άρρενος!

Ειρήνη υμίν τω αναγιγνώσκοντι!



Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Η δουλειά κάνει τους άντρες

Έτσι ένι φίλε μου, όπως τα λαλεί ο τίτλος.
Έννεν τα αρχίδια που κάμνουν τους άντρες όπως πολλοί νομίζουν...



Εν η δουλειά που κάμνει τους άντρες!



Το γιαπί, το πυλοφόρι, το μυστρί που λαλεί τζαι το άσμα...

Σήμερα που λες, θα σου μιλήσω για μερικές δουλειές που έκαμα πριν να γινώ κομπιουτεράς. Τότε, στα χρόνια της αθωότητας, στα μαθητικά τα χρόνια που ελάλεν τζι η Άννα...

Έναν φεγγάριν που λες εδούλεψα σε έναν μπακκάλλικον-παύλα-σούπερμαρκετ, όι πολλά μακριά που τη γειτονιά μου στη Λάρνακα. Είμασταν τότε 2 "μητσιοί" στο σούπερμαρκετ τζαι η δουλειά μας ήταν να βάλλουμεν τα ψώνια (no pun intended) μες τες τσέντες, να βοηθούμεν τον κόσμον με το κουβάλημαν αν εχρειάζετουν τζαι γενικά οποιανδήποτε άλλη βοήθεια εχρειάζετουν μες το μαχαζίν. Κουβάλημαν κασιών με χόρτα τζαι λαχανικά, κουβάλημαν κασιών που την αποθήκην για να μπουν πας τα ράφκια κλπ.

Στο σούπερμαρκετ επήεννα κάθε Σάββατον πρωίν, ως το μεσημέριν τζαι έπιαννα θυμούμαι τότε £12 μεροκάματον. Αν βάλεις τζαι τα ττίψ που εδιούσαν οι πελάτες κλπ, μια χαρά ππαράς ήταν για έναν μαθητήν.

Μετά το πέρασμαν που το σούπερμαρκετ, είπαμεν να δοκιμάσουμεν την τύχη μας τζαι σε άλλου είδους δουλειές. Επιάαμεν λοιπόν τη στράτα με 2 κολλητούς να πάμεν να ζητήσουμεν δουλειάν σε εργοστάσιον! Επήαμεν που λες σε έναν εργοστάσιον που κάμνει κωλόχαρτα τζιαμέ κοντά στο Νοσοκομείον.

Εμπήκαμεν μέσα, είδαμεν έναν τύπον τζιαμέ τζαι εζητήσαμεν του να μιλήσουμεν με τον διευθυντή. Ερώτησεν μας ποιοί είμαστεν τζαι τί τον θέλουμεν, είπαμεν του τα ονόματα μας τα μικρά τζαι ότι θέλουμεν να μιλήσουμεν με τον ίδιον, εκατάλαβεν τζι ο υπάλληλος ότι εν έshει νόημαν να μερώννει πελλούς τζαι επήρεν μας στο γραφείο του διευθυντή. Ακολούθησεν ο εξής σύντομος διάλογος:

Δ: διευθυντής, Ε: εμείς (εμιλούσαμεν τζι οι 3 μαζί)

Δ: καλημέρα κοπέλλια
Ε: καλημέρα
Δ: τί με θέλετε;
Ε: θέλουμεν δουλειάν
Δ: τί δουλειάν;
Ε: ότι έσιετε, δαμέ στο εργοστάσιον
Δ: δαμέ στο εργοστάσιον μπορώ να πιάσω έναν, εν έχω παραπάνω θέσεις
Ε: μα θέλουμεν να είμαστεν τζι οι 3 μαζίν
Δ: εν γίνεται
Ε: ευχαριστούμεν, γειά σας
Δ: στο καλόν

Με συνοπτικές διαδικασίες, ο κωλοχαρτοκατασκευαστής έσιεσεν μας.
Δεν επτοηθήκαμεν όμως, επιάσαμεν το λεωφορείον τζαι επήαμεν στη Βιομηχανική Περιοχή ποτζί πον η Αραδίππου που εν γεμάτον εργοστάσια. Εμπηχτήκαμεν σε έναν εργοστάσιον, το πρώτον που ήβραμεν μπροστά μας. Έκαμνεν ρούχα. Ξανά μανά, επήαμεν στον διευθυντή, εσυστηθήκαμεν τζαι εζητήσαμεν δουλειάν. Επροσλάβαν μας τζαι τους 3! Πάνω χαρά μας!

Επήρεν μας στο λογιστήριο, επιάσαν τα στοιχεία μας τζαι ώσπου να δεις τζαι να πείς, είχαν μας έτοιμες τζαι τες κάρτες μας τες οποίες "εχτυπούσαμεν" κάθε πρωίν για να καταγράφουνται οι ώρες μας.

♪♫ η φάμπρικα η φάμπρικα δε σταματά....δουλεύει νύ δουλεύει νύχτα μέρα...♪♫

Η δουλειά μας εμάς ήταν μες την αποθήκην. Είμασταν εμείς οι 3 οι φίλοι που τρώμεν το σταφύλιν τζι ένας άλλος τύπος, πιο μεγάλος που μας. Επίσης μαζί μας ήταν τζι ο Μάϊκ, ένας Σριλανκέζος ο οποίος εδούλευκεν τζαι τζίνος μες το εργοστάσιον μαζί με τη γεναίκα του. Η γεναίκα του ήταν καθαρίστρια. Έρκουνταν κάθε πρωίν με μιαν Α100 στη δουλειά. Ο Μάϊκ με το κράνος του οδηγός τζαι η γεναίκα του να κάθεται πίσω του πλευρόν, με τα πόθκια της τζαι τα θκιό που την μιαν πλευράν της μοτόρας.



Καλόν παιδίν ο Μάϊκ, αλλά ήταν τζαι σιεηττάνης που τον θωρείς. Άμαν εκόντευκεν 10 η ώρα, εκάμναμεν διάλειμμαν να φάμεν καμιάν τυρόπιτταν, να πιούμεν κανέναν αναψυκτικόν, να φάμεν καμιάν σιοκολάταν κλπ. "Απήπι" εφώναζεν μας ο Μάϊκ άμαν εγίνετουν 10 η ώρα, διάλειμμαν τάχα. Τζαι είχαμεν κάμει τζαι μιαν συμφωνίαν μεταξύ μας, κάθε μέρα να τζιερνά τζαι ένας τα ληξιά. Μιαν ημέραν που ήταν η σειρά του Μάϊκ να τζιεράσει, χασιμιός ο κκεραττάς!

Ρε εγυρίσαμεν την αποθήκην ούλλην τζι εφωνάζαμεν "απήπι", τίποτε! Άνοιξεν η γη τζι εκατάπιεν τον! Ντάξει, μισή οντζιά ήταν ο γέριμος αλλά πάλε! Ρε πού είσαι, φανερώθου, τίποτε ο Μάϊκ! Με σιόνιν με χαλάζιν!

Επήεν που λες ο κκεραττάς τζι εμπήχτην μες έναν ράφιν, πίσω που κάτι ττόππια ρούχον. Ήταν τζαι σκοτειντά μες το ράφιν, ήταν τζι ο ίδιος μαύρος κατράς, εν εφαίνετουν. Ήβραμεν τον τυχαία ύστερα που ώραν όταν στα πολλά εγέλασεν τζι εφανήκαν τα δόγκια του! Περιττόν να σου πω ότι ετζιέρναν για το υπόλοιπον της εφτομάς να μάθει να μεν κάμνει τατσιλλίκκια!

Ο άλλος ο τύπος, ο πιο μεγάλος, που ήταν ας πούμεν σαν "επικεφαλής" των αρκατών της αποθήκης (εμάς δηλαδή) ήταν ένας τύπος που ενόμιζεν ότι ήταν ο Έλβις. Παρπέττες τες ίδιες, φράντζαν την ίδιαν (ήταν τζαι η εποχή που ήταν στες δόξες του ο Βανίλλα Άϊς αλλά τούτος εν είshεν ανακαλύψει ακόμα τον οξυζιενέ) τζαι γενικά είshεν έναν τουπέ ότι περίπου ήταν η μετενσάρκωση του Έλβις. Εννοείται όμως ότι ήταν έναν παναύριν κινητόν τζαι πόρρω απέιχεν που το είδωλον του. Ο "Έλβις" που λες, κάθε πρωίν που έρκετουν στη δουλειά, έφερνεν μαζί του έναν τσιάρον τζαι μιαν εφημερίδαν. Τζαι το πρώτον πράμαν που έκαμεν με το που έμπαιννεν στην αποθήκην, ήταν να πάει στην τουαλέτταν να shέσει (με το συμπάθκιον τζιόλας), να θκιεβάσει την εφημερίδαν του τζαι να καπνίσει το τσιάρον του. Το έναν και μοναδικό τσιάρον που εκάπνιζεν ούλλη μέρα. Η τουαλέττα μας τζιαμέ στην αποθήκην ήταν λυόμενη, σαν τον τηλεφωνικόν θάλαμον αλλά πιο μεγάλη, με ξύλενα πλακάsh τζαι ανοιχτή πουπάνω.

Μιαν καλήν ημέραν, εκαρτέρουν τον να πάει στην τουαλέτταν τζι επήα έτσι χαλούππα-χαλούππα τζι εγιέμωσα μιαν σύκλαν με νερόν. Εσκαρφάλλωσα πας τα ράφκια με τα ττόπια που ήταν δίπλα που την τουαλέτταν τζι έτσι όπως ήταν ανοιχτή πουπάνω η τουαλέττα, εσημάθκιασα τον τζι έλουσά τον πουπανόσκατον (που πάνω ως κάτω that is). Έκαμά τον ολοπούρπουλλον. Με τσιάρον ήπιεν, με εφημερίδαν εθκιέβασεν με τίποτε. Περιττόν να σου πω ότι εβούραν με ούλλη μέρα μες την αποθήκην αλλά ευτυχώς εν με ήβρεν γιατί ήταν να με κάμει μαύρον (σαν τον Μάϊκ).

Εν το μεταξύ, τζιαμέ στο εργοστάσιον είshεν τζαι μιαν που έκαμνεν το μοντέλλον, τάχα εδοκιμάζαν τα ρούχα που εσχεδιάζαν/εράφκαν πάνω της κλπ. Ήταν όμορφη όντως τζαι ο Έλβις είshεν τζαι κόλλημαν πολλύν μαζίν της. Επροσπάθαν να την φλερτάρει με κάθε ευκαιρίαν. Ανεπιτυχώς έχω να σου πω.

Τζιαμέ στο εργοστάσιον, είshεν τζαι καττίναν τζαι μάλιστα έκαμνεν τζαι σουβλούθκια. Τζαι κάθε μεσημέριν (πριν το μεσημέριν για την ακρίβειαν), επήεννεν όποιος έθελεν τζαι επαράγγελλεν σουβλάκια για να του τα έχουν έτοιμα το μεσημέριν που εκαθούμαστεν να φάμεν. Μιαν ημέραν σαν εκαθούμαστεν να φάμεν τα σουβλούθκια μας, επρόσεξα τον Έλβις ότι επήεν τζι έκατσεν καρτζιήν που την μοντέλλαν. Τζαι σε κάποιαν φάσην επέταξεν της τζαι την ultimate ατάκαν του για να την γοητεύσει...Με ύφος λάγνον τζαι στυλάκι ζεμπρεμιέ, έπιασεν την κοακόλαν του (ποτσού μητσιά με καλαμάκιν μέσα) τζαι πριν να ρουφήσει, λαλεί της "θέλω να πιώ από την κοκακόλα σου". Τζαι τραβά μιαν ρουφκιάν η οποία προφανώς ήρτεν του απότομη τζαι σε κακόν ττάϊμιγκ τζαι επνίηκεν. Η μοντέλλα εφύρτην. Ο Έλβις εσυνάχτην μες τα πετσιά του.

Η δουλειά μες το εργοστάσιον ήταν μονότονη. Ούλλη μέρα να κουβαλάς ττόππια με υφάσματα τζαι να κάμνεις καταγραφήν. Τόσα ττόππια που τόσα μέτρα το τάδε ύφασμαν, τόσα ττόππια που το άλλον τζαι πάει λέγοντας. Το ζόριν το πολλύν ήταν όποτε έρκετουν κοντέϊνερ με ττόππια τζαι έθελεν ξηφόρτωμαν. Τζιαμέ είshεν κούρασην πολλήν. Μιαν ημέραν εζητήσαν μας να μείνουμεν όβερταϊμ αν εθέλαμεν για να περάσουμεν κάτι υφάσματα που μιαν μηχανήν που τα εσιδέρωννεν. Εκάτσαμεν 2-3 ώρες καρτζιήν που μιαν μηχανήν τζαι εβάλλαμεν κάτι κομματούθκια ύφασμαν (ποτζίνα που απορείς γιατί εν τα επετάξασιν ας πούμεν, τί εννα κάμεις μιαν λούραν ύφασμαν ζαοκομμένην;) μες την μηχανήν να σιερωθούν.

Κάθε τέλος της εφτομάς, επερνούσαμεν που το λογιστήριον τζαι επιάνναμεν ο καθένας τον φάκελλον του που είshεν μέσα τον μισθόν του, με βάσην τες ώρες που είshεν καταγράψει η μηχανή που εχτυπούσαμεν την κάρταν μας το πρωίν τζαι το δείλις, τα όβερταϊμ κλπ. Οι Παρασκευές ήταν όπως το μέλιν.

Τα ττόππια εξεκινούσαν που την αποθήκην, εκαταλήγαν στην αίθουσαν που ήταν γεμάτη ράφτενες τζαι ραπτομηχανές, εγίνουνταν φουστάνια, παντελόνια, μπλούζες κλπ, επακκεττάρουνταν, εκασιαρίσκουνταν τζαι εφορτόννουνταν σε φορτηγά τζαι εφεύκαν για την Αγγλίαν. Εν εκινούνταν στην ντόπιαν αγοράν, ήταν μόνον εξαγωγές. Γι' αυτόν αγαπητή μου που εψούμνιζες τότε στα Λονδίνα, έshε υπόψιν σου ότι το φουστάνιν που φορείς μπορεί κάποτε να ήταν έναν ττόππιν ύφασμαν που εκουβάλησεν στην αποθήκην της φάμπρικας ο φίλος σου ο Ινβίκτους!

Το καλόν, έφηκα σου το για το τέλος...γιατί εκτός που το μπακκάλλικον τζαι την φάμπρικαν, ο φίλος σου ο Ινβίκτους εδούλεψεν τζαι σε...γραφείον ταξί! Ναι ναι, όπως σου το λαλώ...

Είχα που λες έναν συγγενήν ταξιτζιήν. Τζαι έναν καλοτζιέριν επήα δουλειάν κοντά του. Εγώ θα ήμουν το "κέντρον" as in "έλα, κέντρον!"



Είχαμεν συμφωνήσει έναν συγκεκριμένον ποσόν την ώραν τζαι ανάλογα πόσες ώρες εδούλευκα την εφτομάν, επληρώννουμουν. Εν αθθυμούμαι τωρά ακριβώς πόσα ήταν η τταρίφα μου αλλά θυμούμαι που είχα έναν δεφτερούιν τζαι εκατάγραφα μέσα πόσες ώρες είχα δουλέψει κάθε μέραν.

Είshεν 3 ταξιά τότε το μαχαζίν τζαι εγώ όπως σου είπα, ήμουν το "κέντρον". Ο συγγενής -ας τον πούμεν Παντελήν- είπεν μου "άμαν έshει κανέναν πελάτην κλπ να μου λαλείς εμέναν στον ασύρματον τζι εννα τα κανονίζω".

Εννοείται πως δεν θα ακολούθουν πλήρως τες οδηγίες! Ήντα "κέντρον" ήμουν άλλωστε; Αν θα κάμεις μιαν δουλειάν, να την κάμνεις όπως πρέπει σιόρ!

Έτσι, άμαν π.χ. επιάνναν τηλέφωνον τζαι εζητούσαν έναν ταξί στην "τάδε διεύθυνση", εγώ έκαμνα το εξής:

Ε: εγώ (το "κέντρον' δηλαδή), Π: Παντελής, Κ: Κούλλης, Φ: Φύτος

Ε: έλα Κούλλη, ώσπου είσαι;
Κ: παίρνω μιαν κούρσαν δαμέ στο Κόλτεν Μπέϊ
Ε: έλα Φύτο, ώσπου είσαι;
Φ: πάω ποδά στη Θεσσαλονίκης να πιάω μιαν κούρσαν
Ε: έλα Παντελή, έχω μιαν κούρσαν που την Χακκέτ
Π: εντάξει

Εννοείται ότι ερώτουν τους άλλους οδηγούς απλά για να ρωτήσω, ιδέαν δεν είχα πού εν η κάθε οδός τζαι ποιός εν πιο κοντά στην οδόν που εζήτησεν ο πελάτης για να τον πέψω. Ηβέντιουάλλι, ήταν να τα κανονίσει ο Παντελής, αλλά εγώ ως "κέντρον" όφειλα να πάιξω τον ρόλον μου.

Τζιαμέ στο γραφείον έρκετουν τζι έναν γερούιν ο οποίος ήταν πολλά χαρακτηριστική φάτσα την τότε εποχήν. Ήταν τυφλός τζι έρκετουν τζι εκάθετουν τζιαμέ τζι επέρναν την ώραν του, ελαλούσαμεν τζαι καμιάν κουβένταν, ετζιέρνουν του τζαι κανέναν χυμόν τζι εποσκολιούμαστεν. Στο γραφείον έρκετουν τζι ο Πακουάς τότε που επούλαν τες "κουμπρέλλες" του στην παραλίαν. Αν δεν είσαι σκαλιώτης εν ξέρεις τον Πακουάν τζι αν ενδιαφέρεσαι να τον γνωρίσεις ατύχησες γιατί επέθανεν. Ο Πακουάς που λες ήταν έναν άλλον πολλά χαρακτηριστικόν γερούιν ο οποίος εγύριζεν τζιαμέ πον η παραλία στες Φοινικούες τζι επούλαν ομπρέλλες (τες οποίες αποκαλούσεν "κουμπρέλλες"). Καλόν τυπούιν τζι ο Πακουάς ο μακαρίτης.

Μιαν ημέραν ήρταν κάτι τουρίστες οι οποίοι εθέλαν ταξίν για να παν στην Πάφον. Μια κούρσα για Πάφον ήταν ότι καλλύττερον, ήταν η πιο μακρινή διαδρομή τζαι η πιο επικερδής βεβαίως βεβαίως. Σήμαν αμέσως στον ασύρματον του Παντελή για να τον ενημερώσω. "Κράτα τους τζιαμέ τζι έρκουμαι!" λαλεί μου.

Τί εννοείς "κράτα τους" σιόρ; Εννα τους πιάω πάνω μου;
Είπα τους να κάτσουσιν πόξω που το γραφείον που είshεν καρέκλες.
Εκάτσασιν.
Ώστι νάρτει ο Παντελής, έρεξεν έναν άλλον ταξίν άλλης εταιρίας, ένεψεν τους, εμπήκαν μέσα τζι εφύασιν! Εγώ έμεινα τζι εθώρουν τους όπως τον χάχαν!

Α μάλιστα, τούτον εννοούσεν "κράτα τους τζιαμέ"!
Τούτον που ΔΕΝ έκαμα!
Α μανούλλα μου, ποιός είδεν τον Παντελήν τζι εν τον εφοήθηκεν με το που ήρτεν...

"Πούντην κούρσαν;" ρωτά με
"Εεεε...έρεξεν ένας τζι έπιαν τους..." απαντώ εγώ
"Τζι άφηκες τον τζι έπιαν τους ρε; Κκιάορκας σου!!!"

Εμμα χάτε! Τί ήταν να κάμω τζι εγώ ο γέριμος!

Ίσιωσεν κατά τον ανταγωνιστήν ο Παντελής, εκαφκαλατίσαν καμπόσον, έπιαν του έναν πελάτην δικόν του τζι έφυεν. Έτσι για την εκδίκησην.

Μετά το ατυχές συμβάν με τους κλεμμένους πελάτες, έληξεν άδοξα τζαι η καριέρα μου ως "κέντρον".

Με τούτα και μ' εκείνα, επεράσαν τα χρόνια τζαι αντιλήφθηκα τζι εγώ ότι εν άλλος ο τομέας μου τζαι επικεντρώθηκα στα κομπιουτερίστικα.

Είμαι ο Ινβίκτους και είμαι καλά.



Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Επειδή δεν ξέρεις πότε μπορεί να το χρειαστείς...

σουτιέν με...παγοκύστες!


Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις, είναι να το βάλεις στην κατάψυξη 2 ώρες περίπου πριν το φορέσεις.

Πόσα προβλήματα να σας λύσω πλέον...πόσα;


Υ.Γ: εννοείται ότι είναι γιαπωνέζικο...


Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Εκορίζιασα



♪♫ Χόρεψε νύφη, χόρεψε... ♪♫



Την πρώτη νύχτα του γάμου:

Γ=γέρος, Κ=κοτζιάκαρη


Γ: γονάτα κοτζιάκαρη...
Κ: καλόν...
Γ: ψήλα νάκκον πάνω...
Γ: έλα νάκκον προς τα πίσω...
Γ: γύρισε νάκκον προς τα αριστερά...
Γ: shύψε νάκκον κάτω...
Γ: λλίον ομπρός...
Κ: μα γέρο...εννα με γαμήσεις οξά εννα με ππαρκάρεις;

στον δεύτερον γύρον η κοτζιάκαρη ποσκολιέται με τον σιουσιούκκον του γέρου:

Κ: να σου βάλω νάκκον μέλιν...
Κ: να σου βάλω τζαι σιαντιγήν...
Κ: να σου βάλω τζαι σιρόππιν...
Κ: να σου βάλω τζαι φράουλες...
Γ: μα κοτζιάκαρη...έτσι όπως τον έκαμες, γλύφω τον τζι εγιώ!


Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Το αμμάτιν της Μαρικκούς

* βασισμένο σε τούτη την ιστορία...




Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ketchup

Ρωτά που λες το Τριολούιν με αφορμήν την προηγούμενην ανάρτησην, το τί εθεράπευκεν η ketchup. Εφόσον είπαμεν ότι "το 1830 η κέτσαπ χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο". Τί εννοείς εν είδες την προηγούμενη ανάρτηση;

Επειδή δεν θέλω απλά να δώκω έναν ξερόν σχόλιο επί του θέματος τζαι επειδή ξέρεις το ότι your wish is my command, λέω να εντρυφύσω λλίον τζαι να σε πλουμίσω τζι εσέναν με γνώσην. Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας να σου μάθω τζι άλλα πράματα που ίσως (ήντα ίσως σιόρ, καραττίν!) εν ήξερες για το kethcup!

Άκου να μαθαίνεις...

Όπως είναι γνωστόν αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, πλέον ο κόσμος δεν τρώει το φαΐν του σκέττον-νέττον. Θέλουμεν τζίνον το κατιτίς πουπάνω. Τζίνον το έξτρα που εννα το νοστιμίσει. Το σως. Την σάρζαν, πώς το λαλούν...

Ίσως το πιο διαδεδομένον πράμαν που βάλλουμεν πας το φαΐν μας, εν το ketchup. Τζαι πράγματι, ο κόσμος καταναλώνει πολλύν ketchup. Σκέφτου ας πούμεν χάμβουρκερ χωρίς ketchup...τρώεται; Εν τρώεται...


Για να δούμεν λοιπόν τα πράματα που εν έξερες για το ketchup που βάλλεις πας το χάμβουρκερ σου...

Κατ' αρχάς, θα το επίστευκες ποττέ σου ότι το ketchup εν ήταν ανέκαθεν που τομάτες; Oh yes! Believe you me! Οι αρχικές βερσιόν του ketchup ήταν κυρίως fish sauce τζαι ήταν φυσικά ασιατικής προέλευσης. Ζαττίν όπου την διατροφικήν ανωμαλίαν εν τζικάτω που εκκολάπτεται. Τζαι όι μόνον τούτον, αλλά οι αρχικές μορφές ketchup είχαν διάφορες γεύσεις, καμία εκ των οποίων είshεν οποιαδήποτε σχέση με ντομάτες: blueberries, λεμόνι, σταφύλι και δεν συμμαζεύεται.

Στις μέρες μας, το ketchup είναι από ντομάτες. Και συνήθως έχει και γεύση από ντομάτα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα κάποιες χώρες στες οποίες βρίσκεις και ketchup άλλων γεύσεων. Υπάρχει ας πούμε ketchup με γεύση μανιτάρι, ενώ στες Φιλιππίνες κάμνει θραύση το ketchup μπανάνας!

Ασπούμεν, σήριουσλι!
Το οποίον ketchup μπανάνας περιέχει τεχνητό χρώμα για να γίνεται κόκκινο τζαι να μοιάζει με κανονικό ketchup. Η διατροφικές ανωμαλίες που ελαλούσαμεν...

Το οποίον βάψιμον του ketchup για να μοιάζει κόκκινον είναι τζαι ειρωνικόν αν σκεφτείς ότι πριν μερικά χρόνια η Heinz έβαφεν το ketchup της με άλλα χρώματα για να μέννεν κόκκινον!

Ασπούμεν ποιός θέλει να βάλει
σέλλενον πας τες πατάτες του;

Ευτυχώς επαρετήσαν τούτες τες μαλακίες.

Το κύριον πρόβλημαν που είshεν βασικά η Heinz ήταν τα ποτσούθκια τους τα γυάλλενα. Αφού εν ηφκαίννει σιόρ με ευκολίαν το ketchup τί μας παιδεύκετε να θέλουμεν να το ττακκουρούμεν τζαι να πιτσικλιάζουμεν τους τόπους; Αφού ξέρετε ότι έχουμεν θέματα με το πιτσίκλισμαν γενικότερα, τί μας πατάτε πας τον κάλλον; Άσε που βαρκέσαι ρε κουμπάρε να φακκάς τον κώλον του ποτσιού!

Βέβαια τζαι για τούτον το πρόβλημαν εβρέθηκεν λύση, θυμάσαι, είχαμεν τα πει τζαι πιο παλιά για τούτον...


Ένιγουεϊ, πίσω στο θέμαν μας...

Που το 1830 τζαι μετά, το ketchup εθεωρείτουν φάρμακο για πολλές αρρώστιες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, αλλά τούτον ήταν τον τζαιρόν που εν είshεν τομάτες μέσα, γιατί τότε οι τομάτες εθεωρούνταν κάτι σαν δηλητήριο. Όταν εκαταλάβαν ότι οι τομάτες έννεν δηλητήριον αλλά στην πραγματικότηταν εν ωφέλιμες, ήρταν πόσσω τους τζαι είπαν ότι εν το λυκοπένιο που βοηθά διότι εν ανιοξειδωτικό τζαι πολεμά τον καρκίνο τζαι ξέρω γω. Έτσι μεταξύ μας όμως, αν καρτεράς πως εννα νικήσεις τον καρκίνο με το ketchup, κλανάσαι κλάνην οικτράν που ελάλεν τζι ο Φατσέας!

Η Heinz έshει τζαι βιολογικόν ketchup έτσι για να ξέρεις, που οργανικές ντομάτες τζαι να το προτιμάς τζίνον. Τζαι είναι τζαι σε πλαστικόν ποτσίν που πιτά εύκολα.

Η πρώτη γνωστή συνταγή για ketchup η οποία περιείχε ντομάτες είναι μια συνταγή που υπάρχει στο βιβλίο "Sugar House Book", από το 1801! Το 1876 οι F & J Heinz ελανσάραν το δικό τους ketchup ντομάτας.


Μα θώρε ρε πράματα που έμαθες α!


Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Αυτό το ήξερες;

- Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς του 20ου αιώνα, ήταν επίσης και ένας αθεράπευτος εραστής! Μετά το διαζύγιο από την πρώτη του γυναίκα, παντρεύτηκε την ξαδέρφη του Elsa. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου γάμου του, σύναψε δεσμό με τη γραμματέα του και έξι ακόμη γυναίκες.

- Ο Λευκός Οίκος ήταν αρχικά γκρι, από το χρώμα της πέτρας που είχε κατασκευαστεί. Οι τοίχοι βάφτηκαν άσπροι για να εξαφανιστούν τα μαύρα σημάδια που είχε αφήσει ο καπνός, όταν τα καναδικά στρατεύματα έβαλαν φωτιά στο κτίριο στον πόλεμο του 1812.

- Σύμφωνα με έρευνα αναλυτών, τα τελευταία 3.500 χρόνια μόλις στα 230 από αυτά επικρατούσε ειρήνη στον πολιτισμένο κόσμο.

- Η συνήθεια να κάνει κανείς χειραψία όταν συναντά έναν άγνωστο, αρχικά σήμαινε ότι και τα δύο μέρη ήταν άοπλα.

- Η πρώτη βόμβα που έπεσε στο ζωολογικό κήπο του Βερολίνου σκότωσε όλα τα ζώα που φιλοξενούνταν σε αυτόν, εκτός από τον ελέφαντα.

- Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι εφηύρε το ψαλίδι.

- Παλιά οι άνθρωποι παντρεύονταν κατά προτίμηση τον Ιούνιο, γιατί έκαναν το ετήσιο μπάνιο τους το Μάιο. Τον Ιούνιο λοιπόν, πίστευαν ότι μύριζαν και έδειχναν ακόμη καλά. Αν όμως ο άντρας δε μύριζε και τόσο ωραία, η νύφη συνήθιζε να κρατά ένα μπουκέτο με λουλούδια. Στις μέρες μας οι ανθοδέσμες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της τελετής του γάμου.

- Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έβγαζαν τα φρύδια τους για να τιμήσουν τη μνήμη της νεκρής τους γάτας.

- Αν το άγαλμα ενός ατόμου επάνω σε άλογο, που βρίσκεται σε κάποια πλατεία ή πάρκο, έχει και τα δύο του πόδια σηκωμένα στον αέρα, αυτό σημαίνει ότι το άτομο αυτό σκοτώθηκε σε μάχη. Αν είναι μόνο ένα πόδι σηκωμένο, τότε το άτομο αυτό πέθαινε από τα τραύματά του στη μάχη και αν όλα τα πόδια ακουμπούν το έδαφος, τότε τα αίτια θανάτου του ατόμου ήταν φυσικά.

- Τα τραπεζομάντηλα χρησιμοποιούνταν αρχικά για να σκουπίζουν τα χέρια και το πρόσωπό τους μετά το φαγητό.

- Το 1830 η κέτσαπ χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο.

- Κάποιες φορές ο Μπρους Λι κινούνταν τόσο γρήγορα, που έπρεπε να βάζουν το φιλμ σε αργή κίνηση για να ξεχωρίσουν τι έκανε.

- Ο αναπτήρας εφευρέθηκε νωρίτερα από τα σπίρτα.


Δαμέ είμαι ολάν!
Τί εννοείς εχάθηκα;
Δουλειές πολλές, βούριστρα πολλά.
Είμαι καλά.
Τί εννοείς ποιός αρώτησεν;

Χάτε, λαλούμεν τα υστερόττερα...
Τί εννοείς επρήστην;


Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Κλείνω κι έρχομαι

Κλείνω κι έρχομαι έρχομαι φτάνω
με το πρώτο το αεροπλάνο...

Αυτά τραγουδούσε ο Πορτοκάλογλου, θυμάσαι.
Τί πάει να πει όμως "κλείνω κι έρχομαι";

Άμα λες του άλλου "κλείσε κι έρχομαι από κει", αυτός θα καταλάβει ότι θα πας από κει εντός ολίγου. Σε σύντομο χρονικό διάστημα εν πάσει περιπτώσει.

Ναι αλλά ο Πορτοκάλογλου είπε "κλείσε κι έρχομαι με το πρώτο αεροπλάνο".
Άρα;

Άρα αγαπητέ μου, ο Πορτοκάλογλου προφανώς κι εννοούσε κλείνοντας το τηλέφωνο, θα πετούσε από το Westray και θα έφτανε στο Papa Westray εντός ολίγου.

Τί εννοείς "δεν αντελήφθην" Καραβανέα;

Παιδί μου, σου λέω ότι στο στίχο του τραγουδιού υπάρχει λογική διότι προφανώς αναφέρεται στην πιο σύντομη πτήση του κόσμου!

Τί εννοείς "για ποιό πράγμα μιλώ";

Δε θα συνεννοηθούμε σήμερα!

Ανάσες...

Πάμε από την αρχή...

Η πιο σύντομη πτήση του κόσμου που λες γίνεται στα νησιά Orkney.
Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, μιλώ για το αεροπλάνο που απογειώνεται από το νησί Westray και έπειτα από 47 δευτερόλεπτα -αν οι συνθήκες είναι ιδανικές- προσγειώνεται στο νησί Papa Westray. Επίσημα η πτήση διαρκεί 2 λεπτά αλλά τις περισσότερες φορές η πραγματική διάρκεια της πτήσης δεν ξεπερνά το 1,5 λεπτό.

Τα νησιά που λέγαμε

Το κόστος της συγκεκριμένης πτήσης είναι $30.
Πρέπει επίσης να σε ενημερώσω ότι δεν παρέχεται γεύμα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Γι' αυτό σου λέω...κλείσε κι έρχομαι από κει...




Υ.Γ: δεν είναι ειρωνικό αν το σκεφτείς που το χειροκρότημα στην προσγείωση διαρκεί περισσότερο από την ίδια την πτήση; Τί εννοείς δεν υπάρχουν Κύπριοι στο αεροπλάνο;


Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Έμαθα ψάχνεις συγκάτοικο...

Let me help...





















































Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...